Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
11/4/2019

"Επίσημη Ιστορία" από το Cine-Δράση

Πέμπτη 18 Απριλίου, 8:15’μμ΄στο ΤΥΠΕΤ

Το κοινωνικοπολιτικό δράμα «Επίσημη Ιστορία» του Luis Puenzo είναι μια από τις καλύτερες ταινίες της δεκαετίας του ’80. Πολυβραβευμένη, προτάθηκε για πάνω από 30 βραβεία και κέρδισε 24 μεταξύ των οποίων το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας (1986), Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξένης Ταινίας, Βραβείο Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Καννών για τη Norma Aleandro, Βραβείο της Οικουμενικής Επιτροπής στο Φεστιβάλ Καννών και Βραβείο Κοινού στο Φεστιβάλ του Τορόντο.

Ο σκηνοθέτης και η συν-σεναριογράφος του Aida Bortnik με αφορμή μια οικογενειακή ιστορία, αφηγούνται το εθνικό δράμα που έζησε η Αργεντινή, από το 1976 έως το 1983 όταν κυριαρχούσε η στρατιωτική χούντα του Χόρχε Ραφαέλ Βιδέλα που έφερε τη χώρα στα όρια της αβύσσου. Στη διάρκεια του αμερικανοκίνητου καθεστώτος, του αποκαλούμενου και «Βρώμικου Πολέμου» περίπου 30.000 άνθρωποι κάθε ηλικίας από βρέφη έως υπερήλικες εξαφανίστηκαν. Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας και μέχρι σήμερα οι μητέρες και γιαγιάδες των εξαφανισθέντων συγκεντρώνονται και διαδηλώνουν στους δρόμους του Μπουένος Άιρες και ιδιαίτερα στην Πλατεία του Μαΐου, κρατώντας πλακάτ και πανό με τις φωτογραφίες των χαμένων παιδιών και εγγονών τους.

Βρισκόμαστε στο 1983. Η χούντα του στρατηγού Βιδέλα έχει μόλις εκπνεύσει μετά και από την ήττα της Αργεντινής στον πόλεμο των Φώκλαντ. Η χώρα μετράει τα θύματα, εξετάζει τις πληγές, προσπαθεί να ανακτήσει τις δημοκρατικές αξίες και να ανακατασκευάσει το μέλλον της. Η Αλίσια είναι καθηγήτρια Ιστορίας, μέλος μιας εύπορης μεγαλοαστικής οικογένειας και ζει στην πρωτεύουσα με την πεντάχρονη υιοθετημένη κόρη της και τον σύζυγό της, έναν επαγγελματία με ισχυρές και ύποπτες διασυνδέσεις με το φασιστικό καθεστώς. Το δράμα της χώρας δεν έχει καθόλου επηρεάσει τη ζωή της που αναλώνεται σε ανώδυνες κοινωνικές συναναστροφές, όπου η πολιτική και η πραγματικότητα δεν έχουν καμία θέση. Η ίδια επιλεκτικά αγνοεί τα γεγονότα και ζει την αυταπάτη της βαθιά νυχτωμένης ευζωίας της. Αποδέχεται και διδάσκει στους μαθητές της, χωρίς και να τους πείθει, μόνο την επίσημη εκδοχή της ιστορίας, που ακόμα και μετά από την κατάρρευση του καθεστώτος, είναι απαλλαγμένη από τις άβολες λεπτομέρειες για τα εγκλήματα που συντελέστηκαν.

Μέχρι που σε μια επανασύνδεση παλιών συμμαθητριών θα συναντήσει την παιδική της φίλη Άννα που μόλις έχει επιστρέψει από την εξορία. Σε μια φορτισμένη συζήτηση μαζί της θα πληροφορηθεί έντρομη όλα εκείνα που ήθελε να αγνοεί. Τα βασανιστήρια που υπέστη η Άννα, τις διώξεις, εξαφανίσεις και εκτελέσεις αντιφρονούντων, τις βίαιες αρπαγές παιδιών από τις φυλακισμένες μητέρες τους, τα οποία δίνονταν για υιοθεσία σε πλούσιες οικογένειες. Κλονισμένη από τις αλήθειες η Αλίσια θα δει τον κόσμο της να καταρρέει και θα αρχίσει να παρατηρεί με άλλο μάτι τα όσα συμβαίνουν γύρω της. Θα αντιληφθεί επιτέλους την λαϊκή δυσαρέσκεια που εκφράζεται με καθημερινές διαδηλώσεις που συγκλονίζουν την χώρα και οι αμφιβολίες για την προέλευση της κόρης της θα πάρουν συγκεκριμένο σχήμα και μορφή. Και καθώς πλησιάζουν τα γενέθλια της μικρής, θα αναζητήσει τους πραγματικούς της γονείς. Σκαλίζοντας την υιοθεσία μια ηλικιωμένη μάνα «εξαφανισμένης» θα της αποκαλύψει την ζοφερή αλήθεια που αφορά την ίδια και χιλιάδες ακόμα περιπτώσεις ανθρώπων σε ολόκληρη τη χώρα. Η Αλίσια θα συνειδητοποιήσει έτσι, το πραγματικό νόημα και την τραγική ειρωνεία, που κρύβεται πίσω από την επίσημη εκδοχή της ιστορίας που όλα αυτά τα χρόνια δίδασκε στους μαθητές της.

Ο Luis Puenzo ζωντανεύει μια από τις πιο σκοτεινές σελίδες στην πολυτάραχη ιστορία της Αργεντινής, χώρας επαναστατών, ηρώων και μεγάλων καλλιτεχνών. Κινηματογραφεί την πορεία συνειδητοποίησης της ηρωίδας και ολόκληρης της χώρας και το πέρασμα από τον εφησυχασμό στην αμφιβολία και την γνώση με απόλυτη επιτυχία. Ταυτόχρονα συνθέτει μια αποκαλυπτική τοιχογραφία της αργεντίνικης κοινωνίας της εποχής: οι ανώτερες κοινωνικές τάξεις βαυκαλίζονται χωρίς ίχνος ενοχής για το βρώμικο πρόσφατο παρελθόν, στους δρόμους επικρατεί ένα εκρηκτικό κλίμα με πορείες και διαμαρτυρίες για τα εγκλήματα του καθεστώτος, οι δημόσιοι λειτουργοί δε γνωρίζουν οτιδήποτε για την τύχη των αγνοούμενων. Επιπλέον στο σχολείο αντιστρέφονται οι ρόλοι και είναι οι μαθητές τελικά, μάρτυρες άλλωστε των γεγονότων, που κάνουν το ουσιαστικό μάθημα της Ιστορίας στη δασκάλα τους.

«Οι λαοί δεν μπορούν να επιβιώσουν χωρίς Ιστορία. Η Ιστορία είναι η μνήμη τους. Κατανοώντας την κατανοούμε τον κόσμο», αυτά είναι τα λόγια με τα οποία τους η Αλίσια τους υποδέχεται στην αρχή κάθε σχολικής χρονιάς. Για να πάρει την απάντηση ότι «αυτή η Ιστορία έχει γραφτεί από δολοφόνους». Σήμερα, 4 δεκαετίες σχεδόν μετά την πρώτη του έξοδο στους κινηματογράφους το φιλμ παραμένει διαχρονικά επίκαιρο για την καλλιτεχνική του αξία, αλλά και ως μάθημα για τη σημασία που έχουν η γνώση της ιστορίας για την κατανόηση του παρελθόντος.

Αργεντινή, 1985. Διάρκεια: 112 λεπτά. Σκηνοθεσία: Luis Puenzo. Σενάριο: Aida Bortnik, Luis Puenzo. Πρωταγωνιστούν: Hector Alterio, Norma Aleandro, Chunchuna Villafañe, Hugo Arana, Guillermo Battaglia, Chela Ruíz, Patricio Contreras, Maria Luisa Robledo.


*Οι χειμερινές κινηματογραφικές προβολές του Cine-Δράση πραγματοποιούνται κάθε Πέμπτη, 8.15 το βράδυ στην αίθουσα "Ν. Εγγονόπουλος" του πάρκου "Μ. Θεοδωράκης" (ΤΥΠΕΤ), Π. Μπακογιάννη 38-42, Βριλήσσια.


readers  150


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Δευτέρα 17 Ιουνίου 2019 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Ακροβάτες στο χαρτί Ακροβάτες στο χαρτί
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
ΧΡΗΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΥΣΙΟΣ
Η πόλη παράγει σκουπίδια και θόρυβο μπολιάζοντας ανθρώπους.


Τα σχόλια σας...
Το «αλλότριο» της αλλοτρίωσής μας 9/6/2019 Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Ο συγγραφέας του άρθρου τούτου μας μιλάει για το «αλλότριο», το ξένο, το απορριπτέο αν όχι το μισητό από εμάς υποτιθέμενο κράτος «μας», το από τους επάνω φυτεμένο κατά απομίμηση άλλων κρατών της Δύσης διαχρονικά επικυρίαρχων του τόπου μας από τον καιρό της παλιγγενεσίας και δώθε. Οικολόγος και πρωτεργάτης της συνοικιακής κομποστοποίησης στην πόλη μας αλλά και αρχιτέκτονας ο ίδιος, μας φέρνει σαν παράδειγμα το οικιστικό και πολεοδομικό μπάχαλο που βλέπουμε, όσοι ακόμη μπορούμε ακόμη κάτι να βλέπουμε, από την μειωμένη από τον χρόνο όραση, γύρω μας. Το κράτος αυτό αμάσητα αποδεκτό από τους ντόπιους στυλοβάτες και τα τσιράκια τους που κρατούν τα ηνία και προσπαθούν να μας το επιβάλλουν, έρχεται απ’ ευθείας σε συγκρουσιακή αντίθεση με μια γνήσια ελληνικότητα που μαρτυρούν τόσο τα διάσπαρτα μνημεία του τόπου μας αλλά και η ζωντανή μαστοροσύνη στην κληρονομημένη λαϊκή κατοικία, στους πλακόστρωτους δρόμους και σοκάκια, τις κοινές αυλές στις παλιές συνοικίες, στα παραδοσιακά χωριά και σε τμήματα των πόλεων όπου η αντιπαροχή και η αυθαίρετη δόμηση δεν επιτέλεσε ακόμη την εγκληματική της αποστολή! Μια δραστηριότητα της τελευταίας την οποία πληρώσαμε και εξακολουθούμε να πληρώνουμε με θύματα και μεγάλες υλικές καταστροφές. Παράλληλα αρχιτέκτονες ενδοτικοί σε γούστα μιας μπερδεμένης αισθητικής των πελατών τους, μηχανικοί πολλάκις οι ίδιοι αρχιτεκτονίζοντες και ενδοτικοί και αυτοί σε καρμιριές, τσιγκουνιές για εκμεταλλεύσιμο χώρο και εξοικονόμηση υλικών με σοβαρό έλλειμμα γνώσης στατικής, γίνονται συνένοχοι στο έγκλημα. Κάπως σπάνιες οι εξαιρέσεις όπως π.χ. το λαμπρό παράδειγμα του αρχιτέκτονα Άρη Κωσταντινίδη που όχι μόνο ανέδειξε και ύμνησε την ελληνικότητα της από γενιά σε γενιά δουλεμένης λαϊκής κατοικίας αλλά και σε σοβαρά έργα που ανέλαβε –πολλά από τα ξενοδοχεία «Ξενία» που σήμερα αφέθηκαν να καταρρεύσουν ή αλλοιώθηκαν βάρβαρα- μπόλιασε στην ελληνικότητα τη γνώση που απόκτησε στα ξένα, για απλότητα και λειτουργικότητα πραγματικών φωλεών ανθρώπινης ζωής. Άνισος όμως ο αγώνας. Ο ίδιος αυτοκτόνησε! Το αλλότριο κράτος με τους υπηρέτες του προσπαθεί να διεισδύσει παντού και να επιβάλλει τα «θέλει» του με τα όλα τα μέσα που διαθέτει και ελέγχει, διασπώντας και διαλύοντας τον οικιστικό και κοινωνικό ιστό σε κάθε πόλη, γειτονιά, χωριό με απομόνωση των κατοίκων και σπέρνοντας το ψέμα και τον διχασμό και στις ίδιες τις οικογένειες φυτεύοντες μύριες όσες αντιθέσεις ανάμεσά μας. Άξια η κάθε αντίσταση σ’ αυτό με την όποια συμμετοχή μας στη λύση των πολλών προβλημάτων από τα πιο απλά μέχρι και τα σύνθετα, πάνω στα οποία καθημερινά σκοντάφτουμε. Και όσο για την αλλοτρίωσή μας, αυτή είναι φυσική, αναπόφευκτη και αδιάλειπτη από γεννησιμιού μας μέχρι και την όση ζωή μας απομένει. Το πρόβλημα και όσο περνάει από το χέρι μας είναι να μπορούμε να επιλέγουμε τους αλλοτριωτές μας. Θυμάμαι τον στίχο αλλά όχι και τον ποιητή: “Τόσες χειραψίες τόσα πρόσωπα μέσα μου που πια δεν είμ’ εγώ»! Θυμάμαι όμως και τον τίτλο ενός έργου που έπαιξε κάποτε ο Γιώργος Αρμένης στο θέατρό του: «Έχω έναν Αμερικάνο στο κεφάλι μου»! Και κάποια σχετική φράση που συνηθίζουν να λένε στο χωριό μου για κάποιον που έρχεται από τα ξένα εντυπωσιασμένος και επιχειρεί άκριτα, αμάσητα και αχώνευτα μια νεωτερικότητα: “Εκεί που πήγε του κάνανε ένεση»! Τώρα όσον αφορά τα ξένα κράτη από τα οποία μας ήρθε και μας φόρεσαν ανερώτητα καπέλο το δικό μας, υπήρξαν και αυτά σχηματισμοί ανάγκης έκφρασης και επιβολής των διαδοχικών νέων και ραγδαίων κοινωνικοοικονομικών αλλαγών του 19ου και του 1ου μισού του 20ού αιώνα που αναφέρει ο συγγραφέας και για το σχηματισμό τους δανείστηκαν στοιχεία και πρότυπα από την ελληνική, ελληνιστική και ελληνορωμαϊκή περίοδο όπως αυτά περιγράφονται στα βιβλία τέχνης, τα νομικά κ.ά. ενώ εδώ η σκυτάλη πέρασε φυσικά και αβίαστα στη λαϊκή βάση με το γούστο, το ήθος την οργάνωση και τους θεσμούς τους οποίους συστηματικά περιφρονούν και πολλαπλά καταπιέζουν…


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Το στέκι της «Δράσης», Πίνδου 30 & Μαραθώνος, Βριλήσσια. H δωρεάν δανειστική βιβλιοθήκη και ταινιοθήκη λειτουργεί κάθε Δευτέρα 12:00-2:00μμ, Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη 6:00-8:00μμ.




   
© 2006 - 2019 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου