του Χρήστου Ι. Βατούσιου

Με τι χαρά πρωτόφαντη ξανανταμώσαμε (σ)τον ήλιο. Χαλάλι τόσες αναποδιές, απαγορεύσεις, δυσκολίες... Θυμάσαι που στο λεγα; Όλα αυτά φέρνουν μια φυσικότητα. Τα άλλα, - που νομίσαμε - είναι αποκοτιά. Ανθρώπινο αποκύημα να πιστεύουμε πως είμαστε, κάνουμε κάτι παρά - πάνω απ' τα φυσικά. Ψευδαισθήσεις• Αντανάκλαση θαλασσινού ύδατος στα χέρια του περιβάλλοντος. Μα ναι, ο άνθρωπος είναι η ιστορία που φτιάχνει, και τι πιο γελοίο! Την πιστεύει! Έλα, κάθισε κοντά μου, σ' αυτή την ζεστή αιώνια αγκαλιά. Ίσως κάποτε, με τον καιρό και τον άνεμο - δίχως άλλη επιλογή - ξαναγίνουμε πάλι αθρώποι. Έλα, κάθισε κοντά μου, στον ήλιο, όλα καλά. ΧΡΗΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΥΣΙΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ: Μιχάλης Οικονόμου (1888-1933), Σπίτι στον ελαιώνα.