Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
27/4/2019

"Καλή Σύζυγος" από το Cine-Δράση

Πέμπτη 2 Μαΐου 2019, 9:00μμ, στο ΤΥΠΕΤ

Αντλώντας έμπνευση από το πολύπαθο παρελθόν της χώρας της, που οι Δυτικοί ισοπέδωσαν και διαμέλισαν βάζοντας να αλληλοσκοτώνονται, με κάθε φύσης προσχήματα, άνθρωποι που για χρόνια μοιράζονταν αγαπημένα τον ίδιο τόπο, η Mirjana Karanovic, σκιαγραφεί με δημιουργικό πάθος ένα πολυεπίπεδο και συγκινητικό πορτρέτο μιας γυναίκας που υποχρεώνεται από τις καταστάσεις να αμφισβητήσει όσα πίστευε ως αλήθεια, να βάλει τη ζωή της σε νέες βάσεις και να βρει νέες ισορροπίες στις σχέσεις της με τους άλλους.

Η «Καλή σύζυγος» δεν είναι μια πολιτική ταινία, ούτε ένα καταγγελτικό φιλμ για τον πόλεμο και τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Είναι μια προσωπική αφήγηση, μια ιστορία για τους συμβιβασμούς που κάνουμε όλοι και την άρνηση μας να παραδεχτούμε αρνητικές αλήθειες που αφορούν ανθρώπους που αγαπάμε για να μην ξεβολευτούμε, χάσουμε την επιφανειακή μας γαλήνη και κυρίως αμαυρώσουμε την εικόνα που οι άλλοι έχουν για εμάς και τη ζωη μας.

Το σενάριο βασίζεται σε πραγματικά περιστατικά που συνέβησαν στη διάρκεια της εμπόλεμης σύρραξης στην διαμελισμένη πλέον Γιουγκοσλαβία την περίοδο 1992 –1999. Ανάμεσα στα ειδεχθή εγκλήματα που αποκαλύφθηκαν αργότερα ήταν η σύλληψη και εκτέλεση από την ειδική ομάδα «Σκορπιός» της Σέρβικης αστυνομίας 6 Βόσνιων, εκ των οποίων οι τρεις ήταν ανήλικα παιδιά. Η υπόθεση ήρθε στο φως από μια βιντεοκασέτα στην οποία είχαν καταγραφεί ανατριχιαστικές λεπτομέρειες από το στυγερό έγκλημα, ως τρανταχτή απόδειξη ότι στον πόλεμο και ειδικότερα τον εμφύλιο δεν υπάρχουν όρια στην ανθρώπινη κτηνωδία. Την βιντεοκασέτα ανακάλυψε η Μιλένα, η «καλή σύζυγος» του τίτλου η οποία ζούσε ο δικό της μύθο, μέσα σε ένα ιδανικά πλασμένο τεχνητό περιβάλλον, φροντίζοντας επιμελώς να μην γνωρίζει οτιδήποτε κακό συνέβαινε στην πατρίδα της, αγνοώντας τα σημάδια που την καλούσαν να παραδεχτεί τον ρόλο που είχε παίξει στην εθνική τραγωδία ο αγαπημένος της σύζυγος τα χρήματα του οποίου της εξασφάλιζαν για τριάντα και πλέον χρόνια μια όμορφη ζωή σε ένα εύπορο προάστιο του Βελιγραδίου. Δύο σοβαρά γεγονότα όμως θα την αναγκάσουν να δει κατάματα την αλήθεια και να πάρει αποφάσεις που θα συνταράξουν τη ζωή όλων. Αφενός μια σοβαρή ασθένεια θα της χτυπήσει την πόρτα και πιθανότητα θα την φέρει σύντομα να λογοδοτεί στο θεό της τον οποίο φανατικά πιστεύει και σχολαστικά υπηρετεί. Αφετέρου η κυβερνητική απόφαση να αναζητήσει και τιμωρήσει όλους όσοι ενέχονται για εγκλήματα στην διάρκεια του αιματηρού πολέμου, εγκυμονεί κινδύνους και για το σύζυγό της που υπήρξε αξιωματικός. Αν και δεν υπάρχουν αποδείξεις για τη δράση του, η «καλή» σύζυγος θα αρχίσει να συνδέει υπονοούμενα, υποψίες και ενδείξεις που έπεφταν κάθε τόσο στην αντίληψη της, αλλά συνειδητά είχε επιλέξει να αγνοεί για το ρόλο του στις συλλήψεις και τις παράνομες εκτελέσεις στρατιωτών και αμάχων στη διάρκεια των εχθροπραξιών. Η αποκάλυψη της επώδυνης αλήθειας δοκιμάζει αξιοπρέπειες, κλονίζει ισορροπίες, θέτει υπό αμφισβήτηση βεβαιότητες.

Η Mirjana Karanovic, η πιο γνωστή μεταπολεμικά ηθοποιός της Σερβίας, είναι πολύ αγαπητή και στο ελληνικό σινεφίλ κοινό αφού εκτός των άλλων έχει παίξει σε ελληνικές παραγωγές όπως «Το δέντρο και η Κούνια». Η «Καλή σύζυγος» είναι η πρώτη της σκηνοθετική απόπειρα στην οποία συνδυάζει ιδανικά τις ιδιότητες ηθοποιού και σκηνοθέτη προς όφελος του τελικού αποτελέσματος. Το φιλμ είναι ένα βραδυφλεγές και έντονο δράμα το οποίο επιτίθεται στην οικογένεια υπενθυμίζοντας ότι αυτή πολύ συχνά κρύβει μέσα της επώδυνα μυστικά και ασυγχώρητα εγκλήματα σε βάρος της κοινωνίας και των ίδιων των μελών της. Η Karanovic εξοπλισμένη με πλούσια ερμηνευτική εμπειρία χειρίζεται χωρίς υπερβολές και υστερίες τη εσωτερική σύγκρουση που οδηγεί τη Μιλένα από την εθελοντική άγνοια και το συμβιβασμό στην αφύπνιση. Το βλέμμα της είναι πλούσιο, η γλώσσα του σώματός της μαρτυρεί με εντυπωσιακή σαφήνεια τη μετάβαση της πληγωμένης αυτής γυναίκας από την σιγουριά στην αξιοπρέπεια.

Το φιλμ είχε 11 υποψηφιότητες και κέρδισε 7 Βραβεία (όλα το 2016), ανάμεσά τους το Βραβείο Nespresso Audience Award, ΑrteKino Festival, Βραβείο Best Actress (για την Mirjana Karanovic) και Βραβείο Κοινού στο FEST International Film Festival – National Program, Βραβείο Best Film Μilutin Colic Award, FEST International Film Festival– National Program, Βραβείο Golden Arena, Pula Film Festival, Βραβείο «George Gund III Memorial Central & Eastern European Film Competition», Cleveland International Film Festival, Βραβείο FIPRESCI, Motovun Film Festival 2016.

Σερβία, 2016. Διάρκεια: 90’. Σενάριο: Mirjana Karanovic, Stevan Filipovic, Darko Lungulov. Σκηνοθεσία: Mirjana Karanovic. Πρωταγωνιστούν: Mirjana Karanovic, Boris Isacovic, Jasna Djuricic, Bojan Navojec, Hristina Popovic.

Από την Πέμπτη 2 Μαΐου, η ώρα προβολής του Cine-Δράση γίνεται 9:00μ.μ. Η νέα ώρα θα ισχύει για τις προβολές Μαΐου, Ιουνίου, Ιουλίου και Αυγούστου.

Το CINE ΔΡΑΣΗ εύχεται σε όλους ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!...



readers  179


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Πέμπτη 27 Ιουνίου 2019 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Ακροβάτες στο χαρτί Ακροβάτες στο χαρτί
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
Οδυσσέας Ελύτης, 1964
Ανοίγω το στόμα μου κι αναγαλλιάζει το πέλαγος Και παίρνει τα λόγια μου στις σκοτεινές του τις σπηλιές Και στις φώκιες τις μικρές τα ψιθυρίζει Τις νύχτες που κλαιν των ανθρώπων τα βάσανα. Χαράζω τις φλέβες μου και κοκκινίζουν τα όνειρα Και τσέρκουλα γίνονται στις γειτονιές των παιδιών Και σεντόνια στις κοπέλες που αγρυπνούνε Κρυφά για ν' ακούν των ερώτων τα θαύματα. Ζαλίζει τ' αγιόκλημα και κατεβαίνω στον κήπο μου Και θάβω τα πτώματα των μυστικών μου νεκρών Και το λώρο το χρυσό των προδομένων Αστέρων τους κόβω να περάσουν στην άβυσσο. Σκουριάζουν τα σίδερα και τιμωρώ τον αιώνα τους Εγώ που δοκίμασα τις μυριάδες αιχμές Κι από γιούλια και ναρκίσσους το καινούργιο Μαχαίρι ετοιμάζω που αρμόζει στους Ήρωες. Γυμνώνω τα στήθη μου και ξαπολυούνται οι άνεμοι Κι ερείπια σαρώνουνε τις χαλασμένες ψυχές Κι απ' τα νέφη τα πυκνά της καθαρίζουν Τη γη, να φανούν τα Λιβάδια τα Πάντερπνα!


Τα σχόλια σας...
Το «αλλότριο» της αλλοτρίωσής μας 9/6/2019 Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Ο συγγραφέας του άρθρου τούτου μας μιλάει για το «αλλότριο», το ξένο, το απορριπτέο αν όχι το μισητό από εμάς υποτιθέμενο κράτος «μας», το από τους επάνω φυτεμένο κατά απομίμηση άλλων κρατών της Δύσης διαχρονικά επικυρίαρχων του τόπου μας από τον καιρό της παλιγγενεσίας και δώθε. Οικολόγος και πρωτεργάτης της συνοικιακής κομποστοποίησης στην πόλη μας αλλά και αρχιτέκτονας ο ίδιος, μας φέρνει σαν παράδειγμα το οικιστικό και πολεοδομικό μπάχαλο που βλέπουμε, όσοι ακόμη μπορούμε ακόμη κάτι να βλέπουμε, από την μειωμένη από τον χρόνο όραση, γύρω μας. Το κράτος αυτό αμάσητα αποδεκτό από τους ντόπιους στυλοβάτες και τα τσιράκια τους που κρατούν τα ηνία και προσπαθούν να μας το επιβάλλουν, έρχεται απ’ ευθείας σε συγκρουσιακή αντίθεση με μια γνήσια ελληνικότητα που μαρτυρούν τόσο τα διάσπαρτα μνημεία του τόπου μας αλλά και η ζωντανή μαστοροσύνη στην κληρονομημένη λαϊκή κατοικία, στους πλακόστρωτους δρόμους και σοκάκια, τις κοινές αυλές στις παλιές συνοικίες, στα παραδοσιακά χωριά και σε τμήματα των πόλεων όπου η αντιπαροχή και η αυθαίρετη δόμηση δεν επιτέλεσε ακόμη την εγκληματική της αποστολή! Μια δραστηριότητα της τελευταίας την οποία πληρώσαμε και εξακολουθούμε να πληρώνουμε με θύματα και μεγάλες υλικές καταστροφές. Παράλληλα αρχιτέκτονες ενδοτικοί σε γούστα μιας μπερδεμένης αισθητικής των πελατών τους, μηχανικοί πολλάκις οι ίδιοι αρχιτεκτονίζοντες και ενδοτικοί και αυτοί σε καρμιριές, τσιγκουνιές για εκμεταλλεύσιμο χώρο και εξοικονόμηση υλικών με σοβαρό έλλειμμα γνώσης στατικής, γίνονται συνένοχοι στο έγκλημα. Κάπως σπάνιες οι εξαιρέσεις όπως π.χ. το λαμπρό παράδειγμα του αρχιτέκτονα Άρη Κωσταντινίδη που όχι μόνο ανέδειξε και ύμνησε την ελληνικότητα της από γενιά σε γενιά δουλεμένης λαϊκής κατοικίας αλλά και σε σοβαρά έργα που ανέλαβε –πολλά από τα ξενοδοχεία «Ξενία» που σήμερα αφέθηκαν να καταρρεύσουν ή αλλοιώθηκαν βάρβαρα- μπόλιασε στην ελληνικότητα τη γνώση που απόκτησε στα ξένα, για απλότητα και λειτουργικότητα πραγματικών φωλεών ανθρώπινης ζωής. Άνισος όμως ο αγώνας. Ο ίδιος αυτοκτόνησε! Το αλλότριο κράτος με τους υπηρέτες του προσπαθεί να διεισδύσει παντού και να επιβάλλει τα «θέλει» του με τα όλα τα μέσα που διαθέτει και ελέγχει, διασπώντας και διαλύοντας τον οικιστικό και κοινωνικό ιστό σε κάθε πόλη, γειτονιά, χωριό με απομόνωση των κατοίκων και σπέρνοντας το ψέμα και τον διχασμό και στις ίδιες τις οικογένειες φυτεύοντες μύριες όσες αντιθέσεις ανάμεσά μας. Άξια η κάθε αντίσταση σ’ αυτό με την όποια συμμετοχή μας στη λύση των πολλών προβλημάτων από τα πιο απλά μέχρι και τα σύνθετα, πάνω στα οποία καθημερινά σκοντάφτουμε. Και όσο για την αλλοτρίωσή μας, αυτή είναι φυσική, αναπόφευκτη και αδιάλειπτη από γεννησιμιού μας μέχρι και την όση ζωή μας απομένει. Το πρόβλημα και όσο περνάει από το χέρι μας είναι να μπορούμε να επιλέγουμε τους αλλοτριωτές μας. Θυμάμαι τον στίχο αλλά όχι και τον ποιητή: “Τόσες χειραψίες τόσα πρόσωπα μέσα μου που πια δεν είμ’ εγώ»! Θυμάμαι όμως και τον τίτλο ενός έργου που έπαιξε κάποτε ο Γιώργος Αρμένης στο θέατρό του: «Έχω έναν Αμερικάνο στο κεφάλι μου»! Και κάποια σχετική φράση που συνηθίζουν να λένε στο χωριό μου για κάποιον που έρχεται από τα ξένα εντυπωσιασμένος και επιχειρεί άκριτα, αμάσητα και αχώνευτα μια νεωτερικότητα: “Εκεί που πήγε του κάνανε ένεση»! Τώρα όσον αφορά τα ξένα κράτη από τα οποία μας ήρθε και μας φόρεσαν ανερώτητα καπέλο το δικό μας, υπήρξαν και αυτά σχηματισμοί ανάγκης έκφρασης και επιβολής των διαδοχικών νέων και ραγδαίων κοινωνικοοικονομικών αλλαγών του 19ου και του 1ου μισού του 20ού αιώνα που αναφέρει ο συγγραφέας και για το σχηματισμό τους δανείστηκαν στοιχεία και πρότυπα από την ελληνική, ελληνιστική και ελληνορωμαϊκή περίοδο όπως αυτά περιγράφονται στα βιβλία τέχνης, τα νομικά κ.ά. ενώ εδώ η σκυτάλη πέρασε φυσικά και αβίαστα στη λαϊκή βάση με το γούστο, το ήθος την οργάνωση και τους θεσμούς τους οποίους συστηματικά περιφρονούν και πολλαπλά καταπιέζουν…


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Το στέκι της «Δράσης», Πίνδου 30 & Μαραθώνος, Βριλήσσια. H δωρεάν δανειστική βιβλιοθήκη και ταινιοθήκη λειτουργεί κάθε Δευτέρα 12:00-2:00μμ, Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη 6:00-8:00μμ.




   
© 2006 - 2019 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου