Το σινεμά της Λατινικής Αμερικής, Δευτέρα 2 Nοεμβρίου, 8:00μμ

Το σινεμά της Λατινικής Αμερικής Συνάντηση 7η (διαδικτυακή) Δευτέρα 2/11/2020, ώρα 8:00μμ Θέμα: «Χιλή, μέρος 2ο Pablo Larain, Sebastian Lelio) Pablo Larraín Ο Pablo Larraín ένας από τους σημαντικότερους Λατινοαμερικανούς σκηνοθέτες από τις πρώτες του ταινίες κέρδισε την προσοχή στη χώρα του και διεθνώς. Ξεκινά την κινηματογραφική του πορεία το 2006 με το Fuga και συνεχίζει με τα Tony Manero (2008), Post Mortem (2010), No (2012) (αυτά τα τρία αποτελούν και την τριλογία του για τη δικτατορία του Πινοσέτ). Συνεχίζει το 2015 με το El Club (Η Μυστική Λέσχη) ένα σκληρό αντικληρικό «κατηγορώ», σκηνοθετημένο ως θρίλερ με το οποίο κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ Βερολίνου. Το 2016 επανέρχεται με δύο φιλμ την οσκαρική Jackie και το Nerudaμια εντελώς διαφορετική κινηματογραφική βιογραφία και αφορμή για μια κουβέντα πάνω στον διάσημο νομπελίστα λογοτέχνη, την ποίηση και την πολιτική. Το 2019 κάνει την Ema ένα μεταμοντέρνο ερωτικό δράμα. Οι ταινίες του Larraín έχουν επαινεθεί για την τέχνη και την θεματολογία τους που σχετίζεται με κοινωνικά και πολιτικά πλαίσια, τα οποία είναι απαραίτητα για την κατανόηση της ιστορίας του εικοστού αιώνα. Η φόρμουλα του έχει αποδειχθεί επιτυχής: ασχολείται με γνωστά ιστορικά και κοινωνικά ζητήματα με πλάγιο τρόπο. Για παράδειγμα στο Νο, αντί να παρουσιάζει τις κοινωνικές πολυπλοκότητες του δημοψηφίσματος ή να εισάγει χαρακτήρες που παλεύουν για την επιστροφή της δημοκρατίας, υποστηρίζει ότι η επιτυχία του «όχι» ήταν αποτέλεσμα μιας επιτυχημένης καμπάνιας μάρκετινγκ. Sebastián Lelio Γεννημένος το 1974, ο Sebastián Lelio είναι μία από τις κορυφαίες προσωπικότητες (μαζί με τον Pablo Larraín, τον Andrés Wood και μερικούς άλλους) του Χιλιανού κινηματογράφου μετά τη πτώση της δικτατορίας του Πινοσέτ. Αφού αποφοίτησε από το "Escuela de Cine de Chile" στο Σαντιάγο, ο Lelio ξεκίνησε κάνοντας ταινίες μικρού μήκους (έκανε πέντε από το 1995 έως το 2003, καθώς και ένα ντοκιμαντέρ). Από το 2005 και μετά, σκηνοθέτησε αξιόλογες ταινίες μεγάλου μήκους, που όλες κέρδισαν βραβεία στο φεστιβάλ. Η La sagrada familia (Ιερή Οικογένεια 2005) είναι μια εκδοχή του Teorema του Pier Paolo Pasolini (1968). Ακολουθεί το Navidad (2009), ένα δράμα ασυνήθιστης έντασης που επικεντρώνεται σε τρεις έφηβους που αποξενώθηκαν από τις οικογένειές τους. Το El año del tigre (2011), αφηγείται τη διαφυγή ενός τρόφιμου κατά τη διάρκεια του σεισμού στη Χιλή. Ακολουθούν η Gloria (2013) που εκπλήσσει από τον ήρεμο τόνο της και το Una mujer fantástica (Μια φανταστική γυναίκα 2017), που κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας (2018) και η οποία ασχολείται με τα προβλήματα των trans ατόμων. Το 2017 γύρισε το φιλμ Disobedience (Ανυπακοή) στην οποία αφηγείται με θάρρος και μελαγχολικό ρομαντισμό την απέλπιδα προσπάθεια ενός τριγώνου, στα πλαίσια μιας εβραϊκής κοινωνίας, να ξεφύγει από τα κοινωνικά ταμπού. Ο Sebastián Lelio σε όλο του το έργο εξερευνά τη Χιλιανή κοινωνία του σήμερα με οξύτητα και επικεντρώνεται στον τρόπο με τον οποίο η παραδοσιακή οικογένεια απορρίπτει βίαια αυτούς που θεωρεί ότι μπορούν να αποσταθεροποιήσουν τις δομές της. Διδασκαλία: Παναγιώτης Δενδραμής, σκηνοθέτης και διδάκτορας του Πανεπιστημίου της Κρήτης. Το σεμινάριο μπορείτε να το παρακολουθήσετε διαδικτυακά στη διεύθυνση: https://us02web.zoom.us/j/86989079267?pwd=RmRnS3V5NGg4ck9rRGEzVGJVeDQzUT09 Meeting ID: 869 8907 9267 Passcode: 986330 Κινηματογραφική Λέσχη Βριλησσίων Cine-ΔΡΑΣΗ