Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 

Εκδηλώσεις


Συζήτηση για τα κυκλοφοριακά - πολεοδομικά προβλήματα της πόλης μας

15/6/2007

Ομιλητές: Αλέξανδρος Δελούκας συγκοινωνιολόγος, Ελένη Πορτάλιου Αρχιτέκτονας–καθηγήτρια Ε.Μ.Π., Πάνος Τότσικας Πολεοδόμος και από τη πλευρά της «Δράσης» ο Νίκος Χαραλαμπίδης Αρχιτέκτονας–πολεοδόμος–χωροτάκτης.


Βρισκόμαστε μπροστά σ’ ένα γενικευμένο φαινόμενο αποσύνθεσης του κοινωνικού ιστού εξαιτίας της μορφής ανάπτυξης της πόλης. Μπροστά σ’ αυτό το φαινόμενο, η απάντηση βρίσκεται στην ανάπτυξη συλλογικοτήτων μεταξύ των κατοίκων -και μια τέτοια είναι η προσπάθεια της Κίνησής μας, ώστε αυτοί να πάψουν να είναι θεατές της καταστροφής της πόλης τους, να παρεμβαίνουν σε όσα καθορίζουν την καθημερινότητά τους. Να απαιτήσουν μια πόλη που δεν θα είναι χαρισμένη αποκλειστικά στο αυτοκίνητο και την ιδιώτευση, μια πόλη που δεν θα είναι υπνωτήριο.


Γενικότερα συμπεράσματα:
• Το συγκοινωνιακό–κυκλοφοριακό που αναφέρεται σαν κύριο πρόβλημα των Βριλησσίων -και όχι μόνο, δεν είναι πρόβλημα αυτογενές, αλλά αποτέλεσμα του πολεοδομικού σχεδιασμού και της στάσης ζωής των ίδιων των κατοίκων. Η μορφή και η λειτουργία της πόλης, εξαρτώνται και από τον τρόπο ζωής που επιλέγουν οι κάτοικοί της. Έτσι για παράδειγμα, η απαίτηση για απρόσκοπτη κίνηση και στάθμευση των Ι.Χ. σε μια πόλη όπου αντιστοιχεί ένα αυτοκίνητο ανά κάτοικο φαντάζει πλέον εξωπραγματική.
• Ο πολεοδομικός σχεδιασμός στην Ελλάδα έχει τις περισσότερες φορές διορθωτικό χαρακτήρα, στοχεύει στη διευθέτηση ήδη διαμορφωμένων καταστάσεων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι εντάξεις στο σχέδιο πόλης ήδη δομημένων περιοχών, δηλ. περιοχών αυθαίρετης δόμησης, που η νομιμοποίησή τους εξυπηρετεί πολιτικούς και καθόλου «κοινωνικούς» λόγους. Στα Βριλήσσια αυτό συνέβη πρόσφατα στην περίπτωση της περιοχής «Κρασσά», όπου ήδη δρομολογείται η απόδοσή της στους αυθαίρετα δομήσαντες και τους καταπατητές της.
Παράδειγμα αποσπασματικής παρέμβασης αποτελεί επίσης και η διαπλάτυνση της Λ. Πεντέλης. Εκεί, αντί να αναλυθούν και να μελετηθούν τα αίτια της κυκλοφοριακής συμφόρησης, όπως η υπερσυγκέντρωση εμπορικών λειτουργιών και μάλιστα με γραμμικό τρόπο, εκτελέστηκε ένα έργο που κόβει τα Βριλήσσια στα δύο, προκαλεί δυσάρεστες κυκλοφοριακές ανακατατάξεις στους εσωτερικούς δρόμους της πόλης και έχει και αμφίβολη αποτελεσματικότητα.
• Η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το περιβάλλον δεν επιτρέπει εφησυχασμό και αναβλητικότητα. Οι ελεύθεροι χώροι όλο και περισσότερο λιγοστεύουν ο δημόσιος χώρος λεηλατείται. Η ονομαζόμενη « ανάπτυξη» (νοούμενη κυρίως σαν οικιστική) παρουσιάζεται σαν υπέρ όλων σκοπός.
• Τα ρυθμιστικά σχέδια, όπως επί παραδείγματι το γενικό ρυθμιστικό της Αθήνας, στην ουσία ελάχιστα έχουν εφαρμοστεί.
• Η χρήση του αυτοκινήτου ακόμη και για διαδρομές που αυτό δεν θα ήταν απαραίτητο, διογκώνεται διαρκώς, αντί να δοθεί βάρος στη μετακίνηση με μαζικά μέσα μεταφοράς.

Ειδικότερα συμπεράσματα για τα Βριλήσσια:
• Τα Βριλήσσια παρουσιάζουν αύξηση πληθυσμού της τάξης του 60%, ανάμεσα στα έτη 1991 και 2001. Η πλειοψηφία των νέων κατοίκων εργάζεται – άρα και μετακινείται – εκτός Βριλησσίων.
• Το εμπορικό κέντρο της πόλης (δηλαδή η πλατεία Αναλήψεως και η Λ. Πεντέλης) είναι σε έκκεντρη θέση σε σχέση με τη συνολική έκταση της, ιδίως αν σε αυτήν συνυπολογιστούν γειτονικές περιοχές άλλων δήμων όπως του Γέρακα και του Χαλανδρίου, που έχουν μεγαλύτερη σχέση με τα Βριλήσσια, παρά με τους Δήμους στους οποίους ανήκουν.
• Το γεγονός επίσης ότι το κέντρο έχει γραμμική ανάπτυξη εκατέρωθεν της Λ. Πεντέλης λόγω της ανεξέλεγκτης ανάπτυξης εμπορικών δραστηριοτήτων, δημιουργεί τα μεγαλύτερα προβλήματα στη κίνηση και τη στάθμευση των Ι.Χ.
• Τα τελευταία συγκοινωνιακά – κυκλοφοριακά δεδομένα έχουν προκαλέσει σημαντικές αλλαγές, χωρίς να έχουν αξιοποιηθεί σε ικανοποιητικό βαθμό τα συγκοινωνιακά προτερήματα που αποκτά η περιοχή με την κατασκευή των στάσεων προαστιακού και μετρό.
• Ο σχεδιασμός ή καλύτερα οι επεμβάσεις, γίνονται στη κατεύθυνση της διευκόλυνσης του Ι.Χ. αγνοώντας τις ανάγκες του πεζού, του ποδηλάτη, των Α.Μ.Ε.Α. Οι επεμβάσεις αυτές έχουν αμφίβολη αποτελεσματικότητα ακόμα και σε ότι αφορά την ίδια την κίνηση των Ι.Χ. και είναι εν πάση περιπτώσει περιορισμένου χρονικού ορίζοντα.
• Η μορφή που έχει η πόλη ελάχιστα βοηθάει την κοινωνικοποίηση αντίθετα ενισχύει την ατομικότητα.
• Οι κυκλοφοριακές μελέτες θα έπρεπε να συνδέονται με το Γενικό Πολεοδομικό σχέδιο, το οποίο αντίστοιχα πρέπει να περιλαμβάνει συγκεκριμένες αλλαγές στον τρόπο ανάπτυξης του κέντρου της πόλης, που συνεχίζει να διογκώνεται ανεξέλεγκτα.


περισσότερα...
Δευτέρα 17 Ιουνίου 2019 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Ακροβάτες στο χαρτί Ακροβάτες στο χαρτί
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
ΧΡΗΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΥΣΙΟΣ
Η πόλη παράγει σκουπίδια και θόρυβο μπολιάζοντας ανθρώπους.


Τα σχόλια σας...
Το «αλλότριο» της αλλοτρίωσής μας 9/6/2019 Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Ο συγγραφέας του άρθρου τούτου μας μιλάει για το «αλλότριο», το ξένο, το απορριπτέο αν όχι το μισητό από εμάς υποτιθέμενο κράτος «μας», το από τους επάνω φυτεμένο κατά απομίμηση άλλων κρατών της Δύσης διαχρονικά επικυρίαρχων του τόπου μας από τον καιρό της παλιγγενεσίας και δώθε. Οικολόγος και πρωτεργάτης της συνοικιακής κομποστοποίησης στην πόλη μας αλλά και αρχιτέκτονας ο ίδιος, μας φέρνει σαν παράδειγμα το οικιστικό και πολεοδομικό μπάχαλο που βλέπουμε, όσοι ακόμη μπορούμε ακόμη κάτι να βλέπουμε, από την μειωμένη από τον χρόνο όραση, γύρω μας. Το κράτος αυτό αμάσητα αποδεκτό από τους ντόπιους στυλοβάτες και τα τσιράκια τους που κρατούν τα ηνία και προσπαθούν να μας το επιβάλλουν, έρχεται απ’ ευθείας σε συγκρουσιακή αντίθεση με μια γνήσια ελληνικότητα που μαρτυρούν τόσο τα διάσπαρτα μνημεία του τόπου μας αλλά και η ζωντανή μαστοροσύνη στην κληρονομημένη λαϊκή κατοικία, στους πλακόστρωτους δρόμους και σοκάκια, τις κοινές αυλές στις παλιές συνοικίες, στα παραδοσιακά χωριά και σε τμήματα των πόλεων όπου η αντιπαροχή και η αυθαίρετη δόμηση δεν επιτέλεσε ακόμη την εγκληματική της αποστολή! Μια δραστηριότητα της τελευταίας την οποία πληρώσαμε και εξακολουθούμε να πληρώνουμε με θύματα και μεγάλες υλικές καταστροφές. Παράλληλα αρχιτέκτονες ενδοτικοί σε γούστα μιας μπερδεμένης αισθητικής των πελατών τους, μηχανικοί πολλάκις οι ίδιοι αρχιτεκτονίζοντες και ενδοτικοί και αυτοί σε καρμιριές, τσιγκουνιές για εκμεταλλεύσιμο χώρο και εξοικονόμηση υλικών με σοβαρό έλλειμμα γνώσης στατικής, γίνονται συνένοχοι στο έγκλημα. Κάπως σπάνιες οι εξαιρέσεις όπως π.χ. το λαμπρό παράδειγμα του αρχιτέκτονα Άρη Κωσταντινίδη που όχι μόνο ανέδειξε και ύμνησε την ελληνικότητα της από γενιά σε γενιά δουλεμένης λαϊκής κατοικίας αλλά και σε σοβαρά έργα που ανέλαβε –πολλά από τα ξενοδοχεία «Ξενία» που σήμερα αφέθηκαν να καταρρεύσουν ή αλλοιώθηκαν βάρβαρα- μπόλιασε στην ελληνικότητα τη γνώση που απόκτησε στα ξένα, για απλότητα και λειτουργικότητα πραγματικών φωλεών ανθρώπινης ζωής. Άνισος όμως ο αγώνας. Ο ίδιος αυτοκτόνησε! Το αλλότριο κράτος με τους υπηρέτες του προσπαθεί να διεισδύσει παντού και να επιβάλλει τα «θέλει» του με τα όλα τα μέσα που διαθέτει και ελέγχει, διασπώντας και διαλύοντας τον οικιστικό και κοινωνικό ιστό σε κάθε πόλη, γειτονιά, χωριό με απομόνωση των κατοίκων και σπέρνοντας το ψέμα και τον διχασμό και στις ίδιες τις οικογένειες φυτεύοντες μύριες όσες αντιθέσεις ανάμεσά μας. Άξια η κάθε αντίσταση σ’ αυτό με την όποια συμμετοχή μας στη λύση των πολλών προβλημάτων από τα πιο απλά μέχρι και τα σύνθετα, πάνω στα οποία καθημερινά σκοντάφτουμε. Και όσο για την αλλοτρίωσή μας, αυτή είναι φυσική, αναπόφευκτη και αδιάλειπτη από γεννησιμιού μας μέχρι και την όση ζωή μας απομένει. Το πρόβλημα και όσο περνάει από το χέρι μας είναι να μπορούμε να επιλέγουμε τους αλλοτριωτές μας. Θυμάμαι τον στίχο αλλά όχι και τον ποιητή: “Τόσες χειραψίες τόσα πρόσωπα μέσα μου που πια δεν είμ’ εγώ»! Θυμάμαι όμως και τον τίτλο ενός έργου που έπαιξε κάποτε ο Γιώργος Αρμένης στο θέατρό του: «Έχω έναν Αμερικάνο στο κεφάλι μου»! Και κάποια σχετική φράση που συνηθίζουν να λένε στο χωριό μου για κάποιον που έρχεται από τα ξένα εντυπωσιασμένος και επιχειρεί άκριτα, αμάσητα και αχώνευτα μια νεωτερικότητα: “Εκεί που πήγε του κάνανε ένεση»! Τώρα όσον αφορά τα ξένα κράτη από τα οποία μας ήρθε και μας φόρεσαν ανερώτητα καπέλο το δικό μας, υπήρξαν και αυτά σχηματισμοί ανάγκης έκφρασης και επιβολής των διαδοχικών νέων και ραγδαίων κοινωνικοοικονομικών αλλαγών του 19ου και του 1ου μισού του 20ού αιώνα που αναφέρει ο συγγραφέας και για το σχηματισμό τους δανείστηκαν στοιχεία και πρότυπα από την ελληνική, ελληνιστική και ελληνορωμαϊκή περίοδο όπως αυτά περιγράφονται στα βιβλία τέχνης, τα νομικά κ.ά. ενώ εδώ η σκυτάλη πέρασε φυσικά και αβίαστα στη λαϊκή βάση με το γούστο, το ήθος την οργάνωση και τους θεσμούς τους οποίους συστηματικά περιφρονούν και πολλαπλά καταπιέζουν…


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Το στέκι της «Δράσης», Πίνδου 30 & Μαραθώνος, Βριλήσσια. H δωρεάν δανειστική βιβλιοθήκη και ταινιοθήκη λειτουργεί κάθε Δευτέρα 12:00-2:00μμ, Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη 6:00-8:00μμ.




   
© 2006 - 2019 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου