Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
14/7/2017

Τα παραλειπόμενα μιας σπουδαίας εκδήλωσης

Συγκίνηση και μεγάλη συμμετοχή στην εκδήλωση του Cine-Δράση με τη Λέσχη Αρχαίου Θεάτρου του Πανεπιστημίου του Τόκιο

10 υπέροχοι νέοι άνθρωποι, γιαπωνέζοι φοιτητές, μέλη της Λέσχης Αρχαίου Θεάτρου του Πανεπιστήμιο του Τόκιο, ενός από τα πλέον φημισμένα Πανεπιστήμια στον κόσμο, διένυσαν μιαν απόσταση περίπου εννέα χιλιάδων πεντακοσίων χιλιομέτρων και βρέθηκαν στα Βριλήσσια για μερικές μέρες φιλοξενούμενοι της Κινηματογραφικής Λέσχης Cine Δράση. Σκοπός τους να παρουσιάσουν στους δημότες των Βριλησσίων και 2 ακόμα περιοχών της χώρας μας (Αρχαίας Ήλιδας και Δελφών) την κωμωδία «Επιτρέποντες» του Μενάνδρου ένα έργο αναγνωρισμένο από την εποχή του ακόμα ως ένα από τα αριστουργήματα της κλασικής γραμματείας.

300 και πλέον πολίτες των Βριλησσίων και όχι μόνον, παρακολούθησαν την παράσταση. Ανάμεσά τους ο πρεσβευτής της Ιαπωνίας στην χώρα μας Μασούο Νισιβαγιάσι, ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης της Ιαπωνίας Τοσίο Ιντά, ο δήμαρχος Βριλησσίων Ξένος Μανιατογιάννης, ο πρώην δήμαρχος Κωνσταντίνος Ιωαννίδης, ο δημοτικός σύμβουλος και επικεφαλής της Κίνησης δημοτών «Δράση για μια Άλλη Πόλη» Γιάννης Τσούτσιας, η αντιδήμαρχος παιδείας Σοφία Χαντζάρα, πολλοί καθηγητές ελληνικών και ξένων πανεπιστημίων καθώς και αρκετοί Ιάπωνες που ζουν και εργάζονται στην Αθήνα.

Φιλοξενούμενους και θεατές υποδέχτηκε εκ μέρους του Cine-Δράση, η πρόεδρός τoυ Μαρίνα Παπαχριστοδούλου η οποία στο χαιρετισμό της τόνισε μεταξύ άλλων τα εξής:


«...Αισθανόμαστε ιδιαίτερη χαρά και υπερηφάνεια να έχουμε σήμερα μαζί μας 10 υπέροχους νέους πολίτες. Η κίνηση τους να ασχοληθούν με την αρχαία τραγωδία και να έρθουν να την παρουσιάσουν στη χώρα που δημιουργήθηκε και μάλιστα στη γενέθλια γλώσσα της, τα αρχαία ελληνικά, έχει για μας βαρύνουσα σημασία. Είναι η καλύτερη απόδειξη αναγνώρισης της συνεισφοράς του ελληνικού λαού στην πρόοδο της ανθρωπότητας. Σημαίνει ότι οι λαοί και ιδιαίτερα η νεολαία, ακόμα και αυτή πολύ μακρινών χωρών κατανοούν ότι:

-Ο πολιτισμός που αναπτύχθηκε στην αρχαία Ελλάδα, με όλες τις εκφράσεις του, η γλώσσα, ο στοχασμός, η τέχνη, οι κοινωνικές, οικονομικές και θρησκευτικές αξίες επηρέασαν καταλυτικά την μετέπειτα εξέλιξη ολόκληρου του κόσμου. Οι αρχαίοι Έλληνες θεμελίωσαν όλα, σχεδόν, τα σημαντικά πεδία της σύγχρονης φιλοσοφίας. Έθεσαν τα βασικά ερωτήματα στη μεταφυσική, τη γνωσιολογία, την λογική, την ηθική, την πολιτική φιλοσοφία. Τα επιτεύγματα της τέχνης τους ζωγραφικής, γλυπτικής, αρχιτεκτονικής και τα βασικά της χαρακτηριστικά όπως η ανθρωποκεντρική έμφαση, η εξιδανίκευση της φύσης, η συμμετρία, ο ρυθμός, η πολυχρωμία αποτελούν, μαζί με τα σημαντικότερα δημιουργήματα της λογοτεχνίας και του θεάτρου, σπουδαία μνημεία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Τα αρχιτεκτονικά τους οικοδομήματα επιπλέον αποτέλεσαν σε όλους τους επόμενους αιώνες πηγή έμπνευσης για τους καλλιτέχνες σε όλο τον κόσμο.

-Οι αρχαίοι Έλληνες εφηύραν επίσης την πολιτική, ανακάλυψαν τη δημοκρατία, προβληματίστηκαν πάνω στην πολιτική θεωρία και ήταν ιδιαίτερα δημιουργικοί και εφευρετικοί στις δομές και στις πολιτικές τους συνήθειες. Το πολιτικό τους λεξιλόγιο χρησιμοποιείται και σήμερα σε ολόκληρο τον κόσμο. Η Αθηναϊκή δημοκρατία ήταν ριζοσπαστική και άμεση. Ένα είδος δημοκρατίας που δίνει σε όλους ισότητα και ελευθερία. Με τα μέτρα του πολίτη της εποχής μας που έχει συνηθίσει, σε συνθήκες κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, να λειτουργεί δια αντιπροσώπων, το τρίπτυχο ισονομία, ισηγορία και ισοκρατία, η αρχή του άρχειν και του άρχεσθαι, το δικαίωμα συμμετοχής στη λήψη αποφάσεων που αφορούν το μέλλον του και τον έλεγχο για την υλοποίηση τους, εξακολουθεί να είναι το επιθυμητό, το όραμα. Για την Αθηναϊκή δημοκρατία ήταν μια καθημερινή πραγματικότητα.

Σήμερα σε μια δύσκολη περίοδο για τη χώρα μας και τον ελληνικό λαό τέτοιου είδους κινήσεις σαν αυτή των μελών της Λέσχης αρχαίου θεάτρου του Τόκυο, μας δίνει πίσω κάτι από τη χαμένη μας υπερηφάνεια και μας κάνει περισσότερο δυνατούς στο καθήκον να βγάλουμε τη χώρα από το τέλμα...»


Στη συνέχεια ξεκίνησε η παράσταση και σε όλη τη διάρκεια της μια ατμόσφαιρα συγκίνησης, σχεδόν μυσταγωγίας επικράτησε στον υπαίθριο χώρο του πάρκου "Μίκης Θεοδωράκης". Οι θεατές, αρκετοί καθισμένοι στις 250 καρέκλες που μεταφέρθηκαν εκεί για αυτό το σκοπό ή στο γκαζόν, πολλοί από αυτούς όρθιοι, φάνηκε να αγνοούν τα όποια τεχνικά προβλήματα.

Την αδύναμη ακουστική του χώρου (οι φοιτητές επέμεναν να παίξουν ακριβώς όπως στην αρχαία Ελλάδα: χωρίς μικρόφωνα), που την εξασθένιζε περισσότερο το επίμονο τραγούδι των τζιτζικιών και οι φωνές των μικρών παιδιών από τη γειτονική παιδική χαρά, την αδυναμία να κατανοήσουν την δύσκολη υπόθεση του έργου, αφού τα σχετικά προγράμματα που ετοίμασε το Cine Δράση έφτασαν μόνο για το ένα τρίτο περίπου των παρευρισκομένων, ούτε τους απασχόλησε η δυσκολία να αντιληφθούν τα όσα διαδραματίζονταν επί σκηνής, αφού τα αρχαία ελληνικά εκφέρονταν με έντονη ιαπωνική προφορά. Μάλλον ήταν ακριβώς αυτή η έντονη γιαπωνέζικη χροιά στις λέξεις, το πάθος των νεαρών ηθοποιών και η ευρηματικότητα τους που συγκίνησαν πολύ τους θεατές. Ή καλύτερα ήταν η συνειδητοποίηση μιας πραγματικότητας που ξεχνιέται μέσα στην καθημερινότητα μας και τις ιδιαίτερα ταπεινωτικές στιγμές που ζει ο ελληνικός λαός αυτές τις εποχές των μνημονίων. Ότι δηλαδή είναι οι αρχαίοι πρόγονοί μας που δημιούργησαν τις βάσεις πάνω στις οποίες εδραιώθηκε όλος ο ανθρώπινος πολιτισμός. Σε μια εποχή που τα κλασσικά γράμματα υποχωρούν και οι ανθρωπιστικές εν γένει σπουδές δέχονται βαρύτατα πλήγματα και περιορίζονται σε όλο τον κόσμο, οι σπουδαστές του Πανεπιστημίου του Τόκιο ήρθαν να μας θυμίσουν τις αξίες που προέρχονται από τα έργα των αρχαίων Ελλήνων λογοτεχνών και στοχαστών και εμπνέουν ακόμα και σήμερα το δικό τους μακρινό πολιτισμό.

Στη συνέχεια ηθοποιοί και θεατές μεταφέρθηκαν στον φιλόξενο κήπο της «Δράσης για μια Άλλη Πόλη». Εκεί τους περίμεναν οι μουσικοί Ηφαιστίωνας Βαξεβανέρης και Γιώργος Νίκας, μέλη της πρωτοποριακής μπάντας SAOS, που δημιουργήθηκε στις αρχές του 2015 και καινοτομεί μελοποιώντας, για πρώτη φορά στις μέρες μας μετά την αρχαιότητα, αρχαίους Ελληνικούς στίχους, αποδίδοντας τους με παραδοσιακά ή κλασικά μουσικά όργανα και μουσικούς χρωματισμούς από αρχαία λύρα, συνδυασμένη με τον ελληνικό παραδοσιακό ήχο. Τους παραπάνω συνόδεψε με τσαμπούνα και νησιώτικη λύρα ο Βριλησσιώτης μουσικός Κώστας Γκελέσος. Όλοι τους προσφέρθηκαν αφιλοκερδώς.

Η Futaba SATO, ηθοποιός και μουσικός που έπαιξε αρχαία ελληνική λύρα επί σκηνής και διακρίθηκε στο ρόλο της Αβρότονον στην παράσταση τραγούδησε με την ιδιαίτερα εκφραστική φωνή της παραδοσιακά γιαπωνέζικα τραγούδια. Το γλέντι άναψε, βοήθησαν σε αυτό το σπιτικό κρασί, το τσιπουράκι και τα κεράσματα που ετοίμασαν τα μέλη του Cine Δράση. Σε λίγο όλοι Ιάπωνες και Έλληνες γίναμε ένα. Και ήταν ιδιαίτερα συγκινητικό να παρακολουθείς τους νεαρούς φιλοξενούμενους να αισθάνονται άνετα σαν στο σπίτι τους και να χορεύουν μόνοι τους ή σε κύκλο τον Ικαριώτικο και άλλους παραδοσιακούς ελληνικούς χορούς.

Ο απολογισμός αυτής της εκδήλωσης δεν θα ήταν ολοκληρωμένος αν δεν αναφερόμαστε στους αφανείς ήρωες. Αυτούς που την προετοίμασαν. Που ήταν λίγοι, αλλά ιδιαίτερα αποτελεσματικοί και διεκπεραίωσαν με επιτυχία έναν τεράστιο όγκο δουλειάς, που αφορούσε τη φιλοξενία, την προετοιμασία του χώρου της παράστασης και του γλεντιού που έκλεισε την εκδήλωση.
Δεν θέλουμε να αδικήσουμε κανέναν αλλά αυτή η εκδήλωση δεν θα ήταν τόσο ξεχωριστή χωρίς την συμβολή του Λεωνίδα Ιωαννίδη. Ως άλλος «Ξένιος Ζευς» διακρίθηκε τόσο στην υποδειγματική ελληνική φιλοξενία των φοιτητών, όσο και στην πρακτική προετοιμασία της εκδήλωσης. Βοηθός του ο Παντελής Σιαμπάνος. Στον Γιάννη Τσίχλα και την Μαρία Στίγκα οφείλουμε το ξεχωριστό ελληνικό δείπνο. Σε όλα τα μέλη και τους φίλους του Cine Δράση οφείλουμε την όμορφη ιδέα της πραγματοποίησης μιας τόσο διαφορετικής εκδήλωσης.



M. Π.


readers  353


Σχόλια (3)


Τασος Χρηστάκης 17 Ιουλ 2017, 12:21
Θερμά συγχαρητήρια!!!8

Σμαράγδα Καζασίδου 16 Ιουλ 2017, 07:14

Ο απολογισμός αυτής της εκδήλωσης δεν θα ήταν ολοκληρωμένος αν δεν αναφερόμαστε στη Μαρίνα Παπαχριστοδούλου, η οποία έκανε την επαφή με τους Ιάπωνες,τους έφερε κοντά μας, τους φιλοξένησε και τους φρόντισε! Σ΄εκείνην πρωτίστως το "εύγε", τόσο για την ιδέα όσο και για την οργάνωση και πραγματοποίηση αυτής της τόσο επιτυχημένης εκδήλωσης!!!
Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος 14 Ιουλ 2017, 21:51
Η Ελλάδα με τη γλώσσα της κέρδισε την αιωνιότητα. Οι Νεοέλληνες οφείλουν να κερδίσουν το παρόν.
Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Πέμπτη 19 Οκτωβρίου 2017 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι
Στην αόριστη αγάπη για την ανθρωπότητα, αγαπάς σχεδόν πάντα μονάχα τον εαυτό σου.


Τα σχόλια σας...
ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, Η ΙΣΠΑΝΙΑ;10/10/2017 Παπαχριστοδούλου Μαρίνα
Έχω και εγώ σοβαρές επιφυλάξεις για το άρθρο αυτό. Δεν είναι ακριβώς τα ζητήματα που βάζει ο Ορέστης που με απασχολούν, ούτε ξέρω να πω αν είναι καλύτερα αυτή την περίοδο να ζήσει η Καταλονία μακριά ή μέσα στην Ισπανία. Είναι το γεγονός ότι τόσο Régis de Castelnau όσο και ο Μπελαντής (λιγότερο) οι οποίοι και προφανώς έχουν καταλήξει ότι η Καταλονία πρέπει να μείνει στην αγκαλιά της κραταιής Ισπανίας ή καλύτερα είναι ενάντια στις αποσχιστικές τάσεις, αντιμετωπίζουν το θέμα με απίστευτη μονομέρεια. Μάλιστα στο άρθρο του Castelnau μπορώ να πω ότι διακρίνω μια υποτιμητική, σχεδόν ρατσιστική αντίληψη προς τους νότιους και τους "αριστερούς", ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει σήμερα. Μου θύμισε κάτι από την ανωτερότητα των προηγμένων βόρειων ενάντια στους καθυστερημένους νότιους για να μην θυμηθώ την αποικιοκρατία κοκ. Αλλά οι κύριες επιφυλάξεις μου είναι τρεις: Πρώτον: κανένας από τους δύο δεν αναφέρεται στο όργιο αυταρχισμού και αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς από την κεντρική κυβέρνηση της Ισπανίας (και κατ΄ επέκταση στους σχετικούς χειρισμούς της ΕΕ) απέναντι στους Καταλανούς, στάση στην οποία κανένας προοδευτικός άνθρωπος και πολύ περισσότερο σχολιαστής δεν μπορεί να αγνοεί . Η άποψή μου, που νομίζω ότι είναι κεντρική θέση της Δράσης ότι «δεν θέλουμε τίποτα, ούτε το καλύτερο ούτε το χειρότερο για μας αν δεν συμμετέχουμε στην απόφασή του» και από αυτή την άποψη δεν είναι να συμφωνήσουμε ή να διαφωνήσουμε στο δικαίωμα των Καταλανών στην αυτοδιάθεση, αλλά να συμφωνήσουμε απόλυτα στο δικαίωμα τους να αποφασίζουν για την αυτοδιάθεση ή όχι. Τέλος διάβασα κάπου ότι τόσο η στάση της κυβέρνησης Ραχόι, όσο και της ΕΕ είναι για να διδάσκονται στα πανεπιστήμια, στις σχολές πολιτικών επιστημών ως παραδείγματα του τι πρέπει να κάνεις για να πετύχεις αυτό που δεν θέλεις. Το λέω εδώ για να σημειώσω ότι ΕΕ και Ραχόι αυτό ήθελαν και όχι δεν ήθελαν και αυτή τη διάσταση την δίνει ο Castelnau, όχι όμως με πολύ πειστικό τρόπο. Δεύτερον: Το γεγονός ότι υπάρχουν πλείστα όσα παραδείγματα που παραπέμπουν στην καταστροφική εξέλιξη αποσχιστικών κινημάτων (πχ Γιουγκοσλαβία , Ουκρανία ), δεν σημαίνει ότι εμείς συλλήβδην θα είμαστε κατά των αιτημάτων και κινημάτων αυτοδιάθεσης. Και στο κάτω-κάτω είναι δύο διαφορετικά ζητήματα. Ένα να επιλέξει ένας λαός πως θέλει να ζήσει, μέσα σε ποιο πλαίσιο. Δικαίωμα του αναφαίρετο. Και ένα δεύτερο να προσπαθήσει να εμποδίσει τις έξωθεν επεμβάσεις. Ανεδαφικό σήμερα; Μάλλον δύσκολο, αλλά δεν βλέπω και άλλο τρόπο. Ούτε είναι δικαιολογία ότι ο Κάρλας Πουτσντεμόν είναι συντηρητικός άρα δεν μπορούμε ως προοδευτικοί να συντασσόμαστε με το αίτημα του. Ένα αίτημα είναι αυθύπαρκτο και ως τέτοιο πρέπει να κρίνεται. Συνυπολογίζεις πολλούς παράγοντες για να πεις αν είσαι υπέρ ή κατά. Ποια συμφέροντα εξυπηρετεί κυρίως κλπ, και μετά ας το υποστηρίζει όποιος θέλει. Τρίτο: Υπάρχει μία πλευρά της πολιτικής ζωής στην Ισπανία που αποσιωπάται αν και σε αυτήν εδράζονται πολλά από τα κακώς κείμενα που παρακολουθούμε να συμβαίνει σε αυτήν την χώρα. Πρόκειται για το γεγονός ότι μια δικτατορία που κράτησε 39 ολόκληρα χρόνια καταλύθηκε χωρίς να ανοίξει μύτη, χωρίς να υπάρξει κανενός είδους αποχουντοποίηση. Όλοι έμειναν στη θέση τους και συνέχισαν να κάνουν τη δουλειά τους όπως την ήξεραν. Οι στρατιωτικοί στο στρατό, οι αστυνομικοί στην αστυνομία, οι παπάδες στην εκκλησία (μεγάλο στήριγμα της δικτατορίας και πολύ το απόλαυσε η εκκλησία αυτό) κοκ. Οι δικοί μας χουντικοί, που παρεμπιπτόντως φαντάζουν αγγελάκια μπροστά στους Ισπανούς, με κάποιον τρόπο έστω περιορισμένο τιμωρήθηκαν. Εκεί τίποτα. Μόλις τον τελευταίο καιρό γίνονται προσπάθειες να αντιμετωπιστεί το θέμα. Ακούγονται όλο και περισσότερες φωνές, γίνονται και κάποια πράγματα, όχι τόσο εξ αιτίας του παρελθόντος, αλλά εξ αιτίας της δράσης όλων αυτών σήμερα. Ως συνέπεια αυτού είναι φυσικό να υπάρχει τόσος αυταρχισμός εκεί. Φυσικό όσο και απαράδεκτο.
ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, Η ΙΣΠΑΝΙΑ;9/10/2017 Ορέστης Ηλίας
Από αυτούς που χαίρουν της συντροφικής εκτίμησης του Μπελαντή, κανένας δεν είπε ότι το καταλανικό εθνικό ζήτημα είναι σπόρος του σοσιαλιστικού μέλλοντος..(μακάρι να γίνει) Όμως, είναι κρίσιμο να συνεχιστεί η κοινωνική διάσταση του κινήματος απέναντι στην αμιγώς εθνική. Οι επιτροπές και συντονισμοί που στήθηκαν σε χώρους δουλειάς, γειτονιές και πανεπιστήμια για την διασφάλιση του δημοψηφίσματος είναι κύτταρα που κρίνουν στη συνέχεια το τι είδους ανεξαρτησία θέλουν "οι από κάτω", για να μην περιοριστεί όλο αυτό το κίνημα σε μια απλή αλλαγή σημαίας. Άρα, ας μην βιαζόμαστε στις αναλύσεις διότι το εθνικό μετατρέπεται πολλές φορές σε ταξικό. Παράδειγμα το Brexit, όλοι οι αναλυτές έγραφαν σεντόνια για τον εθνικισμό των Άγγλων και ότι εμπιστεύονται την πλούσια οικονομία τους γι' αυτό ψήφισαν έξοδο από την ΕΕ πριν ενάμισι χρόνο, όμως οι τελευταίες εκλογές (Ιούνιος 2017) έδειξαν στροφή προς τα αριστερά, πτώση των εκφραστών της νεοφιλελεύθερης πολιτικής και πλήρη εξαφάνιση των εθνικιστών. Είναι οι αγώνες των απλών καθημερινών ανθρώπων που μπορούν να μετατρέπουν ακόμα και "ψευτοδημοψηφίσματα" σε κρίση κυριαρχίας της παγκόσμιας οικονομικής και πολιτικής ελίτ. Και αυτό είναι κάτι που το θέλουμε όλοι όσοι βάζουμε τον εαυτό μας στους "από τα κάτω".
ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, Η ΙΣΠΑΝΙΑ;9/10/2017 Γιάννης Τσούτσιας
Δεν τα λέει μόνο ο Castelnau. Τα λέει π.χ. και ο Μπελαντής. Επισημαίνοντας μάλιστα, ότι "...μου προξενεί μεγάλη εντύπωση η εξής αντίφαση: πολιτικά και ιδεολογικά ρεύματα της Αριστεράς, στα οποία έχω συντροφική εκτίμηση αλλά διαφωνώ μαζί τους ιδεολογικά, που στην Ελλάδα ή αλλού αισθάνονται ρίγος ή ψυχική απώθηση, όταν εκφέρονται οι λέξεις «εθνικό ζήτημα», «πατρίδα» ή «εθνική ανεξαρτησία» (σε ένα έθνος-κράτος που υπάρχει εδώ και δύο αιώνες), αντιστρέφουν τελείως την οπτική τους, όταν πρόκειται για την καταλανική εθνότητα. Η μια εθνότητα (η δική μας) είναι αυτόχρημα καπιταλιστική, η άλλη φέρει τον σπόρο του σοσιαλιστικού μέλλοντος. Πόση λογική, πολιτική και θεωρητική συνοχή υπάρχει ανάμεσα στις δύο ταυτόχρονες αυτές τοποθετήσεις;" Όλο το άρθρο: pandiera.gr Για την υπόθεση της Καταλονίας -μια πολύ διαφορετική άποψη. Του Δημήτρη Μπελαντή. 9/10/2017


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Κάθε Τρίτη, από τις 20:30 μέχρι τις 22:00 το στέκι της Δράσης είναι ανοιχτό, ενώ παράλληλα, λειτουργεί και η δανειστική βιβλιοθήκη της "Δράσης"




   
© 2006 - 2017 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου