Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 

Το παρουσιάζει...

Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 20:15
Οκτώβρης, Sergei Aizenstain - Grigori Aleksandrov, 1928, ΕΣΣΔ: Ταινία ορόσημο στην ιστορία του κινηματογράφου, το απόλυτο αριστούργημα, που έχει χαρακτηριστεί ως η «Γκερνίκα» του κινηματογράφου και συγκαταλέγεται μεταξύ των 10 σημαντικότερων ταινιών όλων των εποχών. Στα εκατό χρόνια από την επανάσταση των μπολσεβίκων.

Δείτε εδώ το πλήρες πρόγραμμα προβολών

Τεκτονικές αλλαγές στο οδικό δίκτυο της πόλης!

Αλλάζουν άρδην οι κυκλοφοριακές ρυθμίσεις - Συνοπτική παρουσίαση των προτάσεων που προτίθεται να εφαρμόσει άμεσα η δημοτική αρχή

Ο Δήμος Βριλησσίων δημοσιοποίησε στην ιστοσελίδα του τη «Μελέτη Σχεδιασμού και Διαχείρισης Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας», (ΣΒΑΚ) η οποία, με πρόθεση της διοίκησης, πρόκειται να τεθεί άμεσα σε εφαρμογή. Η «Δράση» παρουσιάζει για την ενημέρωση των δημοτών μόνον τις κυκλοφοριακές ρυθμίσεις – αλλαγές που περιλαμβάνει η μελέτη -και οι οποίες αφορούν στο σύνολο του οδικού δικτύου του προαστίου, επιλέγοντας από ένα πολυσέλιδο σύνολο στοιχείων, που αξίζει να μελετηθεί. ...

περισσότερα...


Τα του Καίσαρος

Εγώ πάντως αυτήν τη συνήθεια που έχουν εκεί στην Ουάσιγκτον οι σύμμαχοι να κάνουν τις δουλειές τους σε γεύματα εργασίας δεν την πολυκαταλαβαίνω. Κατ’ αρχήν μπορεί την ώρα που μιλάς για σοβαρά θέματα για F16 να σου κάτσει κανένα ψαροκόκαλο στο λαιμό ιδίως άμα σου τύχει να κάθεσαι δίπλα στον δικό μας και σου πετάξει καμιά κρυάδα (ο Καρανίκας τις γράφει αυτές;) για οριζοντιώσεις στις γραμμές των οριζόντων στα εγγλέζικα μάλιστα και να χαλάσει το deal. Μετά μπορεί, άνθρωποι είμαστε, να πέσουν τίποτε μελιτζανοσαλάτες τυροκαυτερές πάνω στα χαρτιά που λένε για τη Σούδα και διαταραχθεί η γνωστή εδραιωμένη σταθερότητα της γύρω ευρύτερης περιοχής. Δεν τα καταλαβαίνω αυτά. Κάνε τις δουλειές σου πρώτα, φάε το φαγητό σου με την ησυχία σου και μετά οριζοντιώσου στον ορίζοντα του κρεβατιού σου, νοικοκυρεμένα πράγματα. Το άλλο που κατάλαβα επίσης είναι πως η κυβέρνηση τηρεί τις υποσχέσεις της απαρέγκλιτα. Το πλεόνασμα της ενσκήψασας ιλιγγιώδους ανάπτυξης θα δοθεί όντως σε εργαζόμενους, Αμερικανούς βέβαια, αλλά ποιος νοιάζεται, διεθνιστές άνθρωποι είμαστε σε συμμάχους πάνε, no problem που λέει και ο σύντροφος κύριος Τραμπ. Πάντως να έχουμε το νου μας, την επόμενη φορά που θα δω τον δικό μας πάνω σε καμιά φρεγάτα να κυματίζει στα κύματα, να ετοιμαζόμαστε να βάζουμε το χέρι στη τσέπη, όλο και κάνα γεύμα εργασίας μπορεί και να μας προκύψει πάλι, όρεξη νάχουμε.

Δημοτικό Συμβούλιο
Συμβαίνουν στην πόλη μας
  Ναι, είμαστε αντιπολίτευση! «Στην πολιτική είσαι ό,τι παλεύεις». Του Γιάννη Τσούτσια.  15/10/2017

  ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΧΑΜΕΝΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ Με οριακή πλειοψηφία η διοίκηση επέβαλε την αγορά του ακινήτου της οδού Ροδόπης  10/10/2017

  Ζητείται τσίπα! Η «Λέσχη Ανάγνωσης» του Δήμου μεταφέρθηκε ήδη στο κτήριο της οδού Ροδόπης & Ολύμπου!  4/10/2017
  Τεκτονικές αλλαγές στο οδικό δίκτυο της πόλης! Αλλάζουν άρδην οι κυκλοφοριακές ρυθμίσεις - Συνοπτική παρουσίαση των προτάσεων που προτίθεται να εφαρμόσει άμεσα η δημοτική αρχή   18/10/2017

  Τη Δευτέρα η τρίτη συζήτηση "100 και κάτι χρόνια ελληνικού σινεμά" Εισηγητής ο Παναγιώτης Δενδραμής. 16 Οκτωβρίου, 8:00μμ, Πίνδου 30 & Μαραθώνος   14/10/2017

  "Οκτώβρης" από το Cine-Δράση (Οктября / Ten Days that shook thw world) Πέμπτη 19 Οκτωβρίου, 8:15΄μμ,στο ΤΥΠΕΤ   14/10/2017
 
Άρθρα
Συμβαίνουν και αλλού
  ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, Η ΙΣΠΑΝΙΑ; Του Régis de Castelnau. Απόδοση Σταύρος Λάβδας.  6/10/2017

  Οι "διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις" και το "Γερμανικό θαύμα" Άρθρο της βελγικής εφηµερίδας "Le Soir", σε απόδοση του Σταύρου Λάβδα  2/10/2017

  ΟΥ ΦΟΝΕΥΣΕΙΣ Του Χρήστου Βατούσιου  27/9/2017
  ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΜΕ ΓΝΩΜΟΝΑ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ   1/10/2017

  «Πολιτική υποθήκη ποιητικής ενάργειας» Ο Χρήστος Γιανναράς για τον «δικό μας» Θεόδωρο Παντούλα και το βιβλίο του: «Mπα, έχει και μπάρμπα το παιδί; – Oλίγα τινά για τη νεοελληνική ταυτότητα και παράδοση»   4/9/2017

  Έρχεται η ανάπτυξη, ποιος ακούει τώρα το Ελληνικό; Κριτική στο Σχέδιο του Μητροπολιτικού Πάρκου από την Επιτροπή Αγώνα του Ελληνικού   30/8/2017
must media
  • Αναψυκτήριο ρεματιάς Βριλησσίων
  • Συνέντευξη του Γ. Τσούτσια στα Βριλησσιώτικα Φεγγάρια στις 18/4/2015
  • H πορεία της Δράσης από το 2006 μέχρι τις αρχές του 2014
  • The Employment: Ένα ταινιάκι για την έννοια της εργασίας
  • Μια ιστορία σκάνδαλο, σε μια από τις πιο όμορφες περιοχές της χώρας
  • Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων για την προστασία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
  • Σίτανος: Η εικόνα ενός χωριού που αναπτύχθηκε μέσα από τις Α.Π.Ε.
  • Παράνοια!
  • Στιγμές "Αγανακτισμένων" από το Σύνταγμα
  • Ένα ντοκιμαντέρ για την κρίση
Πέμπτη 19 Οκτωβρίου 2017 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι
Στην αόριστη αγάπη για την ανθρωπότητα, αγαπάς σχεδόν πάντα μονάχα τον εαυτό σου.


Τα σχόλια σας...
ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, Η ΙΣΠΑΝΙΑ;10/10/2017 Παπαχριστοδούλου Μαρίνα
Έχω και εγώ σοβαρές επιφυλάξεις για το άρθρο αυτό. Δεν είναι ακριβώς τα ζητήματα που βάζει ο Ορέστης που με απασχολούν, ούτε ξέρω να πω αν είναι καλύτερα αυτή την περίοδο να ζήσει η Καταλονία μακριά ή μέσα στην Ισπανία. Είναι το γεγονός ότι τόσο Régis de Castelnau όσο και ο Μπελαντής (λιγότερο) οι οποίοι και προφανώς έχουν καταλήξει ότι η Καταλονία πρέπει να μείνει στην αγκαλιά της κραταιής Ισπανίας ή καλύτερα είναι ενάντια στις αποσχιστικές τάσεις, αντιμετωπίζουν το θέμα με απίστευτη μονομέρεια. Μάλιστα στο άρθρο του Castelnau μπορώ να πω ότι διακρίνω μια υποτιμητική, σχεδόν ρατσιστική αντίληψη προς τους νότιους και τους "αριστερούς", ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει σήμερα. Μου θύμισε κάτι από την ανωτερότητα των προηγμένων βόρειων ενάντια στους καθυστερημένους νότιους για να μην θυμηθώ την αποικιοκρατία κοκ. Αλλά οι κύριες επιφυλάξεις μου είναι τρεις: Πρώτον: κανένας από τους δύο δεν αναφέρεται στο όργιο αυταρχισμού και αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς από την κεντρική κυβέρνηση της Ισπανίας (και κατ΄ επέκταση στους σχετικούς χειρισμούς της ΕΕ) απέναντι στους Καταλανούς, στάση στην οποία κανένας προοδευτικός άνθρωπος και πολύ περισσότερο σχολιαστής δεν μπορεί να αγνοεί . Η άποψή μου, που νομίζω ότι είναι κεντρική θέση της Δράσης ότι «δεν θέλουμε τίποτα, ούτε το καλύτερο ούτε το χειρότερο για μας αν δεν συμμετέχουμε στην απόφασή του» και από αυτή την άποψη δεν είναι να συμφωνήσουμε ή να διαφωνήσουμε στο δικαίωμα των Καταλανών στην αυτοδιάθεση, αλλά να συμφωνήσουμε απόλυτα στο δικαίωμα τους να αποφασίζουν για την αυτοδιάθεση ή όχι. Τέλος διάβασα κάπου ότι τόσο η στάση της κυβέρνησης Ραχόι, όσο και της ΕΕ είναι για να διδάσκονται στα πανεπιστήμια, στις σχολές πολιτικών επιστημών ως παραδείγματα του τι πρέπει να κάνεις για να πετύχεις αυτό που δεν θέλεις. Το λέω εδώ για να σημειώσω ότι ΕΕ και Ραχόι αυτό ήθελαν και όχι δεν ήθελαν και αυτή τη διάσταση την δίνει ο Castelnau, όχι όμως με πολύ πειστικό τρόπο. Δεύτερον: Το γεγονός ότι υπάρχουν πλείστα όσα παραδείγματα που παραπέμπουν στην καταστροφική εξέλιξη αποσχιστικών κινημάτων (πχ Γιουγκοσλαβία , Ουκρανία ), δεν σημαίνει ότι εμείς συλλήβδην θα είμαστε κατά των αιτημάτων και κινημάτων αυτοδιάθεσης. Και στο κάτω-κάτω είναι δύο διαφορετικά ζητήματα. Ένα να επιλέξει ένας λαός πως θέλει να ζήσει, μέσα σε ποιο πλαίσιο. Δικαίωμα του αναφαίρετο. Και ένα δεύτερο να προσπαθήσει να εμποδίσει τις έξωθεν επεμβάσεις. Ανεδαφικό σήμερα; Μάλλον δύσκολο, αλλά δεν βλέπω και άλλο τρόπο. Ούτε είναι δικαιολογία ότι ο Κάρλας Πουτσντεμόν είναι συντηρητικός άρα δεν μπορούμε ως προοδευτικοί να συντασσόμαστε με το αίτημα του. Ένα αίτημα είναι αυθύπαρκτο και ως τέτοιο πρέπει να κρίνεται. Συνυπολογίζεις πολλούς παράγοντες για να πεις αν είσαι υπέρ ή κατά. Ποια συμφέροντα εξυπηρετεί κυρίως κλπ, και μετά ας το υποστηρίζει όποιος θέλει. Τρίτο: Υπάρχει μία πλευρά της πολιτικής ζωής στην Ισπανία που αποσιωπάται αν και σε αυτήν εδράζονται πολλά από τα κακώς κείμενα που παρακολουθούμε να συμβαίνει σε αυτήν την χώρα. Πρόκειται για το γεγονός ότι μια δικτατορία που κράτησε 39 ολόκληρα χρόνια καταλύθηκε χωρίς να ανοίξει μύτη, χωρίς να υπάρξει κανενός είδους αποχουντοποίηση. Όλοι έμειναν στη θέση τους και συνέχισαν να κάνουν τη δουλειά τους όπως την ήξεραν. Οι στρατιωτικοί στο στρατό, οι αστυνομικοί στην αστυνομία, οι παπάδες στην εκκλησία (μεγάλο στήριγμα της δικτατορίας και πολύ το απόλαυσε η εκκλησία αυτό) κοκ. Οι δικοί μας χουντικοί, που παρεμπιπτόντως φαντάζουν αγγελάκια μπροστά στους Ισπανούς, με κάποιον τρόπο έστω περιορισμένο τιμωρήθηκαν. Εκεί τίποτα. Μόλις τον τελευταίο καιρό γίνονται προσπάθειες να αντιμετωπιστεί το θέμα. Ακούγονται όλο και περισσότερες φωνές, γίνονται και κάποια πράγματα, όχι τόσο εξ αιτίας του παρελθόντος, αλλά εξ αιτίας της δράσης όλων αυτών σήμερα. Ως συνέπεια αυτού είναι φυσικό να υπάρχει τόσος αυταρχισμός εκεί. Φυσικό όσο και απαράδεκτο.
ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, Η ΙΣΠΑΝΙΑ;9/10/2017 Ορέστης Ηλίας
Από αυτούς που χαίρουν της συντροφικής εκτίμησης του Μπελαντή, κανένας δεν είπε ότι το καταλανικό εθνικό ζήτημα είναι σπόρος του σοσιαλιστικού μέλλοντος..(μακάρι να γίνει) Όμως, είναι κρίσιμο να συνεχιστεί η κοινωνική διάσταση του κινήματος απέναντι στην αμιγώς εθνική. Οι επιτροπές και συντονισμοί που στήθηκαν σε χώρους δουλειάς, γειτονιές και πανεπιστήμια για την διασφάλιση του δημοψηφίσματος είναι κύτταρα που κρίνουν στη συνέχεια το τι είδους ανεξαρτησία θέλουν "οι από κάτω", για να μην περιοριστεί όλο αυτό το κίνημα σε μια απλή αλλαγή σημαίας. Άρα, ας μην βιαζόμαστε στις αναλύσεις διότι το εθνικό μετατρέπεται πολλές φορές σε ταξικό. Παράδειγμα το Brexit, όλοι οι αναλυτές έγραφαν σεντόνια για τον εθνικισμό των Άγγλων και ότι εμπιστεύονται την πλούσια οικονομία τους γι' αυτό ψήφισαν έξοδο από την ΕΕ πριν ενάμισι χρόνο, όμως οι τελευταίες εκλογές (Ιούνιος 2017) έδειξαν στροφή προς τα αριστερά, πτώση των εκφραστών της νεοφιλελεύθερης πολιτικής και πλήρη εξαφάνιση των εθνικιστών. Είναι οι αγώνες των απλών καθημερινών ανθρώπων που μπορούν να μετατρέπουν ακόμα και "ψευτοδημοψηφίσματα" σε κρίση κυριαρχίας της παγκόσμιας οικονομικής και πολιτικής ελίτ. Και αυτό είναι κάτι που το θέλουμε όλοι όσοι βάζουμε τον εαυτό μας στους "από τα κάτω".
ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, Η ΙΣΠΑΝΙΑ;9/10/2017 Γιάννης Τσούτσιας
Δεν τα λέει μόνο ο Castelnau. Τα λέει π.χ. και ο Μπελαντής. Επισημαίνοντας μάλιστα, ότι "...μου προξενεί μεγάλη εντύπωση η εξής αντίφαση: πολιτικά και ιδεολογικά ρεύματα της Αριστεράς, στα οποία έχω συντροφική εκτίμηση αλλά διαφωνώ μαζί τους ιδεολογικά, που στην Ελλάδα ή αλλού αισθάνονται ρίγος ή ψυχική απώθηση, όταν εκφέρονται οι λέξεις «εθνικό ζήτημα», «πατρίδα» ή «εθνική ανεξαρτησία» (σε ένα έθνος-κράτος που υπάρχει εδώ και δύο αιώνες), αντιστρέφουν τελείως την οπτική τους, όταν πρόκειται για την καταλανική εθνότητα. Η μια εθνότητα (η δική μας) είναι αυτόχρημα καπιταλιστική, η άλλη φέρει τον σπόρο του σοσιαλιστικού μέλλοντος. Πόση λογική, πολιτική και θεωρητική συνοχή υπάρχει ανάμεσα στις δύο ταυτόχρονες αυτές τοποθετήσεις;" Όλο το άρθρο: pandiera.gr Για την υπόθεση της Καταλονίας -μια πολύ διαφορετική άποψη. Του Δημήτρη Μπελαντή. 9/10/2017


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Κάθε Τρίτη, από τις 20:30 μέχρι τις 22:00 το στέκι της Δράσης είναι ανοιχτό, ενώ παράλληλα, λειτουργεί και η δανειστική βιβλιοθήκη της "Δράσης"




   
© 2006 - 2017 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου