Σε φάση κρίσιμων αποφάσεων ο δήμος Βριλησσίων

Με αφορμή τη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου της 22ας Μαρτίου 2010... Όπως η χώρα, έτσι και οι ΟΤΑ μπαίνουν πλέον σε τροχιά παρακμής. Οι ασκούμενες οικονομικές επιλογές και η αδυναμία του πολιτικού κατεστημένου να διαμορφώσει οποιοδήποτε σχέδιο διεξόδου από την κρίση, μοιραία θα αποσταθεροποιήσουν και την αυτοδιοίκηση, όπως και κάθε κοινωνικό θεσμό ή δημόσια υπηρεσία. Ο «Καλλικράτης» αναμένεται να επιταχύνει τις αρνητικές εξελίξεις, όχι μόνον λόγω της μείωσης των πόρων που θα κατευθύνονται προς στην αυτοδιοίκηση, αλλά και επειδή θα διαλύσει τη σημερινή δομή των ΟΤΑ χωρίς να διασφαλίζει τουλάχιστον την υποκατάστασή της. Τελικά, παρά τους σχεδιασμούς επί χάρτου, τα διαγγέλματα και την εξοργιστικά υποκριτική φρασεολογία της εξουσίας, (που υποκρύπτει τα αίτια, τις εναλλακτικές πολιτικές επιλογές και τις αναγκαίες λύσεις), η καθημερινότητα έρχεται αδυσώπητη να αξιολογηθεί στην ουσία της και όχι στις δήθεν προθέσεις. Το σκηνικό κρίσης βρίσκει το Δήμο Βριλησσίων σε περίοδο σχεδιασμών. Το Γενικό Πολεοδομικό και το Ρυμοτομικό Σχέδιο της πόλης (με ορίζοντα το 2021), είναι σε εξέλιξη, το ίδιο και η αναζήτηση λύσης για την άμεση δημιουργία 3ου Λυκείου. Υπό το φώς όμως των νέων οικονομικών εξελίξεων, οι καθυστερήσεις που επέδειξαν οι τελευταίες δημοτικές διοικήσεις στην ολοκλήρωση αυτών των μελετών θα αποδειχτούν καθοριστικές. Από το πολεοδομικό του 1985 πέρασαν πολλά χρόνια, όπως και από το 2004, όταν ο δήμος Βριλησσίων αποφάσισε να ξεκινήσει τη διαδικασία τροποποίησης του Γ.Π.Σ. Σε συνθήκες δημοσιονομικού περιορισμού τα Βριλήσσια θα δυσκολευτούν τώρα να βρουν τους αναγκαίους πόρους για να διαφυλάξουν τα πλεονεκτήματα και τη φυσιογνωμία τους. Επιπλέον, ο επικείμενος «Καλλικράτης», στο βαθμό που δεν προλάβουν να υποβληθούν έγκαιρα οι μελέτες, ίσως ανατρέψει οριστικά τον προγραμματισμό της διοίκησης. 1) Εκτιμήσεις για το έλλειμμα χώρων στα Βριλήσσια και η πρόταση της διοίκησης Σήμερα τα Βριλήσσια υπολογίζεται ότι κατοικούνται από 38.000 κατοίκους. Οι συντελεστές δόμησης στα Βριλήσσια σε σχέση με τον προαστικό χαρακτήρα της περιοχής θεωρούνται πολύ υψηλοί, και αν εξαντληθούν θα προκαλέσουν, ανάλογη αύξηση του πληθυσμού της πόλης, χωρίς να διασφαλίζεται η ποιότητα ζωής των κατοίκων, μας πληροφορεί η μελέτη του Ε.Ρ.Σ. (σελίδα 3/90). Αν εξαντληθούν οι ισχύοντες συντελεστές δόμησης, ο πληθυσμός θα υπερβεί τις 54.000 (60.971 κάτοικοι το 2021 κατά μια από τις εκτιμήσεις των μελετητών του Γ.Π.Σ.), γεγονός που οδηγεί βάσει των σταθερότυπων που εφαρμόζει πλέον το ΥΠΕΧΩΔΕ στην ανάγκη εξασφάλισης σήμερα τουλάχιστον επιπλέον 90στρ. για τις μελλοντικές ανάγκες του δήμου για κοινόχρηστες και κοινωφελείς χρήσεις. Ας σημειωθεί ότι η εκτίμηση αυτή αφορά μια ελάχιστη δυνατή τιμή, καθώς οι μελετητές του Γ.Π.Σ. όρισαν το «έλλειμμα κοινωνικού εξοπλισμού» για τα Βριλήσσια των 55.000 κατοίκων στα επίπεδα των 230 στρεμμάτων! Στην πραγματικότητα όμως και παρά τα θεωρητικά μοντέλα, κατά τη μελέτη του Ε.Ρ.Σ. προέκυψε ότι οι αδόμητοι χώροι που απέμειναν σήμερα στα Βριλήσσια δεν υπερβαίνουν τα 57 στρέμματα. Οι αδόμητοι αυτοί χώροι έχουν εντοπισθεί, χαρτογραφηθεί και ιεραρχηθεί. Γι’ αυτό άλλωστε το λόγο, προηγήθηκε η αναστολή χορήγησης νέων οικοδομικών αδειών, ώστε να υπάρξει το αναγκαίο χρονικό διάστημα για να γίνει με πολεοδομικά κριτήρια η επιλογή των οικοπέδων που χρειάζεται να δεσμευτούν. Η οριστική πρόταση της διοίκησης κατατέθηκε και συζητήθηκε στο δημοτικό συμβούλιο της 21ης Μαρτίου 2010. Από τα 3.332στρ. των Βριλησσίων, τα 2362στρ. (71,25%) αντιστοιχούν σε οικοδομικά τετράγωνα, τα 738στρ. (22%) σε δρόμους, τα 158στρ. (4,75%) είναι κοινωφελείς χώροι και τα 67στρ. (2%) κοινόχρηστοι χώροι. Οι ελάχιστες απαιτήσεις του Οικιστικού Νόμου προβλέπουν ότι η επιφάνεια των οικοδομικών τετραγώνων κάθε πόλης θα πρέπει να είναι μικρότερη από το 70% της συνολικής της επιφάνειας. Επομένως στην περίπτωση των Βριλησσίων για να ικανοποιηθούν μερικώς οι απαιτήσεις του νόμου (όπου το ποσοστό αυτό είναι 71,25%), πρέπει το 1,25% της έκτασης του δήμου να μετατραπεί σε κοινωφελείς ή κοινόχρηστους χώρους, δηλαδή συνολικά 41,5 στρέμματα να αλλάξουν χρήση. Σε αυτά τα επίπεδα κινήθηκε η πρόταση της δημοτικής αρχής που επέλεξε να προτείνει προς απαλλοτρίωση, (μεταξύ όλων των αδόμητων οικοπέδων του δήμου), συγκεκριμένα οικόπεδα συνολικής έκτασης 37,44στρεμμάτων. Ανακεφαλαιώνοντας, από τα περίπου 80 στρέμματα αδόμητων οικοπέδων που είχε αρχικά εντοπίσει η μελετητική ομάδα του Ε.Ρ.Σ., προτάθηκαν σε πρώτη φάση κατάλληλα προς απαλλοτρίωση τα 57,25 στρέμματα. Τελικά, από αυτά, η διοίκηση πρότεινε τη δέσμευση οικοπέδων συνολικής επιφάνειας 37,44 στρεμμάτων. (2,95στρ. στην πρώτη πολεοδομική ενότητα, 18,23στρ. στη δεύτερη, 11,80στρ. στην τρίτη, καμία απαλλοτρίωση στην τέταρτη -που κρίνεται ως αυτάρκης και 4,5στρ. στην πέμπτη πολεοδομική ενότητα). 2) Ποιό είναι το διακύβευμα; Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε στους αναγνώστες ότι οι μελέτες για την αναθεώρηση των Γενικών Πολεοδομικών και Ρυμοτομικών Σχεδίων είναι διαδικασίες πολύπλοκες, χρονοβόρες και αρκετά δαπανηρές, (υπολογίζεται ότι το κόστος των μελετών για τα Βριλήσσια θα υπερβεί τις 500χιλ.€), έχουν όμως μια αναντίρρητη προβλεπτική αξία για την προστασία των πόλεων. Αν σκεφτεί κανείς ότι επί 20 και περισσότερα χρόνια η πόλη των Βριλησσίων (όπως και οι περισσότερες άλλωστε πόλεις) είχε αφεθεί στην τύχη της και στην διαμόρφωσή της «όπως προκύψει», ότι με «ρυθμούς χελώνας» η σημερινή και η προηγούμενη διοίκηση προώθησαν τις μελέτες, αν συνυπολογίσει τις μεγάλες αλλαγές που έχουν συντελεστεί στα όρια του προαστίου (Αττική οδός, μετρό, προαστιακός) και τη διαρκή αύξηση του πληθυσμού, καταλαβαίνει ότι βρισκόμαστε στο «παρά πέντε» για να επιχειρηθεί να διασωθεί ότι είναι δυνατόν, τώρα και μόνο τώρα, για το μέλλον της πόλης. 3) Το παράδοξο των μελετών Το παράδοξο με τις δαπανηρές μελέτες είναι ότι αυτές συχνά καταλήγουν σε συμπεράσματα που δεν υιοθετούνται και δεύτερον, ότι όταν αυτές ολοκληρώνονται, είναι πλέον πολύ αργά για να υλοποιηθούν! «Από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 αναπτύσσεται στο Δ.Σ. των Βριλησσίων ένας γόνιμος και εποικοδομητικός διάλογος για την εξασφάλιση όλων εκείνων των αναγκαίων λειτουργιών που λείπουν από την πόλη μας», μας πληροφορεί η εισηγητική έκθεση της διοίκησης στο δημοτικό συμβούλιο της 21 Μαρτίου. Μια δεκαετία «διαλόγου» δεν στάθηκε αρκετή; Στην περίπτωση του νέου Γ.Π.Σ. Βριλησσίων, από τις «παρεμβατικές» προτάσεις των μελετητών, όσες είχαν πολιτικό κόστος δεν έγιναν αποδεκτές. (μείωση συντελεστών δόμησης, μη ένταξη της εκτός σχεδίου περιοχής «Κρασσά» στο σχέδιο πόλεως). Αντίστοιχα, η διοίκηση περιόρισε την εκ των πραγμάτων προσγειωμένη πρόταση των μελετητών του Ε.Ρ.Σ. περί της αναγκαίας δέσμευσης 57στρ. αδόμητων οικοπέδων και κατέληξε να εισηγηθεί στο δημοτικό συμβούλιο τη δέσμευση 37,44στρ. Έτσι όμως, σε μεγάλο βαθμό ακυρώνονται στην πράξη τα συμπεράσματα των διαφόρων μελετητών, καθώς για να καταλήξει κανείς από τα 230στρ. που σύμφωνα με τη μελέτη του Γ.Π.Σ. θα απαιτούνταν για την κάλυψη των μελλοντικών αναγκών των Βριλησσίων, στα 37,44στρ. που τελικά πρότεινε να δεσμευτούν η διοίκηση, προφανώς δεν απαιτείται κάποια ιδιαίτερη μελέτη! 4) Τι 37, τι 57! Για να κατανοήσουμε τη βαρύτητα μιας έκτασης συνολικά 37στρεμ. που προορίζεται να χρησιμοποιηθεί για την κάλυψη όλων των πρόσθετων αναγκών που θα δημιουργηθούν όταν αυξηθεί ο πληθυσμός του δήμου από τις σημερινές 38χιλ. στις 55χιλ. κατοίκων, (αν μάλιστα όλες οι προτεινόμενες από τη διοίκηση εκτάσεις τελικά απαλλοτριωθούν, πράγμα αμφίβολο), αρκεί να σκεφτούμε ότι αυτά τα 37 στρέμματα είναι λιγότερα από μια έκταση αντίστοιχης της Ναυτικής Βάσης. Εκεί λοιπόν θεωρητικά, θα πρέπει να στεγαστούν οι ανάγκες του κορεσμένου πλέον δήμου για σχολεία, δημόσια κτίρια, αθλητικούς χώρους και πράσινο! 5) Τα Άνω Βριλήσσια Με βάση την πρόταση της διοίκησης «χαμένη» πολεοδομική ενότητα μπορεί να θεωρηθεί η 5η, που αντιστοιχεί στα Άνω Βριλήσσια. Εκεί υπήρχαν επιπλέον αδόμητοι χώροι που όμως δεν προτάθηκε να δεσμευτούν. Η εξήγηση σχετίζεται με την πρόθεση της διοίκησης να εντάξει την γειτονική εκτός σχεδίου περιοχή «Κρασσά» στο σχέδιο πόλης (και στην 5η πολεοδομική ενότητα), αίτημα που θα διευκολυνθεί πολεοδομικά αν αυτή η ενότητα εμφανιστεί κορεσμένη. Τότε θα μπορούσε να αιτιολογηθεί πειστικότερα το αίτημα ένταξης του «Κρασσά», ως όρου για να αποκατασταθεί το αρνητικό ισοζύγιο ελεύθερων χώρων που θα διατηρείται στα Άνω Βριλήσσια! Έτσι, δεν φθάνει που στο παρελθόν στα Άνω Βριλήσσια προτάθηκε ο καταστρεπτικός συντελεστής δόμησης 1, με αποτέλεσμα την ανυπαρξία ελεύθερων χώρων και την τσιμεντοποίηση της περιοχής, τώρα, δεν δεσμεύονται και όλοι οι υπάρχοντες αδόμητοι χώροι για να μην αποδυναμωθεί πολεοδομικά η μελλοντική (και νομικά αμφίβολη) ένταξη του «Κρασσά» στο σχέδιο πόλης! Από την ένταξη της περιοχής «Κρασσά» στο σχέδιο η διοίκηση προσδοκά περίπου 20στρ. κοινωφελών χώρων από εισφορές σε γη, (ώστε να εξισορροπηθούν οι ελλείψεις των Άνω Βριλησσίων), αλλά αποσιωπά ότι εκτός από αυτά τα 20στρ. θα εγκατασταθούν εκεί και νέες ιδιοκτησίες, δηλ. επιπλέον κάτοικοι και νέες ανάγκες, που θα πρέπει να προσμετρηθούν στις ελλείψεις της πόλης σε κοινωνικό εξοπλισμό! 6) Για ποιες χρήσεις δεσμεύονται τα συγκεκριμένα αδόμητα οικόπεδα; Η ανάλυση των χρήσεων των 37,444στρ. αναδεικνύει ενδιαφέροντα συμπεράσματα: Για χώρους «αστικού πρασίνου» προορίζονται συνολικά 6,732 στρέμματα, για χώρους αθλητισμού 6,274στρ., για ΚΑΠΗ 3,817στρ., για «χώρους συνάθροισης κοινού» 2,158στρ., για κατασκευή χώρου στάθμευσης 1,825στρ., για δημοτικούς παιδικούς σταθμούς 1,729στρ. και για χώρους εκπαίδευσης όλων των βαθμίδων 14,909στρ. Δηλαδή από το σύνολο των υπό δέσμευση εκτάσεων, ποσοστό 44,43% προορίζεται για την κάλυψη των αναγκών της εκπαίδευσης, το 18% για ελεύθερους χώρους-πράσινο, το 4,87% για πλατείες-παιδικές χαρές και το 16,75% για αθλητικές χρήσεις. Είναι λοιπόν σαφές ότι ο δήμος προσδοκά να μεταφέρει το μεγαλύτερο μέρος του κόστους των υπό απαλλοτρίωση εκτάσεων στον Οργανισμό Σχολικών Κτηρίων, ευελπιστώντας ότι αυτός θα αναλάβει την αγορά των οικοπέδων και την κατασκευή των σχολείων, πράγμα βεβαίως εξαιρετικά συζητήσιμο υπό την παρούσα οικονομική συγκυρία. Ας σημειωθεί επίσης ότι ο χαρακτηρισμός όλων των δεσμευόμενων χώρων ως Κ.Φ.Χ. (κοινωφελούς χρήσης) επιτρέπει στις δημοτικές διοικήσεις να αντιμετωπίσουν το κόστος των απαλλοτριώσεων σε ορίζοντα 8ετίας. 7) Πού θα βρεθούν οι πόροι για τις απαλλοτριώσεις; Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει σήμερα κανένας οικονομικός σχεδιασμός για την απαλλοτρίωση των αναγκαίων εκτάσεων, ούτε νομικές δυνατότητες για τους δήμους, ιδιαίτερα όσο η χώρα βρίσκεται υπό οικονομική επιτήρηση και κατοχή. «Το τρένο» έχει χαθεί από καιρό, τότε που οι δημοτικές διοικήσεις αδιαφορούσαν για τη δημιουργία ταμείου ελεύθερων χώρων και για απαλλοτριώσεις, τότε που το κόστος γης ήταν μικρότερο. Αλλά δεν είναι μόνον αυτό. Οι κοινωνικά αναγκαίοι χώροι, είναι συνάρτηση του πληθυσμού, συνεπώς αν είχαν έγκαιρα ακολουθηθεί πολιτικές περιορισμού των συντελεστών δόμησης, ελέγχου των χρήσεων και των υπερβάσεων, προστασίας της δημόσιας και δημοτικής γης, η σχέση αυτή θα ήταν σήμερα διαφορετική και θα απαιτούνταν σημαντικά λιγότεροι πόροι. Είναι ενδεικτικό των παραπάνω, ότι σύμφωνα με τις διαπιστώσεις των μελετητών, για την 4η πολεοδομική ενότητα («πάτημα» Βριλησσίων) που εντάχθηκε αργότερα στο σχέδιο πόλης με μικρότερο συντελεστή δόμησης -καλύπτοντας τις πολεοδομικές προϋποθέσεις, δεν θα απαιτηθούν πρόσθετοι ελεύθεροι χώροι στο μέλλον. Αυτό θα μπορούσε να είχε συμβεί και στις υπόλοιπες πολεοδομικές ενότητες, αν υπήρχε αντίστοιχη πρόνοια. Ένα δεύτερο σημαντικά επιβαρυντικό στοιχείο είναι ότι ο δήμος Βριλησσίων οφείλει ήδη σημαντικά ποσά σε αποζημιώσεις οικοπέδων που δεν έχουν ακόμη αποπληρωθεί σε προηγούμενες φάσεις. Στις εκτάσεις αυτές περιλαμβάνονται τα 9στρ. του πρώην τένις κλαμπ (Ο.Τ.61), της παραρεμάτιας ζώνης, και αρκετά άλλα, που επί δεκαετίες οφείλονται στους ιδιοκτήτες τους, αν και έχουν προσμετρηθεί στους κοινωφελείς χώρους του δήμου! Χωρίς αυτούς τους χώρους δηλαδή, (που προς το παρόν δεν είναι αξιοποιήσιμοι, ούτε αποτελούν οριστικά δημοτική περιουσία), η πραγματική εικόνα των ελλείψεων του δήμου σε ελεύθερους χώρους θα ήταν δραματικά μεγαλύτερη. 8) Η θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης Η απουσία οικονομικού σχεδιασμού από την πλευρά της διοίκησης για την εξαγορά των προτεινόμενων για απαλλοτρίωση χώρων, αποτέλεσε όρο και τη βασική κριτική της αξιωματικής αντιπολίτευσης έναντι της διοίκησης. Η παράταξη του κ. Λώλα έδειξε διατεθειμένη να αποδεχτεί κάποια πρόταση της διοίκησης, αν αυτή είχε στοιχειοθετηθεί οικονομικά. Ήταν όμως προφανές ότι αυτό δεν θα μπορούσε να συμβεί, παρά την αυταρέσκεια που καλλιεργεί η σημερινή διοίκηση. Ο κ. Λώλας, επισήμανε επίσης ότι η μερική και κατά φάση επιλογή αποδέσμευσης ορισμένων οικοπέδων από το σύνολο των αδόμητων χώρων που αρχικά είχαν επιλεγεί για απαλλοτρίωση, (ενόψει και της παράτασης της αναστολής οικοδομικών αδειών για τα συγκεκριμένα οικόπεδα που περιλήφθηκαν στην πρόταση της διοίκησης), μπορεί να επιτρέψει «σκιές» για δοσοληψίες μεταξύ οικοπεδούχων και παραγόντων του δήμου. Τη θέση αυτή απέρριψε κατηγορηματικά ο δήμαρχος ως παράλογη, με το επιχείρημα ότι σε κάθε περίπτωση η επιλογή ενός οικοπέδου έναντι άλλου αναπόφευκτα μπορεί να προκαλέσει τέτοιες σκέψεις, προσθέτοντας ότι η διοίκηση οδηγήθηκε με αυστηρά πολεοδομικά κριτήρια στην τελική επιλογή των οικοπέδων. Με το δεδομένο των ανεπαρκών απαντήσεων απέναντι στο αίτημά του, κ. Λώλας πρότεινε τελικά προς το Δ.Σ. τη δέσμευση του συνόλου των αδόμητων οικοπέδων που παρουσιάστηκαν και αντιστοιχούν σε 57,25στρ. γης και όχι των 37,44 στρ. που επέλεξε και πρότεινε η διοίκηση. Η θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης (που κατά τα άλλα προφανώς θα «κατανοεί» τα μέτρα της κυβέρνησης και υιοθετεί ανοιχτά τη μεταρρύθμιση «Καλλικράτης»), είναι, κατά τη γνώμη μας, μερικά τοποθετημένη. Είναι βέβαιο ότι η διοίκηση, όχι μόνον εξαιτίας της πολιτικής της και των ανεπαρκειών της, αλλά και λόγω της οικονομικής συγκυρίας, δεν θα μπορούσε να αιτιολογήσει οποιοδήποτε οικονομικό σχεδιασμό, ακόμη και για τον ελάχιστο αριθμό στρεμμάτων προς απαλλοτρίωση. Εξάλλου δεν υπάρχει σήμερα κάποιο νομικό πλαίσιο που θα επέτρεπε άλλες λύσεις. Ακόμη και μια πρόταση οικονομικής συνεισφοράς των δημοτών στην αποπληρωμή των δεσμευόμενων οικοπέδων, (πράγμα που έχει συμβεί στο παρελθόν) -αν κάποιος ήθελε να προτείνει μια τέτοια επιλογή, σήμερα νομικά δεν είναι πραγματοποιήσιμη. Ας σημειώσουμε πάντως με την ευκαιρία, ότι όσες δημοτικές παρατάξεις θα έβλεπαν θετικά μια τέτοια διέξοδο, όταν και εάν αυτή μπορεί να υπάρξει, θα πρέπει να την θέσουν προς τους πολίτες έγκαιρα, ανοιχτά και δημόσια, αξιοποιώντας κάθε συμμετοχική διαδικασία, και σίγουρα πριν τις εκλογές και όχι μετεκλογικά, όπως έπραξαν ως διοικήσεις στο πρόσφατο παρελθόν. 9) Ουτοπία και ρεαλισμός Η αλήθεια είναι ότι το σημερινό δημοτικό συμβούλιο καλείται να αποκαταστήσει ελλείψεις που δημιουργήθηκαν διαχρονικά επί παλαιότερων διοικήσεων. Να φροντίσει να αποκτηθούν οι τελευταίοι ελεύθεροι χώροι που απέμειναν. Αν θεωρήσουμε τα Βριλήσσια της επόμενης δεκαετίας ως κορεσμένα οικιστικά, τότε σήμερα προνοούμε για τις αναγκαιότητες του αύριο. Οι χώροι που απέμειναν αν χαθούν, δεν θα υπάρχει πλέον τρόπος να αποκατασταθούν. Οι συνέπειες στον χαρακτήρα του προαστίου θα είναι οριστικές και αμετάκλητες. Η ευθύνη λοιπόν των σημερινών δημοτικών παρατάξεων είναι μεγάλη. Η δραματικότητα της οικονομικής κρίσης σχετικοποιεί κάθε συζήτηση για τα οικονομικά των δήμων και υποχρεώνει σε αφαιρέσεις. Η «Δράση» επισήμανε στο δημοτικό συμβούλιο ότι το πρόβλημα του δήμου Βριλησσίων αφορά πολλούς άλλους δήμους. Αν κάποιοι προσδοκούν την εφαρμογή του «Καλλικράτη» για να τους δοθεί δυνατότητα τοπικής φορολογίας για να αντιμετωπίσουν αυτά τα ζητήματα, θεωρούμε ότι αυτή είναι η χειρότερη δυνατή εκδοχή. Ωστόσο, μια λύση που σήμερα δεν είναι ορατή, εκ των πραγμάτων με κάποιο τρόπο θα επιχειρηθεί στο άμεσο μέλλον με νομοθετικές ρυθμίσεις από την κεντρική εξουσία. Τα αδιέξοδα είναι υπαρκτά και μεγάλα. Κανένα λόγο δεν έχει λοιπόν το σημερινό δημοτικό συμβούλιο να αποκλείσει προκαταβολικά αυτό το ενδεχόμενο. Υπενθυμίζουμε για παράδειγμα, ότι η ρύθμιση περί «μεταφοράς συντελεστή δόμησης» -που καταστρατηγήθηκε από τους μεγαλοεργολάβους του Αμαρουσίου και δημιούργησε ανισότητες μεταξύ των δήμων (δήμοι υποδοχείς) αναγκάζοντας το Σ.τ.Ε. να την αδρανοποιήσει, έλυνε σε σημαντικό βαθμό το πρόβλημα της έλλειψης πόρων χρηματοδότησης από την πλευρά των δήμων για την εξαγορά των αναγκαίων κοινόχρηστων χώρων. Η «Δράση» στο δημοτικό συμβούλιο προσπάθησε να πείσει μάταια τη διοίκηση ότι η δέσμευση των 57 και όχι των 37 στρεμμάτων, αποτελεί μια ρεαλιστική και όχι «λαϊκίστικη» πρόταση. Ρεαλισμός είναι σήμερα η διεκδίκηση των χώρων που έχουν απομείνει για να παραδοθούν ελεύθεροι στις επόμενες γενιές. Όσοι θεωρούν ως ρεαλισμό την προσαρμογή του δήμου Βριλησσίων στις αποδεκτές απαιτήσεις της εποχής μας, τότε ίσως και ο προγραμματισμός για την απόκτηση και ενός μόνο στρέμματος γης θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ουτοπικός. 10) Η ψηφοφορία στο δημοτικό συμβούλιο Με το βασικό επιχείρημα ότι το δημοτικό συμβούλιο αποφασίζει πολιτικά για το μέλλον του προαστίου και ότι οι δημοτικές παρατάξεις καλούνται εντέλει να κρίνουν τη διαπίστωση των μελετητών περί της ανάγκης εξασφάλισης ελεύθερων χώρων για την επόμενη δεκαετία και να προτείνουν λύσεις, τοποθετήθηκε υπέρ της δέσμευσης του συνόλου των 57στρ. αδόμητων οικοπέδων και ο επικεφαλής της «Αγωνιστικής Δημοτικής Κίνησης Βριλησσίων» κ. Αρχιμανδρίτης. Έτσι, η μεν αντιπολίτευση στο σύνολό της ψήφισε υπέρ της δέσμευσης όλων των αδόμητων οικοπέδων που εμφάνισαν οι μελετητές (57στρ.), η δε συμπολίτευση επέμεινε στην ψήφιση της πρότασης δέσμευσης 37στρ. αδόμητων οικοπέδων. 11) Τελευταίο, αλλά σημαντικό: Ούτε καν διαχείριση;. Πέρα από τις πολιτικές διαφορές και τις διαφορετικές εκτιμήσεις, σε κρίσιμο ζήτημα αναδεικνύεται η αποτελεσματική διαχείριση των κρίσιμων διαδικασιών αναθεώρησης του Γ.Π.Σ. όπως τις έχει αποφασίσει η ίδια η διοίκηση. Επ’ αυτού τα επιτεύγματα των διοικούντων δείχνουν περιορισμένα, αν όχι απογοητευτικά: Η μελετητική ομάδα του Ρυθμιστικού συγκρούεται δημόσια σε διαδικασίες διαβούλευσης με την αντίστοιχη του Πολεοδομικού. Καμία εμπιστοσύνη δεν διαφαίνεται μεταξύ των παραγόντων που προετοιμάζουν τους φακέλους του δήμου, ούτε μεταξύ τους, ούτε με τη διοίκηση και τους διοικητικούς μηχανισμούς του δήμου. Η ασυνεννοησία έχει φθάσει σε τέτοιο σημείο, ώστε οι διαφωνίες εκδηλώνονται εν μέσω δημοτικών συμβουλίων, αποδίδονται μάλιστα σε ιδιοσυγκρασιακά χαρακτηριστικά για να αιτιολογηθούν! Επιπλέον, η διοίκηση εξακολουθεί να δείχνει απρόθυμη να ενημερώνει επαρκώς τις δημοτικές παρατάξεις, των οποίων το επίπεδο πληροφόρησης πάντα υστερεί χρονικά των όσων συντρέχουν. (Πόσο μάλλον τους δημότες!) Το δημοτικό συμβούλιο απλώς επικυρώνει ειλημμένες αποφάσεις. Οι τόμοι της μελέτης του Γενικού Ρυμοτομικού και η συγκεκριμενοποίηση των υπό δέσμευση αδόμητων οικοπέδων ψηφίστηκαν απουσία των μελετητών. Τα όποια «εμπόδια» εμφανίζονται, τα διαχειρίζεται αποκλειστικά στο παρασκήνιο η διοικούσα παράταξη και μόνον εκ των υστέρων και όχι πάντα, ενημερώνονται οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης. Την ίδια όμως ώρα, τα ιδιωτικά οικονομικά συμφέροντα που διακυβεύονται με τις απαλλοτριώσεις οικοπέδων είναι σημαντικά. Η νομική προετοιμασία του δήμου συνεπώς για τη διασφάλιση της πορείας των διαδικασιών που έχουν δρομολογηθεί οφείλει να είναι πλήρης και διαυγής. Τυχόν αποτυχία της διοίκησης, (που θα φέρει ακέραια την ευθύνη), θα είναι ταυτόχρονα σοβαρό πλήγμα για το μέλλον του δήμου. Ελπίζουμε ότι οι διαχειριστικές ανεπάρκειες που επισημαίνονται δεν θα στοιχίσουν στα συμφέροντα του δήμου. Σύμφωνα όμως με την εικόνα που εμείς έχουμε διαμορφώσει, δυστυχώς, αυτό το ενδεχόμενο δεν μπορεί και να αποκλειστεί. Σύντομα ξεκινάει η προεκλογική περίοδο -εν μέσω μάλιστα του αναμενόμενου χάους που θα προκαλέσει η εσπευσμένη κατ' εντολή της Ε.Ε. εφαρμογή του «Καλλικράτη». Οι συνθήκες που δημιουργούνται δεν είναι και οι καλύτερες για αποφάσεις, ίσως μάλιστα λειτουργήσουν αποπροσανατολιστικά σε όσους αποφασίζουν για τις σοβαρές υποθέσεις του δήμου μας…