Ανοιχτή επιστολή δημότισσας αποκαλύπτει το έλλειμμα επικοινωνίας

Δημοσιοποιούμε σήμερα ανοιχτή επιστολή συνδημότισσας προς τον δήμαρχο και το δημοτικό συμβούλιο των Βριλησσίων, αναφορικά με τη διαχείριση των εργασιών αποκατάστασης του ποδηλατοδρόμου επί της οδού Θερμοπυλών. (Τα στοιχεία της είναι γνωστά, και σε μας και στη διοίκηση). Η επιστολή αποκαλύπτει ένα ενδιαφέρον ιστορικό, που σκιαγραφεί τον τρόπο λειτουργίας των δήμων. Μερικές φορές οι παρεμβάσεις των δημοτών υπερβαίνουν το επιμέρους, το «μπροστά στην πόρτα μας» και την εύκολη καταγγελία, για να αποκαλύψουν τον τρόπο που εκτελούνται τα δημοτικά έργα, την προσέγγιση των εργολάβων, τη θεσμική ανεπάρκεια και την προβληματική επικοινωνία μεταξύ δημοτών και δημοτικών διοικήσεων, δηλαδή το έλλειμμα δημοκρατίας. Τι άλλο πρέπει να κάνει δηλαδή, ένας δημότης για να ληφθούν υπ’ όψη οι επισημάνσεις του; Όσο για τις διαφημιζόμενες αυτοματοποιημένες πλατφόρμες και γραμμές του δημότη, «πες μου το πρόβλημά σου και θα το λύσουμε», διαχρονικά, μοιάζουν με φάρσα, παρά με οργανωμένη διαδικασία αντιμετώπισης των θεμάτων. Προς • Δήμαρχο Βριλησσίων κ. Ιωάννη Πισιμίση • Αντιδήμαρχο Αστικών Υποδομών, Τεχνικών Έργων & Βιώσιμης Κινητικότητας κ. Θεόδωρο-Ερνέστο Δημαρά Κοινοποίηση: • Πρόεδρο Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Βριλησσίων • Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών Δήμου Βριλησσίων • Δημοτικές Παρατάξεις Δήμου Βριλησσίων Θέμα: Σχετικά με τη διαχείριση των εργασιών αποκατάστασης του ποδηλατοδρόμου επί της οδού Θερμοπυλών Αξιότιμε κ. Δήμαρχε, Η επίμονη απουσία οποιασδήποτε επίσημης απάντησης εκ μέρους σας, παρά τις επανειλημμένες και πρωτοκολλημένες αναφορές μου σχετικά με την κατάσταση του ποδηλατοδρόμου επί της οδού Θερμοπυλών, προκαλεί πλέον ιδιαίτερα αρνητική εντύπωση και σοβαρό προβληματισμό ως προς τη θεσμική αντιμετώπιση τεκμηριωμένων αναφορών πολιτών από τη Δημοτική Αρχή. Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με τις αρχές της χρηστής διοίκησης και τις διατάξεις του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας (Ν.2690/1999), η Διοίκηση οφείλει να ανταποκρίνεται στα αιτήματα και τις αναφορές των πολιτών εντός εύλογου χρονικού διαστήματος. Στην προκειμένη περίπτωση έχουν ήδη προηγηθεί εκ μέρους μου: • η υπ’ αρ. πρωτ. 18457/18.11.2025 επίσημη επιστολή προς τη Δημοτική Αρχή, • η υπ’ αρ. πρωτ. 117/07.01.2026 επανυποβολή – υπενθύμιση επί του ίδιου ζητήματος, • ενημέρωση των δημοτικών παρατάξεων, • καθώς και οι αναφορές μέσω Novoville με αριθμούς #1536753/05.05.2026 και #1538890/07.05.2026, συνοδευόμενες από εκτενή φωτογραφική τεκμηρίωση. Η παρούσα επιστολή αποστέλλεται τόσο για τη συνέχιση της καταγραφής του ιστορικού της υπόθεσης όσο και για την ενημέρωση των κοινοποιούμενων αποδεκτών σχετικά με την εξέλιξη και τον χειρισμό του συγκεκριμένου ζητήματος. Μετά τη δεύτερη πρωτοκολλημένη αναφορά μου και αρκετούς μήνες μετά την αρχική επισήμανση του ζητήματος, έλαβα ηλεκτρονική ενημέρωση από τον αρμόδιο Αντιδήμαρχο σχετικά με την πρόθεση αποκατάστασης του ποδηλατοδρόμου. Ωστόσο, ουδέποτε έλαβα επίσημη απάντηση εκ μέρους σας στις πρωτοκολλημένες αναφορές μου. Αντιθέτως, απαιτήθηκαν διαρκείς ενέργειες από πλευράς μου προκειμένου να υπάρξει στοιχειώδης κινητοποίηση για μία κατάσταση η οποία ήταν εξαρχής εμφανώς προβληματική και επικίνδυνη. Η κατάσταση που ακολούθησε τις εργασίες αποκατάστασης του ποδηλατοδρόμου όχι μόνο δεν επέλυσε το αρχικό πρόβλημα, αλλά ανέδειξε μία εικόνα προχειρότητας, έλλειψης ουσιαστικής τεχνικής επίβλεψης και πλήρους απουσίας ποιοτικού ελέγχου, η οποία δύσκολα μπορεί να δικαιολογηθεί για παρέμβαση σε δημοτική υποδομή. Η αρχική πλημμελής αποκατάσταση μετά τις εργασίες του ΔΕΔΔΗΕ εξελίχθηκε σε μία σειρά αποσπασματικών και εμφανώς πρόχειρων «διορθώσεων», οι οποίες παρουσίασαν νέες φθορές, αποκολλήσεις και αστοχίες πριν ακόμη ολοκληρωθούν. Οι εικόνες που καταγράφηκαν και υποβλήθηκαν μέσω των αναφορών Novoville δεν αποτύπωναν απλώς μία αισθητικά κακή παρέμβαση, αλλά μία πραγματικά προβληματική κατάσταση, με εμφανείς αστοχίες εφαρμογής και άμεση επανεμφάνιση φθορών. Αντί μίας συνολικής και σοβαρής αποκατάστασης σε όλο το μήκος του ποδηλατοδρόμου, επιλέχθηκαν εκ νέου αποσπασματικές παρεμβάσεις περιορισμένες μόνο στα σημεία των καταγγελιών, γεγονός που δημιουργεί εύλογη εντύπωση περισσότερο επικοινωνιακής διαχείρισης του προβλήματος παρά ουσιαστικής επίλυσής του. Ιδιαίτερα προβληματική υπήρξε η δεύτερη παρέμβαση που ακολούθησε μετά τις αναφορές μου, καθώς η εφαρμογή του χρησιμοποιηθέντος υλικού είχε ως αποτέλεσμα τη μεταφορά του σε παπούτσια, ρούχα, εισόδους πολυκατοικιών και κατοικίες πολιτών, δημιουργώντας νέα προβλήματα αντί να επιλύσει τα ήδη υφιστάμενα, ενώ κάλυψε μέχρι και υφιστάμενη διαγράμμιση και στοιχεία του ίδιου του ποδηλατοδρόμου. Η συνολική εικόνα που δημιουργήθηκε παραπέμπει περισσότερο σε πρόχειρο «μπάλωμα» υπό πίεση παρά σε οργανωμένη τεχνική παρέμβαση με στοιχειώδη επίβλεψη, ποιοτικό έλεγχο και τεχνικά αποδεκτές προδιαγραφές εφαρμογής. Ιδιαίτερα δε προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι οι σχετικές αναφορές μέσω Novoville χαρακτηρίστηκαν τελικώς ως «ολοκληρωμένες», παρά το γεγονός ότι οι ίδιες οι φωτογραφίες και η πραγματική κατάσταση του χώρου αποδείκνυαν το ακριβώς αντίθετο. Για τη συγκεκριμένη υπόθεση δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια αμφισβήτησης ως προς τα γεγονότα, τις παρεμβάσεις που πραγματοποιήθηκαν και το τελικό αποτέλεσμά τους. Οι πρωτοκολλημένες αναφορές, οι αναφορές μέσω Novoville και το εκτενές φωτογραφικό υλικό καταγράφουν με σαφήνεια όχι μόνο την ποιότητα των εργασιών που εκτελέστηκαν, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο η Δημοτική Αρχή επέλεξε να ανταποκριθεί σε ένα πλήρως τεκμηριωμένο ζήτημα που είχε επανειλημμένως τεθεί υπόψη της. Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι η συγκεκριμένη υπόθεση αποτελεί πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο μία εμφανής και εκτεταμένη κακοτεχνία αντιμετωπίστηκε επί μακρόν με καθυστέρηση, αποσπασματικές παρεμβάσεις, ανεπαρκή εποπτεία και εμφανή αδυναμία διασφάλισης στοιχειωδών προδιαγραφών ποιότητας κατά την εκτέλεση και παραλαβή των εργασιών. Δυστυχώς, τα γεγονότα, οι φωτογραφίες, οι συνεχείς «διορθώσεις» και το τελικό αποτέλεσμα δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για διαφορετικά συμπεράσματα. Η εικόνα που διαμορφώθηκε δεν συνιστά απλώς μία αποτυχημένη τεχνική παρέμβαση. Αποτελεί ταυτόχρονα μία ιδιαίτερα απογοητευτική ένδειξη του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίστηκαν οι επανειλημμένες και τεκμηριωμένες επισημάνσεις μιας ενεργής δημότισσας, παρά το γεγονός ότι το πρόβλημα ήταν εμφανές, διαρκές και πλήρως καταγεγραμμένο.