Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
10/7/2019

"Ένα Αξέχαστο Καλοκαίρι" από το Cine - Δράση

Πέμπτη 11 Ιουλίου, 9:00΄μμ, στο Β΄ Γυμνάσιο

To φιλμ «Ένα Αξέχαστο Καλοκαίρι» (Estiu 1993) το πολυβραβευμένο, ημιαυτοβιογραφικό ντεμπούτο της 32χρονης Carla Simon που κέρδισε τις καρδιές κοινού και κριτικών, έκανε την πρεμιέρα του στο Φεστιβάλ Βερολίνου όπου απέσπασε το Βραβεία Καλύτερης Πρώτης Ταινίας και Καλύτερης Ταινίας Generation Kplus. Επιπλέον, κέρδισε 3 ΒΡΑΒΕΙΑ GOYA από την Ισπανική Ακαδημία Κινηματογράφου: Καλύτερης Σκηνοθεσίας, Καλύτερης Πρωτοεμφανιζόμενης Γυναικείας Ερμηνείας και Καλύτερης Ερμηνείας Β’ Αντρικού Ρόλου. Επίσης, κέρδισε το Βραβείο Καλύτερης Ισπανικής Ταινίας στο Φεστιβάλ της Μάλαγα καθώς και τα Βραβεία Σκηνοθεσίας και Κοινού στο Φεστιβάλ Bafici της Αργεντινής. Κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ Καννών (2018) η ηθοποιός Salma Hayek απένειμε στην 32χρονη Carla Simon το Βραβείο Young Talent Award «Women in Motion» που επιβραβεύει νέες γυναίκες κινηματογραφίστριες. Τέλος το φιλμ ήταν η Επίσημη Πρόταση Ισπανίας για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Η επιτυχία του δεν είναι τυχαία. Οφείλεται στην ικανότητα του να συγκινεί, να προκαλεί νοσταλγία και να παρασύρει το θεατή πίσω στην παιδική ηλικία.

Η συναισθηματική και ψυχολογική εξερεύνηση της απώλειας, της ριζικής αλλαγής που αυτή συνεπάγεται και της εσωτερικής καταπίεσης επίπονων συναισθημάτων είναι δύσκολα θέματα. Εδώ είναι ακόμα δυσκολότερα καθώς ο άνθρωπος που τα αντιμετωπίζει είναι ένα μικρό κορίτσι.

Η Frida ένα 6χρονο ορφανό από πατέρα κορίτσι, το καλοκαίρι που χάνει και τη μητέρα της αφήνει την όμορφη Βαρκελώνη. Η κηδεμονία και η φροντίδα της περνάνε στο θείο της, ο οποίος ζει με τη μικρή και καλόβολη οικογένεια του σε ένα αγροτόσπιτο στην Καταλανική εξοχή. Όλοι τους υποδέχονται την μικρή με ζεστασιά και ανοιχτή αγκαλιά, της προσφέρουν σιγουριά και ασφάλεια, αλλά εκείνη χρειάζεται πολύ χρόνο να εγκλιματιστεί στο νέο οικογενειακό και φυσικό της περιβάλλον. Σύμμαχός και ακούραστη βοηθός της είναι η 4χρονη χαριτωμένη ξαδέλφη που από την αρχή την βλέπει σαν την μεγαλύτερη αδελφή της. Η Frida θρηνεί βουβά καθώς δεν μπορεί να εξωτερικεύσει τον ψυχικό αναβρασμό που της προκαλεί η επίγνωση ότι η οικογενειακή αγάπη δεν είναι πάντα δεδομένη, ούτε το υγιές οικογενειακό περιβάλλον είναι κάτι φυσικό και εξασφαλισμένο. Ο νέος αγροτικός χώρος στον οποίο καλείται να ζήσει στο εξής σε συνδυασμό με την ματαιότητα της ζωής και το φόβο του θανάτου που μόλις έχει βιώσει προκαλούν μεταπτώσεις στην ψυχολογία της. Στιγμές ξεγνοιασιάς και παιδικού ενθουσιασμού εναλλάσσονται με μοναχικές σκέψεις, ζήλιες, κακότροπες συμπεριφορές. Μπερδεμένη ήδη από τις τρομακτικές αλλαγές, κλονίζεται περισσότερο από τις θρησκευτικές διδαχές της γιαγιάς και το κρυφάκουσμα κάποιων συζητήσεων των μεγάλων που αναφέρονται σε ένα μυστικό γύρω από το θάνατο των γονιών της.

Εκτός από την παρακολούθηση της πολύπλοκης διαδικασίας που προκαλείται στη παιδική ψυχή της Frida το φιλμ παρακολουθεί διακριτικά την κοινωνική κατάσταση στην Ισπανία της δεκαετίας του’90 και την γενιά των Ισπανών που μεγάλωσε στη δικτατορία του Φράνκο. Είναι η γενιά που είδε να αποκαθίσταται η δημοκρατία μετά από 39 χρόνια συνεχούς αυταρχισμού. Τα πρώτα χρόνια μετά την κατάρρευση της χούντας ήταν περίοδος ευτυχίας και ενδοσκόπησης, αλλά ο διχασμός της Ισπανικής και της Καταλανικής κοινωνίας παραμένει και στο φιλμ αναδεικνύεται από την αντιδιαστολή της θρήσκας και αντιδραστικής γιαγιάς με το ελεύθερο πνεύμα της προοδευτικής αγροτικής οικογένειας.

Την εποχή που διαδραματίζεται η ιστορία τα ναρκωτικά και ιδιαίτερα η ηρωίνη κυκλοφορούσαν ελεύθερα στους δρόμους. Πολλοί νέοι έγιναν χρήστες. Και μετά ήρθε το AIDS, που στα πρώτα χρόνια έστειλε στο θάνατο πολλούς νέους χρήστες, γονείς παιδιών που αναγκάστηκαν να μεγαλώσουν με παππούδες, γιαγιάδες, θείους. Σε αυτή την περίπτωση ανήκει και η σκηνοθέτης Carla Simón που στο συμπαγές και τεχνικά άρτιο «Estiu ‘93», αναπτύσσει την ιστορία της χωρίς υπερβολές, μελό καταστάσεις, μεγαλόστομα κλισέ και συναισθηματικούς εκβιασμούς. Με τον αεικίνητο φακό της παρακολουθεί στενά την Frida, σκύβει με αγάπη, συμπόνοια και κατανόηση πάνω στις δοκιμασίες της.

Ολόκληρο το επιτελείο των ηθοποιών είναι εναρμονισμένο με την τρυφερή προσέγγιση της, αλλά είναι η Laia Artigas που ερμηνεύοντας τη Frida εκφράζει έξοχα τα διάφορα αντικρουόμενα ψυχολογικά στάδια τα οποία περνά η ηρωίδα της, από τον βουβό, ανομολόγητο πόνο, στο αρχικό «μούδιασμα» της μετακίνησής της, στην αποξένωση, τη ζήλια και την αποδοχή της αγάπης από και προς τους νέους ανθρώπους που αποτελούν, τώρα, την οικογένειά της. Η φυσικότητα της σε συνδυασμό με αυτή της Paula Robles, του μικρότερου κοριτσιού που υποδύεται την ξαδέλφη της, κερδίζουν όλους τους θεατές, που στο τέλος του φιλμ μένουν με μια μεγάλη απορία: Πως κατάφερε μια τόσο νέα γυναίκα να διευθύνει τα δύο προσχολικής ηλικίας παιδιά και να τα κάνει να εκφράσουν απόλυτα ρεαλιστικά την τεράστια γκάμα συναισθημάτων που αναπτύσσονται στην πορεία του πένθους, από την σταδιακή παραδοχή της απώλειας μέχρι τη συμφιλίωση με την τραγωδία;


Ισπανία, 2017. Διάρκεια: 97'. Σκηνοθεσία-Σενάριο: Carla Simon. Πρωταγωνιστούν: Laia Artigas, Paula Robles, Bruna Cusi, David Verdaguer, Fermi Reixach, Montse Sanz.



readers  341


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Σάββατο 14 Δεκεμβρίου 2019 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Ακροβάτες στο χαρτί Ακροβάτες στο χαρτί
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
Τάσος Λειβαδίτης
Γι' αυτό σου λέω... πρέπει να βρεις έναν άλλο τρόπο να, ξεχωρίζεις τους ανθρώπους, όχι να περιμένεις την πράξη - είναι τότε αργά.


Τα σχόλια σας...
Έρχονται μισθοφόροι στα Βριλήσσια;6/12/2019 Λεωνίδας Μάρκογλου
Φύλαξη αντλιοστασίων, μάλιστα. Το πρόβλημα δεν είναι τωρινό, υπάρχει από τότε που κατασκευάστηκαν τα αντλιοστάσια. Εγώ θα μιλήσω για την δεξαμενή στην κορυφή του λόφου των Άνω Βριλησσίων. Επί διοίκησης Ιωαννίδη κάποια «καλόπαιδα» έσπασαν τον έναν από τους δύο αεραγωγούς της δεξαμενής και έριξαν μέσα στο νερό χώματα και πέτρες, με αποτέλεσμα να χρειαστεί να αδειάσει τελείως η δεξαμενή για να καθαριστεί. Και καλά αυτοί έριξαν χώμα και πέτρες, εάν κάποιος «τρελαθεί» ή θέλει να κάνει κακό μπορεί να ρίξει οτιδήποτε θελήσει και να πάμε «αδιάβαστοι» όλοι εδώ στα Άνω Βριλήσσια. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και στα άλλα αντλιοστάσια, αλλά δεν ιδρώνει το αυτί κανενός. Το πρόβλημα είναι σοβαρότατο και δεν χωράνε παιχνίδια οποιουδήποτε είδους, έχει «μαλλιάσει» η γλώσσα μας ότι η δεξαμενή χρειάζεται περίφραξη άμεσα και τοποθέτηση αγκαθωτού για να μην μπορεί κανένας να πλησιάσει. Τώρα δεν ξέρω αν θα μπουν φρουροί ή κάτι άλλο, αλλά κάτι πρέπει να γίνει ΑΜΕΣΑ.
Η σπασμένη «γραμμή του δημότη» και η διοίκηση Μανιατογιάννη2/12/2019 Λεωνίδας Μάρκογλου
Θέλω να κάνω ένα σχόλιο σχετικά με το Παροχή υπηρεσίας για την βελτιστοποίηση των διαδρομών αποκομιδής των απορριμματοφόρων» 4.960€. Δηλαδή ο διευθυντής, ο προϊστάμενος και οι τρεις επόπτες τι κάνουν; Δεν μπορούν να ρυθμίσουν τα προγράμματα των απορριμματοφόρων; Αυτή είναι η δουλειά τους.Ποιός ξέρει καλύτερα από αυτούς; Ξέρουν πόσους κάδους έχει ο κάθε δρόμος και πόσα χιλιόμετρα κάνει κάθε απορριμματοφόρο για τη συλλογή τους. Ήμαρτον δηλαδή.
Τι είδαμε στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας που έρχεται στα Βριλήσσια!30/11/2019 Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Οργισμένα νιάτα! Χωρίς βαθιές αναλύσεις για τα αίτια, μέσα στους κλειστούς δρόμους, τα αδιέξοδα και τρομερά διλήμματα, απλώνουν τις αλήθειες τους στο πανί όπως τις βλέπουν, όπως τις αισθάνονται και μας πετούν στα μούτρα: Την τύφλα μας στην Παιδαγωγική (Ο καραγκιόζης). Την οδυνηρή, την αβάσταχτη απόφαση (Index). Την κατά παραχώρηση κατανόηση και συγχώρηση (Μίλα). Το τι μας περιμένει (Στο δωμάτιο, Το βάρος της θάλασσας). Την γελοιοποίησή μας μέσα σε έναν επί γης και ιδιαίτερα στην πατρίδα μας παράδεισο (Κλεονίκη). Την ευσπλαχνία τους (Chopper). Την νοσταλγική ουτοπία μιας πρωτόγονης ζωής (Καρτ ποστάλ από το τέλος του κόσμου). Τον ζαλισμένο έρωτα από το ορμονικό μαστίγωμα στην εφηβεία μέσα σ’ έναν κόσμο «λαμέ» (I am Mackenzie). Τις ικανότητές τους στο κατώφλι της νιότης (Ο Μάγκας). Ας θυμηθούμε εδώ και «Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν» του Ταρκόφσκι. Την αμοιβαία εξομολόγηση δύο θανάσιμων εχθρών από τον Κύπριο Ανδρέα Σιεηττάνη που ξέρει καλά το βαθύ πιστεύω ενός άρρωστου κομματιού του αγγλικού λαού να θεωρεί προέκταση της νησιωτικής του χώρας τις αποικίες βαφτισμένες κατά περίπτωση με διάφορα κίβδηλα ονόματα (Bόρειος Ιρλανδία, Ουαλία και Σκωτία στο Ηνωμένο Βασίλειο, Αυτοκυβέρνητες επικράτειες, Αυτόνομες αποικίες, Αποικίες του στέματος, Προτεκτοράτα κ.ά.) ομνύοντας όλες στον ίδιο βασιλιά ή βασίλισσα. Αυτό το κομμάτι ψήφισε σύσσωμο το Brexit. Tούτα τα λίγα για τα οργισμένα νιάτα, τους μικρομηκάδες στη Δράμα, από το μικρό μέρος της δουλειάς τους που είδαμε στις 21 και 22 Νοέμβρη 2019 στο ΤΥΠΕΤ. Που ίσως να μη μπαίνουν εύκολα στα γνωστά μας κουτάκια! Στις δεκαετίες ή πενταετίες που ακολουθούν με τις κατακλυσμιαίες αλλαγές που νομίζω ότι θα φέρουν, μάλλον είναι αδύνατο να προβλέψουμε την συμπεριφορά τους. Μεγάλη η συμπίεση και το μέλλον άδηλο. Πολύ άσχημο κόσμο τους παραδόσαμε…


Δημοτικές Εκλογές 2019


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Το νέο στέκι της «Δράσης», Πάρνηθος 21 Βριλήσσια τηλ. 211-116-5797. H δωρεάν δανειστική βιβλιοθήκη και ταινιοθήκη λειτουργεί κάθε Δευτέρα 12:00-2:00μμ, Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη 6:00-8:00μμ.




   
© 2006 - 2019 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου