Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 

Εκδηλώσεις


Μια πρώτη συζήτηση στο στέκι της "Δράσης"…

20/12/2008

Την Τρίτη, 16/12/08 έγινε συζήτηση στο συντονιστικό της Δράσης για όσα συμβαίνουν τις τελευταίες εβδομάδες.

Προσπαθήσαμε να καταλάβουμε από κοινού και να βάλουμε σε κάποια τάξη τα γεγονότα, όπως τα προσλαμβάνει ο καθένας μας, να ανανεώσουμε μια κοινή στάση και οπτική, να ανιχνεύσουμε τον βηματισμό μας. Ανταλλάξαμε γνώμες, εκφράστηκαν διαφορετικές απόψεις, όχι τόσο στην ουσία τους, αλλά στο κέντρο βάρους τους. Υπήρξε αυθόρμητα κοινή η διάθεση να σταθούμε δίπλα στη νεολαία. Την καινούργια αυτή νεολαία που ξεπήδησε αιφνιδιαστικά για να καθορίσει τον εκκρεμή τρόπο που αντιλαμβανόμαστε όλοι πλέον τα πράγματα.

Πολλοί από μας, χωρίς καμιά συνεννόηση, ήταν παρόντες στις διαδηλώσεις των ημερών. Σε τελευταία ανάλυση, παρά τους προβληματισμούς και τις αποχρώσεις που εκφράστηκαν, όλοι θεωρήσαμε αυτονόητο ότι η θέση της Δράσης ως δημοτικής κίνησης είναι μέσα στο κίνημα-δίπλα στη νεολαία , στο βαθμό που το καταφέρνουμε και μας αναλογεί.

Ακόμη κι αν τα πράγματα σήμερα εμφανίζονται με πολλές ερμηνείες (και πολλές διαστρεβλώσεις και πολλούς υποκειμενισμούς), δυσανάγνωστα και περίπλοκα, ακόμη κι αν -ιδίως αυτή τη φορά, έτοιμες λύσεις δεν υπάρχουν, ούτε έτοιμα συνθήματα, ακόμη κι αν εμείς οι ίδιοι είμαστε μέρος της κρίσης , (αλλά και της επίλυσής της), δεν μπορούμε παρά να αναζητήσουμε τη διέξοδο στο πλευρό αυτών που αντιστέκονται και αμφισβητούν. Ακόμη και εν μέσω έλλειψης αποσαφηνίσεων, είμαστε με το μέρος τους. Και δεν μπορεί παρά να αναζητάμε εκεί τη λύση , με τους όρους που στην πράξη διαμορφώνονται και όχι με τους όρους που ο καθένας μας θα φαντάζονταν.

Αποφασίσαμε να συμβάλλουμε στην πληροφόρηση για το συλλαλητήριο της Πέμπτης 18/12 στα Προπύλαια και προχωρήσαμε σε αφισσοκόληση στα Βριλήσσια, (τράπεζες, μετρό και σχολεία). Αυτή ήταν η δεύτερη αφισσοκόληση, μετά την αφίσσα συναισθηματικής συμμετοχής που κολλήθηκε στα Βριλήσσια δυο μέρες μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου. Την αφίσσα και τα συνθήματα που επιλέξαμε θα τα βρείτε στην ιστοσελίδα μας. Μετά τις γιορτές σκεφτόμαστε να διοργανώσουμε εκδήλωση-συζήτηση, για να δοθεί η ευκαιρία σε περισσότερους στα Βριλήσσια να εκφράσουν τις απόψεις τους, θα ενημερωθείτε σχετικά.

Δεν υιοθετούμε διαχωρισμούς ανάμεσα σε σκεπτικιστές και αγωνιστές , ανάμεσα σε αυθεντικούς ή «διστακτικούς» και αμφισβητούμενους , αν πρόκειται για διαφορετικές εκδοχές μιας στάση συμμετοχής. Τα πράγματα είναι σύνθετα και περίπλοκα, σε εξέλιξη, χωρίς βεβαιότητες και δεδομένες κατευθύνσεις, αλλά σε κάθε περίπτωση, όλα όσα συνέβησαν, θα σφραγίσουν τους επόμενους μήνες και συνολικά μια νέα γενιά. Μια νέα περίοδος ανοίγει.

Για μια ακόμη φορά, θέλουμε να κατανοούμε, να συζητάμε ανοιχτοί και να αντιλαμβανόμαστε, όχι ως αποψίες ή «αναλυτές», αλλά συλλογικά και με επίγνωση ότι αποτελούμε προϊόν και τμήμα του ευρύτερου ριζοσπαστισμού και της Αμφισβήτησης, όσο και της διαρκούς προσπάθειας αναζήτησης του νοήματός τους.

Το ίδιο εξάλλου θα συνεχίσουμε να πράττουμε και στη γειτονιά μας, στα πλαίσια της αναζήτησης μιας Άλλης πόλης , μιας άλλης Αυτοδιοίκησης.

Αυτά νομίζουμε ως πρώτη προσέγγιση…
Κάθε γνώμη ευπρόσδεκτη!



Δευτέρα 17 Ιουνίου 2019 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Ακροβάτες στο χαρτί Ακροβάτες στο χαρτί
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
ΧΡΗΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΥΣΙΟΣ
Η πόλη παράγει σκουπίδια και θόρυβο μπολιάζοντας ανθρώπους.


Τα σχόλια σας...
Το «αλλότριο» της αλλοτρίωσής μας 9/6/2019 Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Ο συγγραφέας του άρθρου τούτου μας μιλάει για το «αλλότριο», το ξένο, το απορριπτέο αν όχι το μισητό από εμάς υποτιθέμενο κράτος «μας», το από τους επάνω φυτεμένο κατά απομίμηση άλλων κρατών της Δύσης διαχρονικά επικυρίαρχων του τόπου μας από τον καιρό της παλιγγενεσίας και δώθε. Οικολόγος και πρωτεργάτης της συνοικιακής κομποστοποίησης στην πόλη μας αλλά και αρχιτέκτονας ο ίδιος, μας φέρνει σαν παράδειγμα το οικιστικό και πολεοδομικό μπάχαλο που βλέπουμε, όσοι ακόμη μπορούμε ακόμη κάτι να βλέπουμε, από την μειωμένη από τον χρόνο όραση, γύρω μας. Το κράτος αυτό αμάσητα αποδεκτό από τους ντόπιους στυλοβάτες και τα τσιράκια τους που κρατούν τα ηνία και προσπαθούν να μας το επιβάλλουν, έρχεται απ’ ευθείας σε συγκρουσιακή αντίθεση με μια γνήσια ελληνικότητα που μαρτυρούν τόσο τα διάσπαρτα μνημεία του τόπου μας αλλά και η ζωντανή μαστοροσύνη στην κληρονομημένη λαϊκή κατοικία, στους πλακόστρωτους δρόμους και σοκάκια, τις κοινές αυλές στις παλιές συνοικίες, στα παραδοσιακά χωριά και σε τμήματα των πόλεων όπου η αντιπαροχή και η αυθαίρετη δόμηση δεν επιτέλεσε ακόμη την εγκληματική της αποστολή! Μια δραστηριότητα της τελευταίας την οποία πληρώσαμε και εξακολουθούμε να πληρώνουμε με θύματα και μεγάλες υλικές καταστροφές. Παράλληλα αρχιτέκτονες ενδοτικοί σε γούστα μιας μπερδεμένης αισθητικής των πελατών τους, μηχανικοί πολλάκις οι ίδιοι αρχιτεκτονίζοντες και ενδοτικοί και αυτοί σε καρμιριές, τσιγκουνιές για εκμεταλλεύσιμο χώρο και εξοικονόμηση υλικών με σοβαρό έλλειμμα γνώσης στατικής, γίνονται συνένοχοι στο έγκλημα. Κάπως σπάνιες οι εξαιρέσεις όπως π.χ. το λαμπρό παράδειγμα του αρχιτέκτονα Άρη Κωσταντινίδη που όχι μόνο ανέδειξε και ύμνησε την ελληνικότητα της από γενιά σε γενιά δουλεμένης λαϊκής κατοικίας αλλά και σε σοβαρά έργα που ανέλαβε –πολλά από τα ξενοδοχεία «Ξενία» που σήμερα αφέθηκαν να καταρρεύσουν ή αλλοιώθηκαν βάρβαρα- μπόλιασε στην ελληνικότητα τη γνώση που απόκτησε στα ξένα, για απλότητα και λειτουργικότητα πραγματικών φωλεών ανθρώπινης ζωής. Άνισος όμως ο αγώνας. Ο ίδιος αυτοκτόνησε! Το αλλότριο κράτος με τους υπηρέτες του προσπαθεί να διεισδύσει παντού και να επιβάλλει τα «θέλει» του με τα όλα τα μέσα που διαθέτει και ελέγχει, διασπώντας και διαλύοντας τον οικιστικό και κοινωνικό ιστό σε κάθε πόλη, γειτονιά, χωριό με απομόνωση των κατοίκων και σπέρνοντας το ψέμα και τον διχασμό και στις ίδιες τις οικογένειες φυτεύοντες μύριες όσες αντιθέσεις ανάμεσά μας. Άξια η κάθε αντίσταση σ’ αυτό με την όποια συμμετοχή μας στη λύση των πολλών προβλημάτων από τα πιο απλά μέχρι και τα σύνθετα, πάνω στα οποία καθημερινά σκοντάφτουμε. Και όσο για την αλλοτρίωσή μας, αυτή είναι φυσική, αναπόφευκτη και αδιάλειπτη από γεννησιμιού μας μέχρι και την όση ζωή μας απομένει. Το πρόβλημα και όσο περνάει από το χέρι μας είναι να μπορούμε να επιλέγουμε τους αλλοτριωτές μας. Θυμάμαι τον στίχο αλλά όχι και τον ποιητή: “Τόσες χειραψίες τόσα πρόσωπα μέσα μου που πια δεν είμ’ εγώ»! Θυμάμαι όμως και τον τίτλο ενός έργου που έπαιξε κάποτε ο Γιώργος Αρμένης στο θέατρό του: «Έχω έναν Αμερικάνο στο κεφάλι μου»! Και κάποια σχετική φράση που συνηθίζουν να λένε στο χωριό μου για κάποιον που έρχεται από τα ξένα εντυπωσιασμένος και επιχειρεί άκριτα, αμάσητα και αχώνευτα μια νεωτερικότητα: “Εκεί που πήγε του κάνανε ένεση»! Τώρα όσον αφορά τα ξένα κράτη από τα οποία μας ήρθε και μας φόρεσαν ανερώτητα καπέλο το δικό μας, υπήρξαν και αυτά σχηματισμοί ανάγκης έκφρασης και επιβολής των διαδοχικών νέων και ραγδαίων κοινωνικοοικονομικών αλλαγών του 19ου και του 1ου μισού του 20ού αιώνα που αναφέρει ο συγγραφέας και για το σχηματισμό τους δανείστηκαν στοιχεία και πρότυπα από την ελληνική, ελληνιστική και ελληνορωμαϊκή περίοδο όπως αυτά περιγράφονται στα βιβλία τέχνης, τα νομικά κ.ά. ενώ εδώ η σκυτάλη πέρασε φυσικά και αβίαστα στη λαϊκή βάση με το γούστο, το ήθος την οργάνωση και τους θεσμούς τους οποίους συστηματικά περιφρονούν και πολλαπλά καταπιέζουν…


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Το στέκι της «Δράσης», Πίνδου 30 & Μαραθώνος, Βριλήσσια. H δωρεάν δανειστική βιβλιοθήκη και ταινιοθήκη λειτουργεί κάθε Δευτέρα 12:00-2:00μμ, Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη 6:00-8:00μμ.




   
© 2006 - 2019 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου