Σχόλια
Κάτοικοι διαμαρτύρονται για τη λειτουργία του «Vrilissia Tennis Academy»
11/7/2020

Επώδυνος συμβιβασμός, θανατερό προσκύνημα!

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Ausencia
29/6/2020

Όπου και ο μεγάλος πόνος είναι, φαίνεται και λέγεται βουβός!

Μπάμπης Δαμουλιάνος ΕυαγγελάτοςΌ
Για τα Καλλι-τεχνικά στα Σχολεία
24/6/2020

Μακάρι λέω κι' εγώ αλλά μην απελπίζεστε! Και αν σας εμποδίσουν, τα παιδάκια θα συνεχίζουν να ζωγραφίζουν και να πλάθουν όνειρα έστω και δύσκολα όπου σταθούν κι' όπου βρεθούν, όπως έκαναν εδώ και χιλιάδες χρόνια σ' αυτό το σταυροδρόμι των πολιτισμών που έφτιαξαν μια γλώσσα λειτουργική που αύξησε τον πλούτο τον υλικό και τον ξεπέρασε μαζί με τον εαυτό της, αναβαθμίστηκε σε εννοιολογική με τον ελεύθερο χρόνο, απλώθηκε παντού και ανέβηκε στους ουρανούς για να την αγκαλιάσουν όλοι! Τότε σμιλεύτηκαν και οι πτυχές στους χιτώνες των Καρυάτιδων υπογράφοντας την αθανασία της χώρας που έχουμε την τύχη να ζούμε! Οι εμποδιστές θα ξεχαστούν, θα σβήσουν σαν όνειρο κακό και θλιβερή παρένθεση...

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Όλοι θα βολτάρουμε ανέμελοι!
22/6/2020

Κάθε μεγαλόπνευστης σκέψης, προηγείται αυτή που μας γεννά το πρώτο σκόνταμμα των αισθήσεων έξω από την πόρτα μας!

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Τα πλούτια
29/5/2020

Συμβαίνει συχνά αλλά αυτό είναι ο άνθρωπος: Ελεύθερος και απρόβλεπτος!

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος

Ανιστόρητα

του Χρήστου Ι. Βατούσιου

Φανερά απογοητευμένη η ιστορία, ζήτησε χώρο να γείρει και να αποδιώξει τα βλέμματα από τα χαϊδεμένα ρούχα της, την ώρα που ο χρόνος, σφυρηλατούσε τα καρφιά της σταύρωσής της προς παραδειγματισμόν. Απελθέτω απ' εμού το ποτήριον τούτο, ανέκραξε με λυγμούς στον μακελάρη χρόνο, καθώς ένοιωθε στο πετσί της το πρώτο καρφί. Δε φταίω εγώ! Ούρλιαξε, έτσι με θέλουν, να χαϊδεύω, να αγελοποιώ, να... Αχ μη σου λέω, δε φταίω, λύγισε στο χρόνο που της αντιγύρισε μια αδιάφορη ματιά, συνεχίζοντας τη σκληρή δουλειά του. Το δεύτερο καρφί είχε προχωρήσει και η ιστορία δεν ήξερε αν αυτό που την τρυπάει είναι ο πόνος ή ο ήχος του σφυριού. Παραληρώντας ψιθύρισε... Δεν μπορούσα να κάνω κάτι... Σε παρακαλώ, οι δυνατοί, αυτοί με έγραψαν. Τους έλεγα όχι, δεν είναι έτσι, αλλά... Δε μπορούσα, σε παρακαλώ, σε ικετεύω... Έσβηνε ο ψίθυρος καθώς ακουγόταν αδιάκοπα ο χτύπος του σφυριού, πιτσιλίζοντας τα μάτια του χρόνου με λέξεις. Τελειώνοντας, κοίταξε το γερμένο κεφάλι της. Μάθε της είπε, πως το καρφί είναι πιο δυνατό από το χάδι. Το καρφί είναι γνώση. ΠΙΝΑΚΑΣ: Rogier Van Der Weyden, Η Μαρία Μαγδαληνή διαβάζει. ΧΡΗΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΥΣΙΟΣ

ΣΧΕΤΙΚΑ: Ακροβάτες στο χαρτί
ΣΧΟΛΙΑ
  1. Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
    20 Αυγούστου 2019, 20:23

    Πολλοί στη σταύρωση και την ταφή μα ύστερα ο τάφος άδειος! Κάποιοι φρόντισαν γι' αυτό και σήμερα ζητούν την άξια γνώρα...

Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Σ’ αυτές τες σκοτεινές κάμαρες, που περνώ / μέρες βαρυές, επάνω κάτω τριγυρνώ / για νά ‘βρω τα παράθυρα. Όταν ανοίξει / ένα παράθυρο θά ‘ναι παρηγορία. / Μα τα παράθυρα δεν βρίσκονται, ή δεν μπορώ / να τά ‘βρω. Και καλλίτερα ίσως να μην τα βρω. Ίσως το φως θά ‘ναι μια νέα τυραννία. Ποιος ξέρει τι καινούρια πράγματα θα δείξει.

Κωνσταντίνος Καβάφης, Τα Παράθυρα
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter