Μια αόρατη μπακέτα πίσω από τους δήμους

Αυτές τις ημέρες συζητήθηκε στο διαδίκτυο μια ακόμη «αποκάλυψη», ότι ο δήμος Βριλησσίων ανέθεσε σε εταιρεία (απ’ ευθείας ανάθεση ύψους 24.800€), την κατασκευή «διαδικτυακής πλατφόρμας για την ευαισθητοποίηση, ενημέρωση και επιβράβευση του κοινού σε ζητήματα ανακύκλωσης». Πρόκειται όντως περί αποκάλυψης, υπό την έννοια ότι το θέμα συζητήθηκε στην Οικονομική Επιτροπή της 27ης Δεκεμβρίου 2016, με παρόντα τα 5 από τα 9 μέλη της, χωρίς εκπρόσωπο της αντιπολίτευσης, ως θέμα «εκτός ημερησίας διάταξης», χωρίς καμία απολύτως εισήγηση και ψηφίστηκε χωρίς κανείς -πλην της διοίκησης- να το αντιληφθεί! (απόφαση 368/2016). Η υπόθεση θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως κωμική, αν δεν σκιαγραφούσε τις συνθήκες υπό τις οποίες λαμβάνονται οι αποφάσεις στο δήμο: Η Οικονομική Επιτροπή συνεδρίασε στις 8.30 το πρωί, ύστερα από «πρωτογενές αίτημα» της Διεύθυνσης Πολιτικής Προστασίας που υποβλήθηκε την ίδια ημέρα (Α.Π. 16928, 27/12/2016), το οποίο, εκ παραδρομής, περιγράφεται ως «άμεση οδική βοήθεια και μεταφορά βαρέων οχημάτων»! Και ποιο ήταν το επείγον της υπόθεσης; «Να καταστεί δυνατή η πληρωμή του αναδόχου για την εκπόνηση της μελέτης εντός του 2016»! Αλλά πάμε και στο περιεχόμενο: Κατά τη διοίκηση, «για να επιτευχθεί η αύξηση της ανακύκλωσης, απαιτείται και η επιβράβευση των κατοίκων εκείνων που έμπρακτα θα συμβάλλουν στην αύξηση της ανακύκλωσης. Γι’ αυτό το λόγο θα αναπτυχθεί μία διαδικτυακή πλατφόρμα, στην οποία ο πολίτης θα συλλέγει και θα εξαργυρώνει πόντους επιβράβευσης με εκπτώσεις και άλλες παροχές σε τοπικά καταστήματα του Δήμου». Κατά σύμπτωση, την ίδια ακριβώς ιδέα είχε και ο γειτονικός δήμος Παλλήνης, (φαίνεται οι ιδέες πέφτουν ταυτόχρονα, άγνωστο από πού), άγνωστο επίσης και το αν κανείς, κάπου, σκέφτηκε, να αξιοποιήσει τουλάχιστον, από κοινού, την ίδια πλατφόρμα! Πού να προλάβει επίσης κανείς με τα τόσα «επείγοντα», να ψελλίσει ότι το «μάζευε πόντους», (σαν διαφήμιση πιστωτικών καρτών), αποτελεί ομολογία αποτυχίας της αυτοδιοίκησης να εμπνεύσει, να κινητοποιήσει, να διαφοροποιηθεί. Πού να προλάβει, τέλος, κανείς να διανοηθεί, ότι η επέκταση της λογικής «αγορά» και στους δήμους, ώστε οι πολίτες να αντιμετωπίζονται ως πελάτες – καταναλωτές, κινούμενοι από προσωπικό συμφέρον, είναι μια βόμβα στα θεμέλια της Πόλης ως Κοινότητας, ότι βρίσκεται στον αντίποδα του ζητούμενου της συμμετοχής «στα κοινά», εκεί όπου οι άνθρωποι συναναστρέφονται, κοινωνικοποιούνται και δρουν ως συντελεστές της καθημερινότητάς τους. Ποιος να σκεφτεί ότι ακόμη και για την ανακύκλωση, τα πράγματα πρέπει να προχωρήσουν διαφορετικά! Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων «Δράση για μια Άλλη Πόλη»