Ένθετο αφιέρωμα σε 13 δημοτικές κινήσεις

Την Κυριακή 18 Ιουλίου, η κυριακάτικη εφημερίδα της αριστεράς «Εποχή» παρουσίασε ένα αφιέρωμα στο ένθετο «Εντός εποχής» σε 13 δημοτικές κινήσεις με κριτήριο τη συνεχή δράση και τη γεωγραφική τους διασπορά. Ανάμεσά τους και η «Δράση». Από τα 13 αυτά σχήματα ζητήθηκε παρουσίαση της ταυτότητάς τους, των αρχών συγκρότησης, της εμπειρίας τους, της λειτουργίας τους, των προτεραιοτήτων τους. Αναδημοσιεύουμε τη δημοσίευση που αφορούσε τη «Δράση». "Η «Δράση για μια άλλη πόλη» είναι ένα αυτοδιοικητικό σχήμα στα Βριλήσσια που ξεκίνησε άτυπα ως χώρος συναπόφασης δημοτών για τοπικά ζητήματα και εξελίχτηκε σε δημοτική κίνηση που στις δημοτικές εκλογές του 2006 πήρε 8,5% και εξέλεξε έναν δημοτικό σύμβουλο. Τότε είχαμε εκτιμήσει ότι ένα μη εκδηλούμενο ριζοσπαστικό δυναμικό αναζητούσε έκφραση, γι’ αυτό αποφασίσαμε να παρέμβουμε στις εκλογές. Απέναντί μας στις εκλογές, το ψηφοδέλτιο της διοικούσας παράταξης της Ν.Δ., το κοινό ψηφοδέλτιο ΠΑΣΟΚ-ΣΥΝ και της δημοτικής κίνησης του ΚΚΕ. Μετά τις εκλογές η «Δράση» ανέπτυξε έντονη παρουσία στις υποθέσεις και τα θεσμικά όργανα του δήμου. Οι παρεμβάσεις της σε ορισμένες περιπτώσεις άλλαξαν την πολιτική της διοίκησης και επέτρεψαν να διαμορφωθούν επιμέρους μέτωπα διεκδικήσεων. Ακόμη και ψηφοφόροι της διοίκησης απευθύνονται στη «Δράση» για να αναδείξει τα αιτήματά τους! Στο δημοτικό συμβούλιο επιχειρείται συχνά να συνδέονται τα τοπικά ζητήματα με την κεντρική πολιτική. Ιδιαίτερα με τον «Καλλικράτη», η «Δράση» απέκτησε ένα ευρύ ακροατήριο διευρύνοντας τη συζήτηση στο προάστιο. Για πρώτη φορά στην τοπική κοινή γνώμη γίνεται έντονη η παρουσία ενός αυτοδιοικητικού χώρου, τον οποίο ακόμη οι περισσότεροι δυσκολεύονται να κατατάξουν με τα συνήθη κριτήρια των κομματικών παρατάξεων. Από τους δημότες που δραστηριοποιούνται στη «Δράση» πολλοί υπήρξαν μέλη σε οργανώσεις της αριστεράς και παρακολουθούν σταθερά και με ενδιαφέρον τις διεργασίες στο χώρο της. Αρκετοί άλλοι, μετέχουν για πρώτη φορά σε κάποια συλλογικότητα ή είναι δραστήρια μέλη σε τοπικούς συλλόγους. Συνολικά, η «Δράση» συγκροτήθηκε ως πρόταση ενάντια στο δικομματισμό, στο σημερινό μοντέλο αυτοδιοίκησης και τον τοπικό παραγοντισμό. Ιδιοτυπία όμως του εγχειρήματος είναι η διαφύλαξη ισορροπίας (από άποψη ρόλων και πολιτικού βάρους) ανάμεσα στους μετέχοντες αριστερούς-πρώην ενταγμένους -που συνήθως δίνουν τον τόνο στις συλλογικότητες, και τους υπόλοιπους. Το μη-αριστερό κομμάτι της «Δράσης» δεν υποβαθμίστηκε στα πλαίσια ενός παραδοσιακού τρόπου λειτουργίας των οργανώσεων. Λειτουργήσαμε χωρίς «γραμματείες» ή άλλα «όργανα», με ανοιχτές διαδικασίες στις οποίες αποφάσιζαν κάθε φορά όσοι ήταν παρόντες. Μπορεί έτσι συχνά οι συζητήσεις να αποδείχτηκαν αναποτελεσματικές, όμως διευκόλυναν τον καθένα ξεχωριστά να διαμορφώσει προσωπική σχέση με την προσπάθεια. Δεν πρόκειται εδώ για κάποιο μοντέλο «άμεσης δημοκρατίας», αλλά για έναν τρόπο συνεννόησης ανθρώπινο, φιλικό, στη βάση της κοινής λογικής και μιας διαρκώς ανανεούμενης προσωπικής εμπιστοσύνης. Πολιτικές διαφωνίες υπάρχουν και πάντα καραδοκούν, ωστόσο αυτές μέχρι σήμερα δεν λειτούργησαν καθηλωτικά, αλλά ως πλευρές μιας κοινής αναζήτησης. Η ίδια η ανάπτυξη της προσπάθειας είναι το ενοποιητικό στοιχείο. Σε επίπεδο τοπικής πολιτικής εστιάσαμε στην ανάγκη να ενισχυθεί η συμμετοχή των πολιτών στα κοινά, ως προϋπόθεση για να υπάρξουν αλλαγές και λύσεις. Παρά τις ανεπάρκειές μας, η προσπάθεια βρίσκει ανταπόκριση, ωστόσο το ερώτημα, πώς θα προωθηθεί ένας τρόπος συμμετοχής που θα ευνοεί και θα εκπληρώνει τη διαθεσιμότητα των πολιτών, παραμένει ανοικτό. Απέναντι στην ανυπαρξία όλων των κομματικών παρατάξεων -που εξαφανίστηκαν μετά τις εκλογές, η «Δράση» συνέχισε να λειτουργεί με εφημερίδα, ιστοσελίδα, συζητήσεις και το διαμορφωμένο στέκι της. Στη διάρκεια της τετραετίας διοργανώθηκαν 22 εκδηλώσεις στον δήμο, με ακροατήριο που ξεπερνούσε κατά πολύ τον αριθμό των συνήθως ανταποκρινόμενων σε προσκλήσεις πολιτικών οργανώσεων στο προάστιο. Επιδιώχτηκε να καθιερωθούν και ανοιχτές συνελεύσεις κατοίκων με μη προκαθορισμένη θεματολογία, όμως αυτό δεν απέδωσε, έγιναν τρείς μόνο την πρώτη χρονιά. Η γνώμη μας είναι πως τα τοπικά κινήματα οφείλουν να αναπτύσσουν συμμετοχικές δομές για λογαριασμό όλων προβάλλοντας έναν άλλο τρόπο πολιτικής. Διαφορετικά, η διαθεσιμότητα των πολιτών ξοδεύεται σε επιμέρους σχεδιασμούς παρατάξεων που θέλουν όλα να επενδύονται στον εαυτό τους. Ο χώρος της αυτοδιοίκησης απ’ αυτήν την άποψη είναι προνομιακός, θέτει διαρκώς σε δοκιμασία τις σχέσεις αριστεράς, αμφισβήτησης και ριζοσπαστισμού. Όσο όμως ωριμάζει η ανάγκη ανάδυσης ενός νέου πολιτικού σκηνικού, αυτή η διασύνδεση δεν μπορεί παρά να συγκλίνει στο αίτημα της αυτονομίας των τοπικών προσπαθειών, έξω από κατεστημένες πολιτικές δομές και πρωτοβουλίες κεντρικού τύπου. Αυτό είναι για ‘μας και το στοίχημα των ερχόμενων εκλογών: Σε ποιο βαθμό τα τοπικά κινήματα θα καταγράψουν και πάλι τη διάχυτη λαϊκή προσδοκία; Η «Δράση» πάντως θα προσπαθήσει και πάλι να ανταποκριθεί". Η φωτό είναι από το διαδικτυακό λογότυπο του ένθετου της εφημερίδας