της Λήδας Παπαγεωργίου

Έκανες τελικά την τελευταία κίνηση. Πήρες ένα λεπίδι και με χειρουργική λεπτομέρεια ξέσκισες την καρδιά μου. Με το αίμα μου πλύθηκες να φύγει από πάνω σου κάθε ίχνος ενοχών. Δεν τα κατάφερες όμως. Τώρα τα βράδια γυρνάς σα χαμένος στους δρόμους. Κάθε λίγο κοντοστέκεσαι νομίζοντας πως με βλέπεις. Πίνεις κρασί πικρό. Ξυπνάς δίπλα σε άγνωστα κορμιά θάνατος ο αέρας που αναπνέεις καταδικασμένος- αλίμονο να βλέπεις παντού τα μάτια μου. Τι κι αν μου πήρες την ψυχή. Μέσα στα όνειρά σου θα αλωνίζω. Για τώρα και για πάντα. Λήδα Παπαγεωργίου