Πέμπτη 2 Απριλίου 2026, 8:15΄μμ, ΤΥΠΕΤ

Το Cine Δράση συνεχίζει τις προβολές του την Πέμπτη 2 Απριλίου στις 8:15΄μμ, στο ΤΥΠΕΤ με τις «Αναχωρήσεις» του Yôjirô Takita. Μια συγκινητική ταινία από την Ιαπωνία εξαιρετικά γραμμένη, αιθέρια σκηνοθετημένη, σοφά δομημένη και τρομερά συγκινητικές σκηνές, απόλυτα ταιριαστή με το πνεύμα της θυσίας και της Ανάστασης. Με όχημα την επιστροφή ενός άνεργου μουσικού στην ιδιαίτερη πατρίδα του η ταινία πραγματεύεται την συμφιλίωση με την απώλεια και τη συγχώρεση. Αριστουργηματικό το φιλμ, δίκαια απέσπασε το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης και πολλά άλλα Βραβεία σε ολόκληρο τον κόσμο. Η προβολή αυτή είναι η τελευταία πριν τις γιορτές του Πάσχα. Τη Μεγάλη Πέμπτη δεν θα έχουμε προβολή. Ξανά μαζί την Πέμπτη 16 Απριλίου. Ο Ντάιγκο, τσελίστας στο Τόκυο, βλέπει την κλασική ορχήστρα στην οποία συμμετέχει, να διαλύεται. Καταχρεωμένος και χωρίς εισόδημα, αποφασίζει να πουλήσει το πανάκριβο τσέλο του που μόλις έχει αγοράσει και να επιστρέψει με τη σύζυγό του, Μίκα, στην πόλη όπου η μητέρα του τον μεγάλωσε μόνη της καθώς ο σύζυγος της τους είχε εγκαταλείψει όταν εκείνος ήταν 6χρόνων. Έφυγε με μια άλλη γυναίκα χωρίς έκτοτε να δώσει σημεία ζωής. Άνεργος και απογοητευμένος στα 30 του χρόνια ο Ντάιγκο θα πέσει πάνω σε μια η αγγελία μέσω της οποίας ζητείται υπάλληλος για μια αδιευκρίνιστη αλλά πολλά υποσχόμενη δουλειά. Ο υψηλός μισθός είναι μεγάλο δέλεαρ, οπότε πάει στη συνέντευξη. Προσλαμβάνεται άμεσα, ταυτόχρονα όμως αντιλαμβάνεται ότι η λέξη «αναχωρήσεις» που αναφερόταν στην αγγελία δεν προσδιορίζει ακριβώς τουριστικές διαδρομές και ξεναγήσεις. Παρόλο που από την αρχή θεωρεί τη δουλειά αταίριαστη με το προφίλ και το προηγούμενο επάγγελμα του, θα αποδεχτεί να προετοιμάζει τους ανθρώπους για το τελευταίο τους ταξίδι, μέσα από μια τελετή εξαγνισμού και συγχώρεσης. Πρόκειται για μια ιαπωνική παράδοση, μια περίτεχνη, τρυφερή τελετή που τελείται ενώπιον της οικογένειας και των φίλων του νεκρού, με τέτοια κομψότητα και φροντίδα που καταλήγει μάλλον συναρπαστική. Δεν υπάρχει καμία συζήτηση για μια μετά θάνατον ζωή. Όλα έχουν να κάνουν με τους ζωντανούς. Το να είναι βοηθός σε γραφείο τελετών και να προετοιμάζει τελετουργικά τους νεκρούς για την τελευταία τους αναχώρηση είναι δουλειά «ταμπού», μη αποδεκτή από την κοινωνία, ιδίως από τα νεότερα μέλη της αλλά και από την ίδια του τη σύζυγο, την οποία αποφασίζει να μην ενημερώσει πλήρως. Χρειάζονται άλλωστε τα χρήματα. Αλλά καθώς σιγά-σιγά το είδος της εργασίας του μαθαίνεται στην μικρή τοπική κοινωνία η ζωή του αλλάζει άρδην. Παλιοί φίλοι και συμμαθητές, τον συμβουλεύουν να βρει μια «σωστή» δουλειά. Και όταν η Μίκα ανακαλύπτει το «μυστικό» του, τον εγκαταλείπει προσωρινά και για το ψέμα και για το ανάξιο της δουλειάς. Αλλά ο ίδιος επιμένει, αρχίζει να συνηθίζει τη νέα του απασχόληση και μάλιστα έχει ταλέντο. Σταδιακά, δένεται με την τελετουργία που τον βοηθάει να ξεφύγει από την ηττοπάθειά του, και να αντιμετωπίσει τα δικά του μυστικά: τον πρόσφατο θάνατο της μητέρας του και την παλιά εγκατάλειψη από τον πατέρα. Η επιστροφή της Μίκα, ο θάνατος της κυρίας που διηύθυνε το λουτρό της πόλης και η παραλαβή ενός γράμματος είναι εξελίξεις που θα βοηθήσουν τον Ντάιγκο να αναθεωρήσει τις σκέψεις του για καταστάσεις που τον βασάνισαν σε όλη του τη ζωή του. Και τότε θα κληθεί να προετοιμάσει την πιο σημαντική «αναχώρηση» στη ζωή του. Θα είναι έτοιμος; Οι «Αναχωρήσεις» είναι ένα θαυμάσιο ταξίδι και συνάμα μια προετοιμασία ομορφιάς και ακρίβειας, μια τελετουργία αναγκαία για την ωρίμανση του ατελούς πρωταγωνιστή. Ο Yôjirô Takita τις πλουτίζει του με μια ζεστή ευαισθησία, που αντανακλά τη φωτεινή και αισιόδοξη προσωπικότητά του ήρωα του που ορφανός και απροετοίμαστος, ανώριμος σχεδόν, βρίσκει το έρμα του σε αυτή τη διαδικασία. Σιγά σιγά, ακολουθώντας τους ήρεμους ρυθμούς που αρμόζουν στη δουλειά του, βυθίζεται στο καταχωνιασμένο παρελθόν του, γεφυρώνει το συναισθηματικό του χάσμα, αποσαφηνίζει τη σημασία της οικογένειας και τις δικές του προτεραιότητες. Σε μια ταινία με μόνον τέσσερις κύριους ρόλους, ο σκηνοθέτης επέλεξε σοφά ηθοποιούς των οποίων τα πρόσωπα, τόσο ανθρώπινα, ενσαρκώνουν αυτό που το «Departures» θέλει να πει γι' αυτούς. Ο Masahiro Motoki, είναι εξαιρετικός στο ρόλο του σοβαρού, ανασφαλούς νεαρού άνδρα. Η σύζυγός του (Ryôko Hirosue) αποδίδει τρυφερά και ρεαλιστικά την αγάπη της και το γεγονός ότι απωθείται από την εργασία του. Ο σοφός, ευγενικός ιδιοκτήτης του γραφείου, που μιλάει λίγο αλλά αποπνέει γνήσιο σεβασμό για ζωντανούς και νεκρούς ερμηνεύεται λιτά και διεισδυτικά από τον Tsutomu Yamazaki. Η Yo Kimiko ως διευθύντρια του γραφείου του καλύπτει με χιούμορ και ευαισθησία την εσωτερική θλίψη της. Η ταινία είναι μερικές φορές χιουμοριστική, αλλά όχι με τρόπο που να χαλάει τη διάθεση, αντίθετα αποπνέει πάντα ένα συγκεκριμένο χιούμορ, ίσως για να καλύψει τους φόβους μας. Η μουσική είναι πλούσια και συναισθηματική με έναν συγκρατημένο τρόπο. Η συναισθηματική φόρτιση του τελευταίου μισάωρου έρχεται σε απόλυτη αρμονία με τη μουσική του τσέλου και το όψιμο χειμωνιάτικο τοπίο με τις ανθισμένες αμυγδαλιές. Η κινηματογράφηση είναι υποβλητική και η ταινία απορροφά το θεατή με ασυνήθιστη δύναμη. Υπάρχει μια σκηνή ανακάλυψης προς το τέλος με τρομερό συναισθηματικό αντίκτυπο. Δεν μπορείς να πεις ότι δεν είσαι προετοιμασμένος, αλλά έρχεται ως μια συντριπτική έκπληξη, μια ποιητική απόφαση ανθρώπινο τρόπο. Ο ιαπωνικός κινηματογράφος κρατάει μια ξεχωριστή θέση στον θάνατο. Σε ταινίες όπως το «Ikiru» του Kurosawa, το «Tokyo Story» του Ozu, το «Ososhiki» («Η Κηδεία») του Itami και τα «Maborosi» και «After Life» του Kore Eda, ο θάνατος αντιμετωπίζεται με όρους συνεχιζόμενης ζωής. Υπάρχει πένθος, αλλά όχι απελπιστική θλίψη. Το πένθος διοχετεύεται σε τελετουργικό που παρέχει παρηγοριά. Δεν δίνεται μεγάλη έμφαση στη μετά θάνατον ζωή. Η προσοχή επικεντρώνεται στους επιζώντες και στο νόημα της ζωής που μόλις τελείωσε. Σαν να λέμε: «Η ζωή είναι για τους ζωντανούς και όχι τόσο για τους νεκρούς».,/b> Ιαπωνία, Δραματική, 2008. Διάρκεια:130’. Σκηνοθεσία: Yôjirô Takita Σενάριο: Kundô Koyama. Πρωταγωνιστούν: Masahiro Motoki, Ryôko Hirosue, Tsutomu Yamazaki, Kazuko Yoshiyuki, Kimiko Yo, Takashi Sasano, Tetta Sumigoto, Tosu Minegishi. Πληροφορίες: Το χειμερινό Cine-Δράση προβάλει ταινίες κάθε Πέμπτη στην αίθουσα του πάρκου «Μ. Θεοδωράκης» (ΤΥΠΕΤ), Υμηττού & Πλαταιών, Βριλήσσια, στις 8.15 το βράδυ. Κινηματογραφική Λέσχη Βριλησσίων Cine-Δράση