Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
21/1/2019

Για τα γεγονότα της Κυριακής στο Σύνταγμα

του Γιάννη Παρασκευόπουλου

Όσο κι αν διαφωνώ με την πατριωτική πλειοδοσία και τα συλλαλητήρια όσων την πιστεύουν, άκουσα με εξαιρετική ανησυχία την επίσημη ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ. ότι στα επεισόδια στο Σύνταγμα "εφαρμόστηκε με ακρίβεια το υπηρεσιακό σχέδιο".

Αν όντως έτσι είναι τα πράγματα, τότε εξακολουθεί και σήμερα να είναι επίσημη πολιτική η άμεση και βίαιη διάλυση μεγάλων συλλαλητηρίων με θηριώδεις όγκους χημικών κατά ειρηνικών και μη διαδηλωτών, κάθε φορά που οργανωμένες ομάδες επιχειρούν επιθέσεις.


Από στρατιωτική άποψη, σαρωτική διάλυση των διαδηλωτών φαίνεται ότι διευκολύνει την αστυνομία "να μείνει μόνη με τους επιτιθέμενους" ώστε να τους αντιμετωπίσει με ευνοϊκότερους γι' αυτήν όρους. Στοχευμένη αντιμετώπιση μόνο των επιτιθέμενων, φαίνεται ότι θεωρείται πολύ δύσκολη για να προτιμηθεί.

Πολιτικά όμως αυτό σημαίνει, στην πράξη, ότι το συνταγματικό δικαίωμα των συγκεντρώσεων ισχύει μόνο όταν ΟΛΟΙ οι διαδηλωτές είναι ειρηνικοί. Αν έστω και ένα μικρό μέρος τους γίνει βίαιο, η αστυνομία επιφυλάσσει στο εαυτό της τη δυνατότητα να αφαιρέσει μονομερώς το δικαίωμα αυτό και από χιλιάδες ειρηνικούς πολίτες.
- Σαν να μην έχουν περάσει 6-7 χρόνια από το 2011-2, όταν εφαρμόζονταν στις μεγάλες διαδηλώσεις του συντάγματος πανομοιότυπα "επιχειρησιακά σχέδια" για λογαριασμό της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ (που τώρα διαμαρτύρονται, με τη σειρά τους).
- Σαν να μην είναι τα δακρυγόνα και τα άλλα χημικά της αστυνομίας εξ ορισμού επικίνδυνα για την υγεία, τουλάχιστον των πιο ευάλωτων.

Μεταξύ άλλων, οι κυβερνήσεις επιλέγουν την ηγεσία της αστυνομίας και φροντίζουν ώστε τα όποια "υπηρεσιακά σχέδια" να είναι τουλάχιστον συμβατά με τους νόμους και το Σύνταγμα. Όταν λοιπόν δηλώνονται δημοσίως τέτοια πράγματα μετά από 4 χρόνια κυβέρνηση Αριστεράς, υπάρχει σοβαρότατο πολιτικό θέμα. Κι αν κάποιοι δεν νοιώθουν υποχρεωμένοι να νοιάζονται ιδιαίτερα για τους συμμετέχοντες σε συλλαλητήρια όπως κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών, ας αναλογιστούν τουλάχιστον τι επικίνδυνους δρόμους στρώνουν διάπλατα για πιθανούς επόμενους κυβερνώντες, που ήδη διεκδικούν την εξουσία με λάβαρο το "νόμος και τάξη".

Την άνοιξη του 2011, οι Οικολόγοι Πράσινοι είχαμε καταγγείλει με στοιχεία ότι η αστυνομία χρησιμοποιούσε εν γνώσει της επικίνδυνα χημικά κατά των διαδηλωτών. Είμαι περίεργος αν, ως συμμετέχοντες στην κυβερνητική πλειοψηφία, οι Ο.Π. του 2019 θα ζητήσουν να μάθουν αν τέτοια χημικά υπάρχουν ακόμη στη διάθεση της ΕΛΑΣ, και αν χρησιμοποιήθηκαν χθες.



Ο Γιάννης Παρασκευόπουλος είναι δημότης Βριλησσίων, ιδρυτικό μέλος του Οικολογικού Δικτύου και των Οικολόγων Πράσινων και μέλος της "Δράσης".


readers  361


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Δευτέρα 17 Ιουνίου 2019 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Ακροβάτες στο χαρτί Ακροβάτες στο χαρτί
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
ΧΡΗΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΥΣΙΟΣ
Η πόλη παράγει σκουπίδια και θόρυβο μπολιάζοντας ανθρώπους.


Τα σχόλια σας...
Το «αλλότριο» της αλλοτρίωσής μας 9/6/2019 Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Ο συγγραφέας του άρθρου τούτου μας μιλάει για το «αλλότριο», το ξένο, το απορριπτέο αν όχι το μισητό από εμάς υποτιθέμενο κράτος «μας», το από τους επάνω φυτεμένο κατά απομίμηση άλλων κρατών της Δύσης διαχρονικά επικυρίαρχων του τόπου μας από τον καιρό της παλιγγενεσίας και δώθε. Οικολόγος και πρωτεργάτης της συνοικιακής κομποστοποίησης στην πόλη μας αλλά και αρχιτέκτονας ο ίδιος, μας φέρνει σαν παράδειγμα το οικιστικό και πολεοδομικό μπάχαλο που βλέπουμε, όσοι ακόμη μπορούμε ακόμη κάτι να βλέπουμε, από την μειωμένη από τον χρόνο όραση, γύρω μας. Το κράτος αυτό αμάσητα αποδεκτό από τους ντόπιους στυλοβάτες και τα τσιράκια τους που κρατούν τα ηνία και προσπαθούν να μας το επιβάλλουν, έρχεται απ’ ευθείας σε συγκρουσιακή αντίθεση με μια γνήσια ελληνικότητα που μαρτυρούν τόσο τα διάσπαρτα μνημεία του τόπου μας αλλά και η ζωντανή μαστοροσύνη στην κληρονομημένη λαϊκή κατοικία, στους πλακόστρωτους δρόμους και σοκάκια, τις κοινές αυλές στις παλιές συνοικίες, στα παραδοσιακά χωριά και σε τμήματα των πόλεων όπου η αντιπαροχή και η αυθαίρετη δόμηση δεν επιτέλεσε ακόμη την εγκληματική της αποστολή! Μια δραστηριότητα της τελευταίας την οποία πληρώσαμε και εξακολουθούμε να πληρώνουμε με θύματα και μεγάλες υλικές καταστροφές. Παράλληλα αρχιτέκτονες ενδοτικοί σε γούστα μιας μπερδεμένης αισθητικής των πελατών τους, μηχανικοί πολλάκις οι ίδιοι αρχιτεκτονίζοντες και ενδοτικοί και αυτοί σε καρμιριές, τσιγκουνιές για εκμεταλλεύσιμο χώρο και εξοικονόμηση υλικών με σοβαρό έλλειμμα γνώσης στατικής, γίνονται συνένοχοι στο έγκλημα. Κάπως σπάνιες οι εξαιρέσεις όπως π.χ. το λαμπρό παράδειγμα του αρχιτέκτονα Άρη Κωσταντινίδη που όχι μόνο ανέδειξε και ύμνησε την ελληνικότητα της από γενιά σε γενιά δουλεμένης λαϊκής κατοικίας αλλά και σε σοβαρά έργα που ανέλαβε –πολλά από τα ξενοδοχεία «Ξενία» που σήμερα αφέθηκαν να καταρρεύσουν ή αλλοιώθηκαν βάρβαρα- μπόλιασε στην ελληνικότητα τη γνώση που απόκτησε στα ξένα, για απλότητα και λειτουργικότητα πραγματικών φωλεών ανθρώπινης ζωής. Άνισος όμως ο αγώνας. Ο ίδιος αυτοκτόνησε! Το αλλότριο κράτος με τους υπηρέτες του προσπαθεί να διεισδύσει παντού και να επιβάλλει τα «θέλει» του με τα όλα τα μέσα που διαθέτει και ελέγχει, διασπώντας και διαλύοντας τον οικιστικό και κοινωνικό ιστό σε κάθε πόλη, γειτονιά, χωριό με απομόνωση των κατοίκων και σπέρνοντας το ψέμα και τον διχασμό και στις ίδιες τις οικογένειες φυτεύοντες μύριες όσες αντιθέσεις ανάμεσά μας. Άξια η κάθε αντίσταση σ’ αυτό με την όποια συμμετοχή μας στη λύση των πολλών προβλημάτων από τα πιο απλά μέχρι και τα σύνθετα, πάνω στα οποία καθημερινά σκοντάφτουμε. Και όσο για την αλλοτρίωσή μας, αυτή είναι φυσική, αναπόφευκτη και αδιάλειπτη από γεννησιμιού μας μέχρι και την όση ζωή μας απομένει. Το πρόβλημα και όσο περνάει από το χέρι μας είναι να μπορούμε να επιλέγουμε τους αλλοτριωτές μας. Θυμάμαι τον στίχο αλλά όχι και τον ποιητή: “Τόσες χειραψίες τόσα πρόσωπα μέσα μου που πια δεν είμ’ εγώ»! Θυμάμαι όμως και τον τίτλο ενός έργου που έπαιξε κάποτε ο Γιώργος Αρμένης στο θέατρό του: «Έχω έναν Αμερικάνο στο κεφάλι μου»! Και κάποια σχετική φράση που συνηθίζουν να λένε στο χωριό μου για κάποιον που έρχεται από τα ξένα εντυπωσιασμένος και επιχειρεί άκριτα, αμάσητα και αχώνευτα μια νεωτερικότητα: “Εκεί που πήγε του κάνανε ένεση»! Τώρα όσον αφορά τα ξένα κράτη από τα οποία μας ήρθε και μας φόρεσαν ανερώτητα καπέλο το δικό μας, υπήρξαν και αυτά σχηματισμοί ανάγκης έκφρασης και επιβολής των διαδοχικών νέων και ραγδαίων κοινωνικοοικονομικών αλλαγών του 19ου και του 1ου μισού του 20ού αιώνα που αναφέρει ο συγγραφέας και για το σχηματισμό τους δανείστηκαν στοιχεία και πρότυπα από την ελληνική, ελληνιστική και ελληνορωμαϊκή περίοδο όπως αυτά περιγράφονται στα βιβλία τέχνης, τα νομικά κ.ά. ενώ εδώ η σκυτάλη πέρασε φυσικά και αβίαστα στη λαϊκή βάση με το γούστο, το ήθος την οργάνωση και τους θεσμούς τους οποίους συστηματικά περιφρονούν και πολλαπλά καταπιέζουν…


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Το στέκι της «Δράσης», Πίνδου 30 & Μαραθώνος, Βριλήσσια. H δωρεάν δανειστική βιβλιοθήκη και ταινιοθήκη λειτουργεί κάθε Δευτέρα 12:00-2:00μμ, Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη 6:00-8:00μμ.




   
© 2006 - 2019 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου