Σχόλια
Κάτοικοι διαμαρτύρονται για τη λειτουργία του «Vrilissia Tennis Academy»
11/7/2020

Επώδυνος συμβιβασμός, θανατερό προσκύνημα!

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Ausencia
29/6/2020

Όπου και ο μεγάλος πόνος είναι, φαίνεται και λέγεται βουβός!

Μπάμπης Δαμουλιάνος ΕυαγγελάτοςΌ
Για τα Καλλι-τεχνικά στα Σχολεία
24/6/2020

Μακάρι λέω κι' εγώ αλλά μην απελπίζεστε! Και αν σας εμποδίσουν, τα παιδάκια θα συνεχίζουν να ζωγραφίζουν και να πλάθουν όνειρα έστω και δύσκολα όπου σταθούν κι' όπου βρεθούν, όπως έκαναν εδώ και χιλιάδες χρόνια σ' αυτό το σταυροδρόμι των πολιτισμών που έφτιαξαν μια γλώσσα λειτουργική που αύξησε τον πλούτο τον υλικό και τον ξεπέρασε μαζί με τον εαυτό της, αναβαθμίστηκε σε εννοιολογική με τον ελεύθερο χρόνο, απλώθηκε παντού και ανέβηκε στους ουρανούς για να την αγκαλιάσουν όλοι! Τότε σμιλεύτηκαν και οι πτυχές στους χιτώνες των Καρυάτιδων υπογράφοντας την αθανασία της χώρας που έχουμε την τύχη να ζούμε! Οι εμποδιστές θα ξεχαστούν, θα σβήσουν σαν όνειρο κακό και θλιβερή παρένθεση...

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Όλοι θα βολτάρουμε ανέμελοι!
22/6/2020

Κάθε μεγαλόπνευστης σκέψης, προηγείται αυτή που μας γεννά το πρώτο σκόνταμμα των αισθήσεων έξω από την πόρτα μας!

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Τα πλούτια
29/5/2020

Συμβαίνει συχνά αλλά αυτό είναι ο άνθρωπος: Ελεύθερος και απρόβλεπτος!

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος

Ανήκεστες Βλάβες

της Λήδας Παπαγεωργίου

Μη φωνάζεις. Σπάω εύκολα. Και όταν σπάσω η καρδιά μου γίνεται θρύψαλα. Μη με χτυπάς. Θα κάνω ότι μου ζητήσεις. Θα γίνω η μαϊμού που θα της χτυπάς παλαμάκια και θα χορεύει. Θα σε καλύπτω για τις μελανιές μου λέγοντας πως έπεσα απ,τη σκάλα. Θα φοράω μαύρα γυαλιά στο δρόμο κι ας είναι νύχτα. Έχω κολλήσει στον τοίχο το σώμα μου. Έχω γίνει ένα μ' αυτόν. Σαν να προσδοκώ να με καταπιεί για να λυτρωθώ. Η πληγή στο κεφάλι μου ακόμα αιμορραγεί. Εσύ, καθισμένος απέναντί μου καπνίζεις το ένα τσιγάρο μετά το άλλο φανερά εξοργισμένος. "Θα διορθωθώ" ψελλίζω "θα αλλάξω, στο υπόσχομαι" και η φωνή μου ίσα που ακούγεται. Ένας σπασμός διαγράφεται στο πρόσωπό σου. Με κλωτσάς με μανία. Ο ιδρώτας λαμπυρίζει στο μέτωπό σου. Σταματάς αποκαμωμένος και σωριάζεσαι στην καρέκλα. Μέσα στο ασθενοφόρο με φιλάς και μου ψιθυρίζεις στο αυτί πως μ'αγαπάς. Το αίμα τρέχει απ,το κεφάλι μου το πιάνω είναι ζεστό. Κλείνω τα μάτια για λίγο και χαμογελώ καθώς φαντασιώνομαι το θάνατό σου. Λήδα Παπαγεωργίου

ΣΧΕΤΙΚΑ: Ακροβάτες στο χαρτί
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Σ’ αυτές τες σκοτεινές κάμαρες, που περνώ / μέρες βαρυές, επάνω κάτω τριγυρνώ / για νά ‘βρω τα παράθυρα. Όταν ανοίξει / ένα παράθυρο θά ‘ναι παρηγορία. / Μα τα παράθυρα δεν βρίσκονται, ή δεν μπορώ / να τά ‘βρω. Και καλλίτερα ίσως να μην τα βρω. Ίσως το φως θά ‘ναι μια νέα τυραννία. Ποιος ξέρει τι καινούρια πράγματα θα δείξει.

Κωνσταντίνος Καβάφης, Τα Παράθυρα
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter