Σχόλια
Κάτοικοι διαμαρτύρονται για τη λειτουργία του «Vrilissia Tennis Academy»
11/7/2020

Επώδυνος συμβιβασμός, θανατερό προσκύνημα!

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Ausencia
29/6/2020

Όπου και ο μεγάλος πόνος είναι, φαίνεται και λέγεται βουβός!

Μπάμπης Δαμουλιάνος ΕυαγγελάτοςΌ
Για τα Καλλι-τεχνικά στα Σχολεία
24/6/2020

Μακάρι λέω κι' εγώ αλλά μην απελπίζεστε! Και αν σας εμποδίσουν, τα παιδάκια θα συνεχίζουν να ζωγραφίζουν και να πλάθουν όνειρα έστω και δύσκολα όπου σταθούν κι' όπου βρεθούν, όπως έκαναν εδώ και χιλιάδες χρόνια σ' αυτό το σταυροδρόμι των πολιτισμών που έφτιαξαν μια γλώσσα λειτουργική που αύξησε τον πλούτο τον υλικό και τον ξεπέρασε μαζί με τον εαυτό της, αναβαθμίστηκε σε εννοιολογική με τον ελεύθερο χρόνο, απλώθηκε παντού και ανέβηκε στους ουρανούς για να την αγκαλιάσουν όλοι! Τότε σμιλεύτηκαν και οι πτυχές στους χιτώνες των Καρυάτιδων υπογράφοντας την αθανασία της χώρας που έχουμε την τύχη να ζούμε! Οι εμποδιστές θα ξεχαστούν, θα σβήσουν σαν όνειρο κακό και θλιβερή παρένθεση...

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Όλοι θα βολτάρουμε ανέμελοι!
22/6/2020

Κάθε μεγαλόπνευστης σκέψης, προηγείται αυτή που μας γεννά το πρώτο σκόνταμμα των αισθήσεων έξω από την πόρτα μας!

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Τα πλούτια
29/5/2020

Συμβαίνει συχνά αλλά αυτό είναι ο άνθρωπος: Ελεύθερος και απρόβλεπτος!

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος

Κραυγή

της Λήδας Παπαγεωργίου

Νύχτωσε. Καθώς σέρνεις τα βήματά σου ψάχνεις μέσα στο μυαλό σου να βρεις ποιος σε χάιδεψε σήμερα ποιος σε αγάπησε σήμερα ποιος ήταν δίπλα σου τη φονική στιγμή που χάραζε να σου σκουπίσει το δάκρυ. Ψάχνεις να βρεις αν υπήρξε κάποιος να βγάλει βόλτα τις λύπες σου. Ερημιά. Δεν παραιτείσαι. Ψάχνεις ακόμα και τα ανεπαίσθητα τα πολύ μικρά. Αυτά που υπήρξαν αλλά ίσως σου διέφυγαν. Τίποτα. Κατάκοπος μετά από ώρες ανασκαφών για το μόνο που είσαι σίγουρος πως βρήκες είναι ο τσακισμένος σου εαυτός. Ο μόνος που είναι πάντα εκεί να σε συντρέξει να σε περιθάλψει. Είναι αυτός που κάθε χάραμα προσπαθεί να ενώσει τα σπασμένα σου κομμάτια και να σε στήσει στα πόδια σου μέχρι τον επόμενο διαμελισμό .σου. Νύχτωσε. Ο καπνός σου καίει τα μάτια το αλκοόλ μάταια προσπαθεί να μουδιάσει το μυαλό σου. Όλα είναι νεκρά μέσα σου. Μόνο ένας λυγμός. Ένας λυγμός που εδώ και ώρα παλεύει να γίνει κραυγή. Λήδα Παπαγεωργίου

ΣΧΕΤΙΚΑ: Ακροβάτες στο χαρτί
ΣΧΟΛΙΑ
  1. Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
    6 Απριλίου 2019, 22:20

    Σε έναν στίχο έμπλεο ελεγεία, χαζοχαρούμενη παρηγοριά δεν στέκει. Αντιπαραθέτω όμως εκείνον του Κ. Βάρναλη από το ποίημά του "Η ΚΑΜΠΑΝΑ": "...Αν ειν' ο λάκκος σου πολύ βαθής, χρέος με τα χέρια σου να σηκωθείς"... Και ήταν ένας ποιητής κοντά στον πόνο τον άλλων που τον έκανε και δικό του! Όσον αφορά τον συνοδό πίνακα της "Κραυγής" του Έντβαντ Μουνκ είχα κάποτε γράψει 7 ή 8 χρόνια πριν που πρωτοήρθα σε επαφή με την ηλεκτρονική περιπλάνηση,ότι μολονότι η "Γκερνίκα" του Πικάσο κυριάρχησε των άλλων κατά τον προηγούμενο αιώνα, η "κραυγή" του Μουνκ αν και 40 χρόνια πρωτύτερη θα είναι η δεσπόζουσα κατά τον 21ο. Μια πρώτη δικαίωση της πρόβλεψης λίγους μήνες αργότερα που σε δημοπρασία του Σόθμπις ήρθε πρώτη και πουλήθηκε για 120 εκατομμύρια δολάρια.

Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Σ’ αυτές τες σκοτεινές κάμαρες, που περνώ / μέρες βαρυές, επάνω κάτω τριγυρνώ / για νά ‘βρω τα παράθυρα. Όταν ανοίξει / ένα παράθυρο θά ‘ναι παρηγορία. / Μα τα παράθυρα δεν βρίσκονται, ή δεν μπορώ / να τά ‘βρω. Και καλλίτερα ίσως να μην τα βρω. Ίσως το φως θά ‘ναι μια νέα τυραννία. Ποιος ξέρει τι καινούρια πράγματα θα δείξει.

Κωνσταντίνος Καβάφης, Τα Παράθυρα
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter