Από την Αλίκη Κοσυφολόγου

Η 8η Μάρτη δεν έχει επετειακό ή εορταστικό χαρακτήρα. Είναι μια ημερομηνία συμβολικής αναφοράς στους συλλογικούς αγώνες για την εξάλειψη της πατριαρχίας και της έμφυλης ανισότητας, η οποία αναγνωρίζεται ως ένα διαχρονικό, διαταξικό φαινόμενο. Ειδικότερα, σήμερα οι έμφυλες όψεις της προσφυγικής κρίσης αναδεικνύουν το βαθμό διατήρησης ενός άνισου κι εκμεταλλευτικού καθεστώτος φύλου. Η επέκταση των δικτύων εμπορίας ανθρώπων - θύματα των οποίων είναι στην πλειοψηφία τους γυναίκες και παιδιά- είναι ακόμη μια απεχθής όψη της πατριαρχικής βίας που υφίστανται οι γυναίκες ως κατηγορία. Βεβαίως, το έλλειμμα στρατηγικής αντιμετώπισης του τράφικινγκ, η ανοχή σε φαινόμενα διαφθοράς που εμποδίζουν την πραγματική αντιμετώπιση των συνεπειών του αλλά και η στάση που τηρούν ευρύτερα απέναντι στο προσφυγικό ζήτημα οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, τους βαραίνουν με εξίσου σοβαρές ευθύνες για την συντήρηση κι εξάπλωση του φαινομένου. Σκέψεις με αφορμή την ταινία Το Διαζύγιο της Βιβιαν Ανσάλεμ* που προβλήθηκε από το Cine-Δράση την Τετάρτη 9 Μαρτίου 2016. Φορείς έμφυλης βίας, συντήρησης και αναπαραγωγής των έμφυλων ανισοτήτων γίνονται συχνά το κράτος και οι θεσμοί. Στο φιλμ των αδελφών Ρόνιτ Ελκαμπετς και Σλόμι Ελκαμπετς (2014) αναπαρίστανται με έμφαση οι κοινωνικές συνέπειες της διατήρησης ενός βαθύτατα πατριαρχικού και άνισου καθεστώτος δικαίου. – «Στο Ισραήλ ο πολιτικός γάμος δεν αναγνωρίζεται, άρα ούτε και το διαζύγιο. Ο γάμος νομιμοποιείται μόνο από τον Ραβίνο και εκείνος είναι που μπορεί, αν θέλει, να επικυρώσει και τη διάλυσή του, εάν, ωστόσο, συναινέσει ο σύζυγος – το γυναικείο αίτημα σε καμιά περίπτωση δεν είναι αρκετό »-. Σχέση της εκκλησίας με το κράτος Ασκώντας μια κριτική στον έλλειμμα της ανεξαρτησίας των θεσμών και στον βαθιά θρησκειοκρατούμενο – μέχρι σήμερα- χαρακτήρα της ισραηλινής κοινωνίας, το φιλμ μεταξύ όλων αναδεικνύει τις διαδικασίες – υλικές και συμβολικές – μέσα από τις οποίες η θρησκεία και οι αρχές που θεσπίζει (αξιωματικά) αποτελούν συχνά το υπόβαθρο της ηθικής νομιμοποίησης μιας σειράς από διακρίσεις για το φύλο, την φυλή και τον σεξουαλικό προσανατολισμό. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, αποδίδεται νομιμοποιητικό υπόβαθρο σε ρατσιστικές, σεξιστικές αντιλήψεις και στην καθιέρωση και ενίσχυση ιδεοληψιών και στερεοτύπων αλλά και συγκεκριμένα στην διατήρηση της έμφυλης ανισότητας και της θεσμικής και κοινωνικής καταπίεσης των γυναικών. Αλίκη Κοσυφολόγου *Η Αλίκη Κοσυφολόγου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1983. Αποφοίτησε από το τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών και παρακολούθησε το μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών «Πολιτική Επιστήμη και Κοινωνιολογία», στο ίδιο πανεπιστήμιο. Είναι διδάκτωρ πολιτικής επιστήμης του ΕΚΠΑ. (Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών). Εργάζεται ως εκπαιδευτικός. Αρθρογραφεί τακτικά στην εφημερίδα "Αυγή". **«Το Διαζύγιο: Η Δίκη της Viviane Amsalem», σκηνοθεσία Ronit & Shlomi Elkabetz. Ισραήλ, 2014 Στη φωτογραφία η Αλίκη Κοσυφολογου και ο Μπάμπης Δαμουλιάνος – Ευαγγελάτος, που συντόνισε τη συζήτηση από το Cine – Δράση, Τετάρτη 9/3, στο ΤΥΠΕΤ.