Γιατί καταψηφίσαμε την εισήγηση της διοίκησης.

Δημοσιεύουμε την τοποθέτηση του Γιάννη Τσούτσια, δημοτικού συμβούλου της «Δράσης» στα πλαίσια της συζήτησης που έγινε στο δημοτικό συμβούλιο για τον προϋπολογισμό (Δευτέρα 23/11/09). Την εισήγηση της διοίκησης καταψήφισαν εκτός από τη «Δράση», για τους δικούς τους λόγους, ο κ. Αρχιμανδρίτης («Αγωνιστική Δημοτική Κίνηση Βριλησσίων») και ο κ. Μουζάκης από την μείζονα αντιπολίτευση που δήλωσε «παρών». «…Καταρχήν, αναγνωρίζουμε ότι στα Βριλήσσια κάποιες από τις βασικές λειτουργίες που οφείλει να παρέχει κάθε Δήμος, εκτελούνται ικανοποιητικά. Κριτική βεβαίως θα συνεχίσουμε να κάνουμε, επιζητώντας βελτιώσεις. Να προσθέσω επίσης ότι -στις δεδομένες συνθήκες, αποτελεί επιτυχία της διοίκησης η εισροή κεφαλαίων από χρηματοδοτούμενα προγράμματα -και του προσωπικού του Δήμου επίσης, παρόλο που αυτή η εισροή δεν γίνεται με βάση τις ανάγκες του Δήμου, αλλά με βάση τα διαθέσιμα προγράμματα. Αυτό σημαίνει ότι εμείς διατηρούμε την αντίθεσή μας και τις επιφυλάξεις μας απέναντι στο μοντέλο αυτών των χρηματοδοτήσεων, στις συνέπειές τους σε σχέση με τις πολιτικές που προωθούν, τα οικονομικά αποτελέσματα που επιφέρουν, σε σχέση με ζητήματα που άπτονται της αυτονομίας της Τ.Α. ή τα θέματα διαφάνειας που αναδεικνύουν κτλ. Διότι η Ε.Ε. χρηματοδοτεί τελικά μόνον ότι παράγει κέρδος για τους ιδιώτες και την αγορά. Μελετητικά γραφεία, εργολάβοι, κατασκευαστές, συγκροτούν μια ομάδα λίγων ευνοημένων από την αναδιανομή των πόρων. Ό,τι δηλαδή δεν παράγει κέρδος, δεν χρηματοδοτείται. Όμως αυτή είναι η ουσία της αποστολής ενός Δήμου, δηλαδή αυτές οι δραστηριότητες που δεν παρουσιάζουν ενδιαφέρον για το ιδιωτικό κεφάλαιο, οτιδήποτε συγκροτεί την κοινωνική διάσταση ενός Δήμου. Κρατάμε λοιπόν εδώ κάποιες επιφυλάξεις. Δεν θα περιοριστούμε όμως σ’ αυτά, παρόλο που και αυτά από μόνα τους, βαραίνουν στην απόφαση υπερψήφισης ή όχι ενός προϋπολογισμού. Διότι για να το θέσουμε απλά, έχει σημασία αν εγκρίνει κανείς έναν προϋπολογισμό που προβλέπει π.χ. τροφεία στους παιδικούς σταθμούς, που δίνει 360.000χιλ. ευρώ τον χρόνο σε μια ιδιωτική εταιρεία για την καθαριότητα, 200.000 ευρώ για μισθούς στους ειδικούς συνεργάτες του δημάρχου, που προβλέπει έσοδα από την ενοικίαση κοινόχρηστων χώρων και πολλά άλλα, που συνθέτουν μια ορισμένη πολιτική φυσιογνωμία. Θα προχωρήσουμε παραπέρα. 1η παρατήρηση: Συζητάμε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά έναν προϋπολογισμό, κατά κάποιο τρόπο, εικονικό: Παρόλα τα επιχειρησιακά προγράμματα, τις πιστοποιήσεις και τις συνεχείς αναμορφώσεις, τα πραγματικά νούμερα του προϋπολογισμού καταλήγουν κάθε φορά περίπου στα μισά αυτών που ψηφίζουμε. Δηλαδή ψηφίζουμε κάτι που εν γνώσει μας δεν ισχύει. Απολογισμός 2008: προϋπολογισθέντα 37,04 εκ έσοδα, εισπραχθέντα 21,216 εκ.. Προϋπολογισμός 2009: μέχρι σήμερα διαμορφωθέντα προϋπολογισμού 44,9 εκ., εισπραχθέντα περίπου 18,9 εκ, θα φτάσουν 21 -22 εκ. μέχρι το τέλος του χρόνου. Δηλαδή λιγότερα από τα μισά. 2η παρατήρηση: Τέλη επί των ακαθαρίστων εσόδων ζαχαροπλαστείων, αναψυκτηρίων κλπ, προβλεπόμενα έσοδα 300χιλ.ευρώ. Περιβαλλοντικό τέλος επιχειρήσεων προβλεπόμενα έσοδα 600χιλ., τέλος κοινόχρηστων χώρων προβλεπόμενα έσοδα 150χιλ, σύνολο προσδοκώμενων εσόδων για το 2009 1.050.000 ευρώ. Από αυτά όμως εισπράξατε τελικά μόνον 150χιλ ευρώ. Τα ίδια ξαναβάζετε στον προϋπολογισμό του 2010. Δεν πρέπει να εξηγηθεί γιατί αυτή τη φορά θα τα εισπράξετε; Εδώ, παρενθετικά, σημειώνουμε ότι ο Δήμος θα μπορούσε να έχει περισσότερα έσοδα αν δεν υπολόγιζε το πολιτικό κόστος, ιδίως σε περιπτώσεις κατάληψης δημόσιων χώρων από μικρές ή μεγάλες επιχειρήσεις. Ακόμη και τα περίπτερα καταλαμβάνουν χώρο πολλαπλάσιο από τον επιτρεπόμενο, αλλά λόγω προφανώς προεκλογικής χρονιάς υπάρχει ανοχή και μάλιστα μείωση των αναμενόμενων προστίμων. 3η παρατήρηση: Σ’ ένα πραγματικό προϋπολογισμό της τάξης των 20εκ. ευρώ, 9,5 εκ. ευρώ προέρχονται από φόρους και δημοτικά τέλη, συν 1,8 εκ. από τα ακίνητα των δημοτών, δηλαδή 11,3 εκ. ευρώ εισπράττονται από τους δημότες, αν μάλιστα αφαιρέσουμε τα έκτακτα έσοδα, το ποσοστό συμμετοχής των δημοτών στον προϋπολογισμό καθίσταται πολύ υψηλό. Κι’ αυτό έχει μια συγκεκριμένη πολιτική σημασία, την οποία κανείς μπορεί να αποδέχεται ή όχι, αλλά πάντως δεν μπορεί να παραγνωρίζει. Επιπλέον το ζήτημα είναι πού πάνε τελικά αυτά τα λεφτά των δημοτών. Ας δούμε κάποια ενδεικτικά νούμερα: Σχολεία Αν απομονώσουμε τους κωδικούς των εσόδων και των δαπανών για τα σχολεία, θα δούμε ότι τα έσοδα φθάνουν τα 1.128.950 ευρώ (από τον ΚΑΠ, τον ΟΣΚ, τον Θησέα), ενώ τα έξοδα στα 1.190.950 χιλ. ευρω (έργα, συντηρήσεις, μελέτες, σχολικές επιτροπές). Δηλαδή αν κάνετε την αφαίρεση, ο Δήμος διαθέτει στα σχολεία από ίδιους πόρους 62.000 ευρώ που αντιστοιχούν ουσιαστικά στην αμοιβή ψυχολόγου 12.000 ευρώ και 50.000 ευρώ ετησίως σε συντηρήσεις. Την ίδια στιγμή εισπράττουμε μεν χρηματοδοτήσεις για μελέτες, αλλά ο Δήμος ξοδεύει επιπλέον για μελέτες από δικούς του πόρους τουλάχιστον άλλα 155.000 ευρώ. Ξαναθέτουμε εδώ το ερώτημα, αν θα μπορούσαν κάποιες μελέτες να γίνονται από τον ίδιο το Δήμο μας, διότι είναι σαφές για μας ότι η αυτοδιοίκηση, με ευθύνη του Κράτους που θέτει τις προδιαγραφές, εξελίσσεται σε ένα μηχανισμό αφαίμαξης πόρων των δημοτών υπέρ κάποιων λίγων μελετητικών γραφείων. Αντίστοιχα το ίδιο μπορεί κανείς να αναρωτηθεί για το κόστος των 200χιλ. ευρώ ετησίως υπέρ των 3-4 ειδικών συνεργατών του Δήμου, όταν για παράδειγμα ο Δήμος θα διαθέσει μόλις 45000 για τη συντήρηση του δάσους του Αγ. Θεόκλητου και 500χιλ.ευρώ συνολικά για τη συντήρηση κοινόχρηστων χώρων και δρόμων. Ισχυρίζομαι δηλαδή ότι αν είχε κανείς τον χρόνο, γιατί ένα σαββατοκύριακο είναι λίγος χρόνος, θα μπορούσε μέσα από τον προϋπολογισμό να αναδείξει τα ζητήματα κατανομής των πόρων, που θα είχαν μάλιστα ενδιαφέρον να συζητηθούν συγκριτικά. 4η παρατήρηση: Να δούμε κάποια στοιχεία για την οικονομική κατάσταση του Δήμου: • Ο προϋπολογισμός δείχνει 1,75εκ. ευρώ χρέη παρελθόντων οικονομικών χρήσεων, δηλ. κυρίως σε προμηθευτές. Παρά τη μικρή βελτίωση που εμφανίζει αυτό το ποσό σε σχέση με το 2009, παραμένει ένα ιδιαίτερα υψηλό ποσό. • Στον προϋπολογισμό επίσης, εμφανίζονται οι συνέπειες των επιλογών της διοίκησης στο ζήτημα της δημοτικής επιχείρησης: 1,140 εκ ευρώ κόστισε η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της δημοτικής. Επί ενός πραγματικού προϋπολογισμού της τάξης των 20εκ ευρώ είναι μια σημαντική επιβάρυνση. • Αν στα προηγούμενα προστεθούν τα δάνεια που κοστίζουν στο Δήμο ετησίως 1,385εκ.ευρώ, τότε αντιλαμβάνεται κανείς ότι οι οικονομικές προοπτικές του Δήμου είναι οριακές. Αν μάλιστα συνυπολογίσουμε τις πρόσθετες ανάγκες που σχετίζονται με την αναθεώρηση του Γ.Π.Σ. θα προκύψει μια εικόνα αρκετά διαφορετική από αυτήν που παρουσιάζετε. Εμείς δικαιούμαστε να ανησυχούμε. 5η και τελευταία παρατήρηση: Να θέσω στη συζήτηση κάποια ζητήματα σημαντικά για τη δική μας οπτική: Τι ακριβώς καλούμαστε να ψηφίσουμε σήμερα; «Από πού θα πάρουμε, πόσα θα δώσουμε και πού»; Τον προϋπολογισμό που αγωνιωδώς διαμόρφωσαν οι διοικητικές υπηρεσίες του Δήμου κατ’ εντολή της διοίκησης ή τον προϋπολογισμό των αναγκών της πόλης μας για την επόμενη χρονιά; Ταυτίζονται αυτονόητα αυτά τα δύο; Λέγαμε στην ανάλογη συζήτηση του 2008 ότι τα δημοτικά συμβούλια δεν είναι συνάξεις διαχειριστή πολυκατοικίας, όπου συμφωνούνται δαπάνες και αποθεματικό, εφαρμόζεται δηλαδή απλώς μια λογιστική διαδικασία. Το ίδιο θα λέγαμε και σήμερα. Η Πολιτική οφείλει για μας να περιλαμβάνει και μια οραματική διαδικασία, την οποία μάλιστα να υλοποιεί. Σχετίζονται με τον προϋπολογισμό ερωτήματα για το πώς επιθυμούμε την τοπική ζωή και την πόλη μας; Και πότε οποιοσδήποτε Δήμαρχος, θα ζητήσει την γνώμη των δημοτών; Κύριοι συνάδελφοι, σας θυμίζω ότι εμείς θέτουμε από την αρχή της συγκρότησης της παράταξής μας ως κεντρικό ένα ζήτημα, το ζήτημα της συμμετοχής των δημοτών στις αποφάσεις: Σε συνθήκες ολοκληρωτικής εμπορευματοποίησης πραγμάτων και σχέσεων, σ’ ένα προάστιο που χαρακτηρίζεται από τα αδιέξοδα του καταναλωτισμού και της απομόνωσης, θέλουμε να αναδείξουμε μια πόλη πραγματική, συγκεκριμένων ανθρώπων που ζουν εδώ και έχουν πρόσωπο και συγκεκριμένα προβλήματα. Θα θέλαμε έναν προϋπολογισμό όχημα προς αυτή την κατεύθυνση, πιο πραγματικό, σε άλλη φιλοσοφία. Γιατί το άνοιγμα και η συγκρότηση πιο ουσιαστικών κοινωνικών σχέσεων, είναι στοιχείο χειραφέτησης από τις επικρατούσες πολιτικές και αξίες. Απέναντι στην ιδιώτευση και τον ατομισμό. Γι’ αυτό θέλουμε ο προϋπολογισμός να αντανακλά μια αμφίδρομη σχέση με την κοινωνία. Θα μου πείτε αυτά είναι θεωρητικά, θα αναφερθώ πιο συγκεκριμένα: Συζητάμε τον προϋπολογισμό: Με ποια δεδομένα; Στο Πνευματικό κέντρο, στα ΚΑΠΗ, στον Αθλητικό Οργανισμό, καμιά ουσιαστική συζήτηση δεν γίνεται. Οι προϋπολογισμοί φθάνουν την ώρα των συνεδριάσεων. Τα μέλη των διοικητικών συμβουλίων συζητάνε δέκα λεπτά, ψηφίζουν και φεύγουν με δεδομένους τους περιορισμούς που έχει ήδη βάλει ο προϋπολογισμός του Δήμου. Ερωτώ, ποιος δημοτικός σύμβουλος έχει εικόνα των αναγκών του Πνευματικού Κέντρου ή του Αθλητικού Οργανισμού; Διερευνήθηκαν; Ξέρετε επίσης ποια εικόνα έχουν οι χρήστες αυτών των υπηρεσιών; Τα κονδύλια που προβλέπουμε είναι αρκετά ή όχι; Πώς να τα αξιολογήσω εγώ σήμερα, σε σχέση με τι; Και ποιος εντόπισε τις ανάγκες που τα κονδύλια αντιπροσωπεύουν; Ποιος συζήτησε για παράδειγμα αν το φεστιβάλ Βριλησσίων χρειάζεται ανανέωση, αλλαγή φυσιογνωμίας, τι θα σήμαινε αυτό από οικονομική άποψη, αν τα εργαστήρια χρειάζονται επιπλέον δυνατότητες, ποιος ρώτησε τους συλλόγους γονέων, τα σχολεία για τις ανάγκες τους, ώστε να τις συμπεριλάβει σε έναν προϋπολογισμό, να θέσει προτεραιότητες; Ποιοι διαγνώνουν τι χρειαζόμαστε; Οι πρόεδροι των νομικών προσώπων; Για να μπορούν να διαμορφώνουν καλύτερα τις προσωπικές τους πολιτικές; Ο κ. αντιδήμαρχος που προσπαθεί να περιορίζει τις απαιτήσεις τους; Ποιος; Ποιοι συγκροτούν αυτή την πόλη και πότε ρωτήθηκαν πριν συντάξετε τον προϋπολογισμό; Πότε ενημερώθηκαν; Πότε αναρτήθηκε κάπου δημόσια ο προϋπολογισμός ώστε να δοθεί χρόνος διαβούλευσης; Και η διαφάνεια; Πώς κατοχυρώνεται η εμπιστοσύνη των πολιτών και η διαφάνεια, αν όχι μέσα από τις πιο ανοιχτές διαδικασίες; Και το συμβούλιο Νεολαίας, το θυμάστε όταν το ψηφίζατε; Τι σας λέγαμε; Πού είναι σήμερα, τι θα έλεγε η νεολαία για όσα την απασχολούν που σχετίζονται με τον προϋπολογισμό; Δεν ισχυριζόμαστε ότι αυτά γίνονται από την μια μέρα στην άλλη. Όμως αποτελούν στοιχεία μιας πολιτικής κατεύθυνσης διαφορετικής από την δική σας. Χτίζονται. Εδώ προσπαθούμε να διαφέρουμε. Εμείς δεν ήρθαμε στο δημοτικό συμβούλιο να συνδιαχειριστούμε τη σημερινή πραγματικότητα, αλλά για να συμβάλουμε ώστε αυτή να αλλάξει, αλλού πάμε εμείς, αλλού εσείς. Κι επειδή ο προϋπολογισμός έχει εκτός των άλλων και μια ισχυρή συμβολική σημασία, είναι φορέας πολιτικής, εμείς αυτόν τον προϋπολογισμό δεν μπορούμε να τον εγκρίνουμε.»