Προβάλλεται την Πέμπτη 15 Νοεμβρίου, 9.00μμ, λόγω αναβολής την προηγούμενη εβδομάδα

Λόγω αναβολής την προηγούμενη Πέμπτη, θα προβληθεί αυτή την Πέμπτη 15 Νοέμβρη (στο στέκι της «Δράσης», Πίνδου 30 & Μαραθώνος), η ποιλυβραβευμένη ταινία του Τόμι Λι Τζόουνς Οι Τρεις Ταφές του Μελκιάδες Εστράδα: The Three Burials of Melquiades Estrada, ΗΠΑ/Γαλλία, 2005. Σκηνοθεσία: Τόμι Λι Τζόουνς. Σενάριο: Γκιγιέρμο Αριάγκα. Ηθοποιοί: Τόμι Λι Τζόουνς, Μπάρι Πέπερ, Χούλιο Σεζάρ Σεντίγιο, Ντουάιτ Γιόακαμ, Τζάνουαρι Τζόουνς, Μελίσα Λέο. Ένας Τεξανός αναγκάζει το δολοφόνο του λαθρομετανάστη Μεξικανού φίλου του να τον ακολουθήσει σ' ένα ταξίδι στο Μεξικό για να τον θάψουν, σ' ένα δοσμένο με δύναμη, ανθρωπιά, εικαστικά έξοχο, σύγχρονο γουέστερν, βραβευμένο για την ερμηνεία του Τόμι Λι Τζόουνς (που είναι και ο σκηνοθέτης) και το σενάριό του στο Φεστιβάλ Κανών. Η ταινία απέσπασε 5 Όσκαρ: σεναρίου, σκηνοθεσίας και 1ου ανδρικού ρόλου για τον Τόμι Λι Τζόουνς, 2ου ανδρικού ρόλου και φωτογραφίας στον σκηνοθέτη Κρις Μένγκες. Σύγχρονο αλληγορικό γουέστερν, εμπνευσμένο από ένα αληθινό γεγονός, που φέρνει στο νου κλασικές ταινίες του είδους όπως το Φέρτε μου το κεφάλι του Αλφρέδο Γκαρσία του Σαμ Πέκινπα. Το υλικό της κεντρικής ιδέας που συνέλαβε και ανέπτυξε ο Μεξικανός Γκιγιέρμο Αριάγκα, διαδραματίζεται σε κάποιο χωριό των ΗΠΑ στα σύνορα με το Μεξικό. Όλα αρχίζουν για την ταφή ενός μεξικάνου λαθρομετανάστη. Στο χωριό αυτό συμβαίνει κάτι εντελώς συνηθισμένο και καθημερινό. Νεαρός συνοριακός φρουρός (Μπάρι Πέπερ) σκοτώνει λαθρομετανάστη από το Μεξικό. Δεν το ήθελε, του ξέφυγε. Ο Μελκιάδες κυνηγούσε λαγό και ο εθνοφρουρός με χαρακτηριστικό των ημερών παλιμπαιδισμό αντιδρά στον πυροβολισμό και σκοτώνει τον μετανάστη «λαγό». Ο στρατός με την αστυνομία κουκουλώνουν το περιστατικό αλλά ξεχνούν να λογαριάσουν ένα... φάντασμα, κάποιον τρελό. Φάντασμα αφού οι αξίες του έρχονται και παραμένουν ακλόνητες από το παρελθόν. Τρελός αφού αυτός και μόνο αυτός αρνείται να παραδώσει γην και ύδωρ στον αυτισμό. Ο Τόμι Λι Τζόουνς είχε δώσει υπόσχεση στον «αδελφό» του Μελκιάδες Εστράδα. «Αν πεθάνω» του ζήτησε ο Μεξικανός «να με θάψεις εδώ»! Το «εδώ» είναι μια φωτογραφία. Μια φωτογραφία με μια αγγελική γυναικεία φυσιογνωμία, δύο παιδιά και φόντο κάτι αρχαία χαλάσματα. «Εδώ, στο χωριό μου, το Χιμένεζ». Όποιος δεν σέβεται τον θάνατο δεν εκτιμάει και τη ζωή. Έτσι διά της βίας ο «αδελφός» σέρνει τον αφασικό φρουρό, τον αναγκάζει αρχικά να ξεθάψει και να καθαρίσει τον νεκρό, στη συνέχεια μαζί καβάλα στα άλογα παίρνουν τον δρόμο να διανύσουν την απόσταση από την πλούσια Αμερική στο τριτοκοσμικό Μεξικό. Επικεφαλής ο Τόμι Λι Τζόουνς, ακολουθεί ο νεκρός, στο τέλος ο ζωντανός αιχμάλωτος. Πίσω τους ξαμολιούνται εποχούμενοι οι αστυνομικοί και οι εθνοφρουροί. Από τη μία πλευρά των συνόρων τα τεθωρακισμένα. Από την άλλη το παλιομοδίτικο γουέστερν. H υπεροπλία των πρώτων σε μονομαχία με αντίπαλο μια σκουριασμένη επαναληπτική καραμπίνα. Πάνω της γραμμένη η αρχαία σκουριά: Υπόσχεση - Τιμωρία – Λύτρωση. Κάπου εδώ αρχίζει να υφαίνεται σε σταυροβελονιά η έννοια της μετανάστευσης: Λαθρομετανάστης και λαθρεπιβάτης ο Τόμι Λι Τζόουνς, λόγω ιδεών. Λαθρομετανάστης φυσικά ο Μελκιάδες Εστράδα. Μετανάστης με το ζόρι στην αρχή και ο Αμερικανός εθνοφρουρός που διασχίζει λαθραία τα σύνορα για να πάει στο Μεξικό. Και ο Τόμι Λι Τζόουνς σκαλίζει, χωρίς να παρεκκλίνει από τον μύθο. Εκείνο που ενδιαφέρει το σκηνοθέτη είναι το θέμα της φιλίας, της μοναξιάς και της αποξένωσης, κάνοντας ταυτόχρονα ένα σχόλιο πάνω στις πολιτιστικές σχέσεις ανάμεσα σε δυο κουλτούρες, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο οι Αμερικανοί αντιμετωπίζουν τους «άλλους», έμμεση αναφορά στον τρόπο που οι αμερικάνοι στρατιώτες σκοτώνουν με το παραμικρό τους άοπλους πολίτες χωρών, όπως το Ιράκ ή το Αφγανιστάν. Αν από τη μια έχουμε τη φιλία ανάμεσα στον Πιτ και τον Μελκιάδες, που οδηγεί τον πρώτο στο να αναζητήσει μια δική του, πιο ανθρώπινη δικαιοσύνη, από την άλλη έχουμε μια ομάδα από ανθρώπους αποξενωμένους, τόσο από τον Νόρτον και τον σερίφη της περιοχής όσο και από τις δυο γυναίκες που παρουσιάζονται στην ταινία: την ξανθή, όμορφη γυναίκα του Νόρτον που προσπαθεί να γεμίσει την ανιαρή ζωή της με άλλες ερωτικές σχέσεις, αλλά και την ώριμη σερβιτόρα, παντρεμένη με τον ιδιοκτήτη του σαλούν, κολλημένη στη μικρή επαρχιακή πόλη, που διατηρεί σχέσεις τόσο με τον Πιτ όσο και με τον σερίφη της περιοχής. Ο Τζόουνς αφηγείται την ιστορία του μέσα από διάφορα φλας-μπακ, με το μεγαλύτερο τμήμα της να καλύπτει το μακρινό ταξίδι των δύο αντρών, ταξίδι στη διάρκεια του οποίου ο Νόρτον θα έρθει σ' επαφή μ' έναν άλλο, πιο ανθρώπινο κόσμο και σταδιακά θ' αρχίσει να αλλάζει. Ο Τζόουνς χρησιμοποιεί με φαντασία τους χώρους, σχολιάζοντας έμμεσα την ψυχολογική κατάσταση των προσώπων-χώρους, που φωτογραφίζει με τρόπο εκπληκτικό ο κάμεραμαν (και σκηνοθέτης) Κρις Μένγκες. Με τον ίδιο τον Τζόουνς στο ρόλο του Πιτ, να δίνει με τα σκληρά του χαρακτηριστικά, την τραχιά φωνή του και την μινιμαλιστική παρουσία του, μια έξοχη ερμηνεία που δίκαια βραβεύτηκε στις Κάνες. Εδώ http://www.youtube.com/watch?v=I3k1iBYa5Z4 το trailer της ταινίας