Σχόλια
Πάντα με τα Κινήματα!
13/2/2026

Είκοσι χρόνια! 2006 ''Δράση για μια ΑΛΛΗ ΠΟΛΗ'' Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων. Η επιτομή της ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑΣ. Θύμησες, νοσταλγία, συγκίνηση... ΡΗΓΑΣ, ΣΑΜΗΣ, ΝΙΚΟΣ, μ' ένα κόμπο στο λαιμό...

Τάκης Μάτσας '' Πάντα με τα κινήματα''
Γιατί με το Κίνημα;
26/1/2026

Η ''γνώμη'' του Γιάννη με βρίσκει, συνολικά, σύμφωνο. Αυτές οι απόψεις απαιτούνται, τουλάχιστον τώρα. Αυτές, που στηρίζονται σε αντικειμενικά δεδομένα, εκφράζονται με πολιτικά κριτήρια και συμβάλλουν

Τάκης Μάτσας
«Τα Μάρμαρα δεν είναι ένα «παλιό θέμα» ούτε φολκλόρ διεκδίκηση»
18/1/2026

Χαρακτηριστικό το ρήγμα αν και όχι ολοκληρωτικό, ανάμεσα στους Άγγλους επιστήμονες επί του πεδίου στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου και τους κυβερνητικούς Άγγλους ιμπεριαλιστές. Με τους πρώτους ευν

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
16 Χρόνια Cine-Δράση: «Πρόφαση είναι οι ταινίες...»
18/1/2026

Μπράβο σου

Ντίνα
Το Cine Δράση κόβει την πίτα του
18/1/2026

Να ευχηθούμε και να εργασθούμε για μια καλή χρονιά με ειρήνη, γνώσεις, ευθύνες....

Μπάμπης Δαμουλάνος Ευαγγελάτος

Συζήτηση με αφορμή το «Foxtrot» στο 2ο σεμινάριο του Cine - Δράση

«Σινεμά & Ψυχολογία» Τρίτη 21 Οκτωβρίου , 8:00μμ, ζωντανά και διαδικτυακά

Στη 2η Συνάντηση του Σεμιναρίου «Σινεμά & Ψυχολογία» συζητάμε το «Foxtrot», τη βραβευμένη με το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής του Φεστιβάλ της Βενετίας ταινία του Ισραηλινού Samuel Maoz. Ένα πολυεπίπεδο έργο με ποικίλες εκπλήξεις και ανατροπές που μας δίνει τη δυνατότητα να συζητήσουμε πάνω στην ματαιότητα του ανθρώπινου βίου, την αέναη διαδοχή ζωής και θανάτου, την απώλεια, την ηθική, την ενοχή και την αδυναμία του ανθρώπου να προστατευτεί από τα απρόβλεπτα και σκληρά παιχνίδια της μοίρας. Ένα φιλμ αντιπολεμικό που στο φόντο της πρωτοφανούς βίας στην Παλαιστίνη, τολμά να ορθώσει στέρεα και ισχυρή πολιτική θέση ενοχλητική για το Ισραήλ, με αποτέλεσμα κάποιοι υπουργοί να καταφερθούν ανοιχτά εναντίον του. Ένας χωματόδρομος στη μέση του πουθενά, άγνωστο πού και άγνωστο ποιος τον διασχίζει. Μια σχολή χορού όπου ζευγάρια χορεύουν ανυποψίαστα Foxtrot, ένα χορό που τα βήματα του είναι απλά και κυκλικά, όπως οι κύκλοι της μοίρας. Στην ίδια πολυκατοικία, στο διαμέρισμα της οικογένειας Φέλντμαν αξιωματικοί του ισραηλινού στρατού χτυπάνε το κουδούνι. Η γυναίκα που την ανοίγει λιποθυμά στη θέα των επισκεπτών καθώς αντιλαμβάνεται ότι ήρθαν να ανακοινώσουν πως ο γιος της σκοτώθηκε σε ώρα υπηρεσίας. Αυτοί αφού δώσουν τυπικές συμβουλές διαχείρισης του πένθους και οδηγίες για την κηδεία φεύγουν αφήνοντας μόνους τους γονείς. Η μητέρα ναρκωμένη στο κρεβάτι και ο πατέρας οργισμένος προσπαθεί να συνειδητοποιήσει την απώλεια. Ανίκανος να συμφιλιωθεί με τη φρίκη περιφέρεται στους διαδρόμους, ξεσπά πάνω στο σκύλο και αφήνει σκόπιμα το καυτό νερό να κάψει το χέρι του, για να νοιώσει και στο σώμα του τον πόνο της ψυχής του. Οι γραφειοκρατικές διαδικασίες για την κηδεία ξεκινούν, ενημερώνονται οι συγγενείς, μεταξύ των οποίων η επιζήσασα του Άουσβιτς, υπέργηρη και με άνοια γιαγιά. Αλλά όταν είναι όλα έτοιμα για την τελετή, το κουδούνι ξαναχτυπά και οι ίδιοι αξιωματικοί ενημερώνουν ότι πρόκειται για φρικτό λάθος. Ο γιός είναι τελικά ζωντανός. O πατέρας σε κατάσταση υστερίας απαιτεί να έρθει το παιδί του σπίτι. Σε ένα στρατιωτικό φυλάκιο, μέσα σε ένα -κοντέινερ που σταδιακά βουλιάζει στη λάσπη, δίπλα στο οδόφραγμα πέντε στρατιώτες μαζί και ο νεαρός Φέλντμαν, φυλάνε μια άγονη γη. Μοναδικοί διερχόμενοι, ντόπιες καμήλες και σποραδικά αυτοκίνητα Αράβων. Οι στρατιώτες αφού ελέγξουν εξονυχιστικά την ταυτότητα των ανθρώπων παραδίδονται στην μοναξιά. Ένας από αυτούς χορεύει στον άδειο δρόμο Foxtrot. Οι μέρες και οι νύχτες κυλούν ράθυμα με ιστορίες από τη ζωή εκτός στρατού. Μέχρι που σε ένας τυπικός έλεγχος εξελίσσεται σε τραγωδία. Ο νεαρός Φέλντμαν στέλνεται επειγόντως σπίτι του. Πίσω στο διαμέρισμα της οικογένειας του, αντί για μια χαρούμενη επανένωση, οι δύο γονείς, σε διάσταση πλέον, θρηνούν. Η μητέρα κατηγορεί τον πατέρα ότι αυτός ευθύνεται για το χαμό του παιδιού τους. Αναπολούν την κοινή τους ζωή, κλαίνε και σε κάποια στιγμή θυμούνται κάποιες πιο ευτυχισμένες στιγμές και μοιράζονται ένα αυτοσχέδιο Foxtrot. Η τρυφερότητα και η φροντίδα μόνη διέξοδος στο πένθος. Ο χωματόδρομος στη μέση του πουθενά ήταν τελικά, ο τόπος της τραγωδίας, εκεί όπου θα ανατραπεί το στρατιωτικό φορτηγό που μεταφέρει το γιο της οικογένειας Φέλντμαν σπίτι. Ο Ισραηλινός Samuel Maoz που το 2009 στο Φεστιβάλ Βενετίας κέρδισε το Χρυσό Λέοντα για το φιλμ «Lebanon»,επανέρχεται το 2017 με το «Foxtrot» το καλύτερο αντιπολεμικό δράμα της σύγχρονης εποχής. Με τη συμβολική δύναμη της κινηματογραφικής εικόνας και ένα πανέξυπνο σενάριο γραμμένο από τον ίδιο, ο σκηνοθέτης αποδίδει με περισσή δεξιοτεχνία και εικαστική δύναμη τον τρόπο που οι χαρακτήρες αποδέχονται την αγάπη και αντιμετωπίζουν την απώλεια, τη θλίψη και τον πόνο. Ο καθηλωτικός ήχος, η απόλυτα ταιριαστή μουσική και η ανατριχιαστικά όμορφη φωτογραφία κάνουν τον θεατή, όχι μόνο να μην παίρνει στιγμή το βλέμμα του από την οθόνη, αλλά και να κρατά στο μυαλό του τις εικόνες για πολλή ώρα μετά τους τίτλους τέλους. Από τις πολύ καλές ερμηνείες ξεχωρίζει αυτή του Lior Ashkenazi που αποδίδει συγκλονιστικά τον εκκωφαντικά σιωπηλό θρήνο του πατέρα. Στα θετικά του φιλμ το γεγονός ότι ο Maoz αντιπαραβάλλει την πολύπαθη ιστορία της χώρας του με αυτήν της οικογένειας Φέλντμαν, σκιαγραφώντας τα πάθη και τα λάθη των προηγούμενων και των μετέπειτα γενεών. Από γενιά σε γενιά, ισχυρίζεται, οι ήρωες αδυνατούν να ενεργήσουν αυτόνομα, καθώς καθορίζονται από τον τόπο τους, την ιστορία τους, τα διαρκώς αναπαραγόμενα τραύματά τους. Και αν στις προηγούμενες από του στρατιώτη γενιές, ο εβραϊκός λαός υπήρξε το θύμα του Ολοκαυτώματος, του πιο αποτρόπαιου εγκλήματος της ανθρώπινης Ιστορίας, στη σημερινή γενιά ο σκηνοθέτης απεικονίζει το κράτος και το στρατό του Ισραήλ ως θύτες. Foxtrot: Ισραήλ, Ελβετία, Γαλλία, Γερμανία, 2017. Διάρκεια: 108'. Σκηνοθεσία: Samuel Maoz Πρωταγωνιστούν: Lior Ashkenazi, Sarah Adler, Yonaton Shiray, Shira Haas. Το σεμινάριο πραγματοποιείται κάθε Τρίτη στις 8.30μ.μ. στο στέκι της Δράσης, (Πάρνηθος 21, Βριλήσσια) και διαδικτυακά μέσω της πλατφόρμας zoom Εισηγητής ο Παναγιώτης Δενδραμής, πτυχιούχος τμήματος Ψυχολογίας του ΕΚΠΑ, με δίπλωμα σκηνοθεσίας (Σχολή Σταυράκου) και μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης στην ιστορία και θεωρία του κινηματογράφου. Είναι διδάκτορας του τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης (διατριβή "Η κινηματογραφική εκπαίδευση στην Ελλάδα"), όπου δίδαξε ως ακαδημαϊκός υπότροφος. Διδάσκει ιστορία του κινηματογράφου στη Σχολή Σταυράκου. Κινηματογραφική Λέσχη Βριλησσίων Cine-Δράση

ΣΧΕΤΙΚΑ: Συμβαίνουν στην πόλη μας
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Μάσκα δεν έχω να γυρνώ στο καρναβάλι ετούτο.

Γιώργος Μιχαήλ
Newsletter