Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
27/4/2019

Λήξη των 22 σεμιναρίων για τον Αμερικάνικο κινηματογράφο!

Πάρτι αποφοίτησης στο στέκι της "Δράσης" - Τρίτη 7 Μαΐου 8:30 μ.μ.

ΒΛΕΠΟΥΜΕ, ΣΥΖΗΤΑΜΕ, ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ από και για το ΣΙΝΕΜΑ. ΠΑΡΤΙ ΑΠΟΦΟΙΤΗΣΗΣ
Τρίτη 7 Μαΐου 2019, 8:30μμ, Πίνδου 30 και Μαραθώνος
Λήξη των συζητήσεων με θέμα τον «Αμερικανικό Κινηματογράφο»

Συνεχίσαμε για δεύτερη χρονιά. Ξεκινησαμε τον Οκτώβριο του 2018 και μετά από 22 συζητήσεις για τον Αμερικανικό Κινηματογράφο αποφοιτούμε. Έτσι την Τρίτη 7 Μαΐου 2019, 8:30μμ, στο στέκι μας Πίνδου 30 και Μαραθώνος, οργανώνουμε πάρτι αποφοίτησης!

Θα δούμε την ταινία Οι Πρωτάρηδες
Θα πάρουμε τα διπλώματα μας.
Και θα πιούμε ένα ποτό κλείνοντας ραντεβού για τον επόμενο Σεπτέμβρη


Οι Πρωτάρηδες: ΗΠΑ, 2011. Διάρκεια: 105'. Σενάριο: Μάικ Μιλς. Σκηνοθεσία: Μάικ Μιλς. Πρωταγωνιστούν: Γιούαν Μακ Γκρέγκορ, Κρίστοφερ Πλάμερ, Μελανί Λοράν, Γκόραν Βίσνιτς. Φωτογραφία: Κάσπερ Τάξεν. Μουσική: Ρότζερ Νιλ, Ντέιβ Πάλμερ, Μπράιαν Ράιτσελ.

Η ιστορία της ταινίας είναι περίπου αυτοβιογραφική του σκηνοθέτη: ο Ολιβερ είναι 38 χρόνων. Ο πατέρας και η μητέρα του παντρεύτηκαν τη δεκαετία του ’50. Εκείνος ήταν ομοφυλόφιλος. Εκείνη το γνώριζε κι ενώ είχε πιστέψει ότι θα συμβιβαζόταν στην ιδέα, έζησε μια ζωή αρκετά μοναχική. Πέθανε τέσσερα χρόνια πριν τη δράση της ταινίας, από καρκίνο. Ο πατέρας του Ολιβερ, στα τέσσερα χρόνια που πέρασε μόνος, μέχρι κι εκείνος να πεθάνει από καρκίνο, έζησε τη ζωή που τόσο καιρό αναγκαζόταν να καταπιέζει: ερωτεύτηκε τον Αντι, μπήκε σε μια ομάδα gay ακτιβιστών, έμαθε τι σημαίνει house μουσική και κλάμπινγκ. Εκανε μια νέα αρχή. Ο Ολιβερ δεν πιστεύει στις νέες αρχές, γιατί θεωρεί σίγουρο ότι θα φέρουν, ούτως ή άλλως, το τέλος. Η ταινία είναι μια αποδοχή της φωτεινής πλευράς του αύριο, μια ανακάλυψη του ότι ο κάθε άνθρωπος δεν είναι ανάγκη να έχει μόνο μία ζωή. Μπορεί, κάθε τόσο, αν το θέλει και το πιστεύει, να κάνει ένα καινούριο ξεκίνημα και, σαν πρωτάρης, να δοκιμάζει την τύχη του.

Υπάρχει μια λεπτή γραμμή που χωρίζει ένα αυτοβιογραφικό, προσωπικό έργο τέχνης από την αυτάρεσκη εγωκεντρικότητα, ένα σύνορο που η ταινία του Μάικ Μιλς δείχνει να αγνοεί ολοσχερώς, ή καλύτερα το αντικαθιστά με τόση αφοπλιστική συναισθηματική καθαρότητα που δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για τις προθέσεις, ή την ειλικρίνειά του.

Οι «Πρωτάρηδες» είναι το σπάνιο εκείνο είδος ταινίας που ακόμη κι αν αφηγείται μια πολύ συγκεκριμένη (σχεδόν απόλυτα αληθινή) ιστορία, κατορθώνει να αντηχεί στην καρδιά κάθε θεατή που χρησιμοποιεί το συγκεκριμένο όργανο του σώματός του με περισσότερους τρόπους από το να σπρώχνει το αίμα στις φλέβες του κορμιού του.

Δεν έχει σημασία αν ο μπαμπάς σας δεν υπήρξε ποτέ gay, δεν έχει σημασία αν είστε απόλυτα ευτυχισμένοι με μια ανέφελη σχέση που σας καλύπτει συναισθηματικά και είναι πιο στέρεη κι από αντισεισμικό κτήριο. Αν κάποτε κάνετε ή δοκιμάσατε να κάνετε μια καινούρια αρχή, αν ξεκινήσατε οτιδήποτε με ένα αβέβαιο βήμα, τότε οι «Πρωτάρηδες» μπορεί και να είναι η ταινία της ζωής σας.


info: Εισηγητής ο Παναγιώτης Δενδραμής.

Ο Παναγιώτης Δενδραμής γεννήθηκε στην Αθήνα το 1979. Σπούδασε Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στη συνέχεια όμως ακολούθησε σπουδές σχετικές με τον κινηματογράφο. Αρχικά στη σχολή Σταυράκου και έπειτα στο μεταπτυχιακό Ιστορίας και Θεωρίας του Κινηματογράφου του Πανεπιστημίου της Κρήτης. Έχει δουλέψει ως βοηθός σκηνοθέτη, κάμεραμαν, μοντέρ και βοηθός παραγωγής για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, ενώ η μικρού μήκους ταινία του «Tο δωμάτιο» συμμετείχε στο φεστιβάλ Δράμας το 2009. Επιπλέον έχει συμμετάσχει ως εκπαιδευτής σε επιμορφωτικά προγράμματα σε σχολεία της Αττικής, με στόχο την εξοικείωση των μαθητών με την οπτικοακουστική κουλτούρα και τα μέσα της. Αυτή την περίοδο διδάσκει στη Σχολή Σταυράκου και ολοκληρώνει τη διδακτορική του διατριβή πάνω στον ελληνικό κινηματογράφο.



Κινηματογραφική Λέσχη Βριλησσίων Cine-Δράση


readers  150


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Δευτέρα 17 Ιουνίου 2019 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Ακροβάτες στο χαρτί Ακροβάτες στο χαρτί
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
ΧΡΗΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΥΣΙΟΣ
Η πόλη παράγει σκουπίδια και θόρυβο μπολιάζοντας ανθρώπους.


Τα σχόλια σας...
Το «αλλότριο» της αλλοτρίωσής μας 9/6/2019 Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Ο συγγραφέας του άρθρου τούτου μας μιλάει για το «αλλότριο», το ξένο, το απορριπτέο αν όχι το μισητό από εμάς υποτιθέμενο κράτος «μας», το από τους επάνω φυτεμένο κατά απομίμηση άλλων κρατών της Δύσης διαχρονικά επικυρίαρχων του τόπου μας από τον καιρό της παλιγγενεσίας και δώθε. Οικολόγος και πρωτεργάτης της συνοικιακής κομποστοποίησης στην πόλη μας αλλά και αρχιτέκτονας ο ίδιος, μας φέρνει σαν παράδειγμα το οικιστικό και πολεοδομικό μπάχαλο που βλέπουμε, όσοι ακόμη μπορούμε ακόμη κάτι να βλέπουμε, από την μειωμένη από τον χρόνο όραση, γύρω μας. Το κράτος αυτό αμάσητα αποδεκτό από τους ντόπιους στυλοβάτες και τα τσιράκια τους που κρατούν τα ηνία και προσπαθούν να μας το επιβάλλουν, έρχεται απ’ ευθείας σε συγκρουσιακή αντίθεση με μια γνήσια ελληνικότητα που μαρτυρούν τόσο τα διάσπαρτα μνημεία του τόπου μας αλλά και η ζωντανή μαστοροσύνη στην κληρονομημένη λαϊκή κατοικία, στους πλακόστρωτους δρόμους και σοκάκια, τις κοινές αυλές στις παλιές συνοικίες, στα παραδοσιακά χωριά και σε τμήματα των πόλεων όπου η αντιπαροχή και η αυθαίρετη δόμηση δεν επιτέλεσε ακόμη την εγκληματική της αποστολή! Μια δραστηριότητα της τελευταίας την οποία πληρώσαμε και εξακολουθούμε να πληρώνουμε με θύματα και μεγάλες υλικές καταστροφές. Παράλληλα αρχιτέκτονες ενδοτικοί σε γούστα μιας μπερδεμένης αισθητικής των πελατών τους, μηχανικοί πολλάκις οι ίδιοι αρχιτεκτονίζοντες και ενδοτικοί και αυτοί σε καρμιριές, τσιγκουνιές για εκμεταλλεύσιμο χώρο και εξοικονόμηση υλικών με σοβαρό έλλειμμα γνώσης στατικής, γίνονται συνένοχοι στο έγκλημα. Κάπως σπάνιες οι εξαιρέσεις όπως π.χ. το λαμπρό παράδειγμα του αρχιτέκτονα Άρη Κωσταντινίδη που όχι μόνο ανέδειξε και ύμνησε την ελληνικότητα της από γενιά σε γενιά δουλεμένης λαϊκής κατοικίας αλλά και σε σοβαρά έργα που ανέλαβε –πολλά από τα ξενοδοχεία «Ξενία» που σήμερα αφέθηκαν να καταρρεύσουν ή αλλοιώθηκαν βάρβαρα- μπόλιασε στην ελληνικότητα τη γνώση που απόκτησε στα ξένα, για απλότητα και λειτουργικότητα πραγματικών φωλεών ανθρώπινης ζωής. Άνισος όμως ο αγώνας. Ο ίδιος αυτοκτόνησε! Το αλλότριο κράτος με τους υπηρέτες του προσπαθεί να διεισδύσει παντού και να επιβάλλει τα «θέλει» του με τα όλα τα μέσα που διαθέτει και ελέγχει, διασπώντας και διαλύοντας τον οικιστικό και κοινωνικό ιστό σε κάθε πόλη, γειτονιά, χωριό με απομόνωση των κατοίκων και σπέρνοντας το ψέμα και τον διχασμό και στις ίδιες τις οικογένειες φυτεύοντες μύριες όσες αντιθέσεις ανάμεσά μας. Άξια η κάθε αντίσταση σ’ αυτό με την όποια συμμετοχή μας στη λύση των πολλών προβλημάτων από τα πιο απλά μέχρι και τα σύνθετα, πάνω στα οποία καθημερινά σκοντάφτουμε. Και όσο για την αλλοτρίωσή μας, αυτή είναι φυσική, αναπόφευκτη και αδιάλειπτη από γεννησιμιού μας μέχρι και την όση ζωή μας απομένει. Το πρόβλημα και όσο περνάει από το χέρι μας είναι να μπορούμε να επιλέγουμε τους αλλοτριωτές μας. Θυμάμαι τον στίχο αλλά όχι και τον ποιητή: “Τόσες χειραψίες τόσα πρόσωπα μέσα μου που πια δεν είμ’ εγώ»! Θυμάμαι όμως και τον τίτλο ενός έργου που έπαιξε κάποτε ο Γιώργος Αρμένης στο θέατρό του: «Έχω έναν Αμερικάνο στο κεφάλι μου»! Και κάποια σχετική φράση που συνηθίζουν να λένε στο χωριό μου για κάποιον που έρχεται από τα ξένα εντυπωσιασμένος και επιχειρεί άκριτα, αμάσητα και αχώνευτα μια νεωτερικότητα: “Εκεί που πήγε του κάνανε ένεση»! Τώρα όσον αφορά τα ξένα κράτη από τα οποία μας ήρθε και μας φόρεσαν ανερώτητα καπέλο το δικό μας, υπήρξαν και αυτά σχηματισμοί ανάγκης έκφρασης και επιβολής των διαδοχικών νέων και ραγδαίων κοινωνικοοικονομικών αλλαγών του 19ου και του 1ου μισού του 20ού αιώνα που αναφέρει ο συγγραφέας και για το σχηματισμό τους δανείστηκαν στοιχεία και πρότυπα από την ελληνική, ελληνιστική και ελληνορωμαϊκή περίοδο όπως αυτά περιγράφονται στα βιβλία τέχνης, τα νομικά κ.ά. ενώ εδώ η σκυτάλη πέρασε φυσικά και αβίαστα στη λαϊκή βάση με το γούστο, το ήθος την οργάνωση και τους θεσμούς τους οποίους συστηματικά περιφρονούν και πολλαπλά καταπιέζουν…


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Το στέκι της «Δράσης», Πίνδου 30 & Μαραθώνος, Βριλήσσια. H δωρεάν δανειστική βιβλιοθήκη και ταινιοθήκη λειτουργεί κάθε Δευτέρα 12:00-2:00μμ, Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη 6:00-8:00μμ.




   
© 2006 - 2019 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου