Δημοτικοί παράγοντες εκτός ορίων

Από χτες κυκλοφορεί στο διαδίκτυο ένα Δελτίο Τύπου δημοτικής παράταξης, με τον ευφάνταστο τίτλο «Το Δ.Σ. ...της μπιφτέκας». Το κείμενο, τυπικό δείγμα κιτρινισμού και αυριανισμού, καταλήγει σε θολές καταγγελίες για μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου ότι χρηματίστηκαν από κατασκευαστή για να εγκρίνουν την κοπή ενός πεύκου! Αναπαράγοντας έτσι για μια καόμη φορά, την κρατούσα άποψη ότι «όλοι ίδιοι είναι», «όλοι τα παίρνουν». Όλοι βέβαια, εκτός των συντακτών της ανακοίνωσης, οι οποίοι είναι πάντα οι αρχάγγελοι της ηθικής. Το θέμα προέκυψε στην τελευταία συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής (Δ.Ε.) και του Δημοτικού Συμβουλίου (Δ.Σ.), όπου συζητήθηκε η κοπή του πεύκου που βρίσκεται στο πεζοδρόμιο μπροστά από ανεγειρόμενη οικοδομή επί της οδού Εθνικής Αντίστασης 57. Και έχει ενδιαφέρον. Γιατί κάποια στιγμή η σταγόνα ξεχειλίζει το ποτήρι. Τι συζητήθηκε Αγνοώντας προς το παρόν του κήνσορες του διαδικτύου, το ζήτημα αναδεικνύει την κατάσταση ομηρίας στην οποία περιέρχονται τα δημοτικά συμβούλια κάθε φορά που καλούνται όταν αναγείρεται μια νέα οικοδομή, αφού πρώτα αυτή έχει αδειοδοτηθεί από την Πολεοδομία και αφού έχει ξεκινήσει η κατασκευή της, να αποφανθούν επί αιτήματος κοπής δέντρου που βρίσκεται μπροστά της. Έτσι και στη συγκεκριμένη περίπτωση. Η οικοδομή έχει αδειοδοτηθεί και έχει διαμορφωθεί, αλλά η έξοδος του γκαράζ της εμποδίζεται από ένα πεύκο, το οποίο προφανώς ανακαλύφθηκε εκ των υστέρων, και για το οποίο τώρα οι κατασκευαστές προσφεύγουν στον Δήμο, αιτούμενοι την κοπή του. Όλη αυτή η διαδικασία, όπου πρώτα κάποιος κατασκευάζει την οικοδομή με έγκριση της πολεοδομίας και μετά καλείται ο Δήμος να νομιμοποιήσει τα τετελεσμένα, είναι εμφανώς παράλογη. Θα έπρεπε η έγκριση του Δήμου περί κοπής ή όχι του δέντρου να προηγείται και να μην θεωρείται δεδομένη, μήπως έτσι σωθούν κάποια επιπλέον πεύκα και περιοριστεί η αλλοίωση της φυσιογνωμίας της πόλης. Αυτό ήταν και το κοινό πνεύμα των δημοτικών συνεδριάσεων. Η στάση της ΔΡΑΣΗΣ Στη Δημοτική Επιτροπή (Δ.Ε.), η εκπρόσωπος της ΔΡΑΣΗΣ, αφού ανέπτυξε την θέση περί της ιδιότυπης ομηρίας που μόλις προαναφέραμε, υποστήριξε την εκ των πραγμάτων κοπή του δέντρου, «για τελευταία φορά», καθώς άλλη επιλογή δεν υπήρχε! Θα έπρεπε είτε να γκρεμιστεί η οικοδομή, να αλλάξει σχεδιασμό και να ξανακτιστεί, είτε να παραμείνει ημιτελής και ακατοίκητη. Ταυτόχρονα, υποστηρίξαμε τη θέση ότι πρέπει να σταλεί επιστολή στην Πολεοδομία και προς τους κατασκευαστές που δραστηριοποιούνται στα Βριλήσσια, ώστε αυτοί να ενημερώνουν τον Δήμο πριν την έναρξη της ανέγερσης της οικοδομής. Και μάλιστα, όταν δεν δίνεται άδεια κοπής κάποιου δέντρου, αυτό στη συνέχεια να παρακολουθείται για να μην ξεραθεί από μόνα του... Οι αντιφατικοί χειρισμοί του Δημάρχου Επιχειρηματολογώντας ο δήμαρχος Βριλησσίων ως πρόεδρος της Δ.Ε. υποστήριξε αρχικά με πάθος την άποψη ότι υπάρχει ανάγκη «να σταλεί μήνυμα» προς τους κατασκευαστές με την απαγόρευση κοπής του δέντρου. Ότι η κατάσταση δεν θα συνεχίζεται στο εξής έτσι. Και πρότεινε το δέντρο να μην κοπεί. Στη Δημοτική Επιτροπή συνταχθήκαμε με αυτή τη θέση, παρά το γεγονός ότι γνωρίζαμε ότι το δέντρο θα στο τέλος κοπεί. Η ανάγκη για ένα σαφές μήνυμα ήταν αυτονόητη και από την πλευρά μας. Στην αποφασιστική όμως συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου που ακολούθησε, ο δήμαρχος, αφού πρώτα σήκωσε τη σημαία της επανάστασης για να μην κοπεί το πεύκο, αιφνιδιάζοντας και τους δημοτικούς του συμβούλους, μετά, κινούμενος ρεαλιστικά... έριξε τους τόνους του «πολιτικού μηνύματος» και επικεντρώθηκε στα αντισταθμιστικά οφέλη: Να κοπεί το δέντρο, εάν γίνει μια γενναία αντισταθμιστική προσφορά από την πλευρά των κατασκευαστών, εάν πχ «μας δοθούν 200-300 δέντρα» που θα φυτευτούν σε άλλους χώρους του προαστίου! Δεν είναι πρώτη φορά που ο κ. Πισιμίσης δείχνει να προσπαθεί να βρει λύση που να ικανοποιεί όλες τις πλευρές. Ούτε είναι η πρώτη φορά που χειρίζεται το δημοτικό συμβούλιο για να το οδηγήσει στην άποψή του. Στην πολιτική όμως δεν μπορείς να τους ικανοποιείς όλους. Και οφείλεις αποφάσεις ξεκάθαρες όσο κι αν αυτές κοστίζουν. Γιατί οι αποφάσεις κοστίζουν. Όλες. Οπαδικές αντιπαραθέσεις Στο Δ.Σ. υποστηρίξαμε τη θέση που πήραμε και στη Δημοτική Επιτροπή, επισημαίνοντας την υποκρισία που συνόδευε αρκετές τοποθετήσεις: Το δέντρο για το οποίο συζητούσαμε δεν επρόκειτο να σωθεί. Επρόκειτο για μια αυτονόητη αναγνώριση της διαμορφωμένης κατάστασης. Αλλά όχι. Τίποτα δεν είναι αυτονόητο, προκειμένου να αρχίσουν τα συνήθη, οι αντεγκλήσεις επί αντεγκλήσεων, οι ειρωνείες, οι εντάσεις, οι απαράδεκτοι χαρακτηρισμοί, οι αλληλοκατηγορίες. Και όλοι Άγιοι! Δυόμιση ώρες για το δέντρο, (ούτε το Τουρκολιβυκό), και εκεί που ετοιμαζόμασταν να ψηφίσουμε, να και ο μηχανικός της οικοδομής, ο οποίος εξαρχής ήταν παρών, να πει τη γνώμη του. Και μετά να ο νέος γύρος αντιπαραθέσεων, εσείς κάνατε αυτό, εμείς το άλλο, η γνώριμη αντιπαραγωγική σκηνοθεσία. Πού αρχίζει η ντροπή; Οι συνήθεις όμως κατήγοροι της ΔΡΑΣΗΣ, (επειδή δεν αναγνωρίζουμε κανένα δήθεν «προοδευτικό» μπλοκ), οι άνθρωποι που διοίκησαν επί 9 χρόνια το προάστειο και το άφησαν σε κακή κατάσταση, και σε ό,τι αφορά την κοπή δέντρων, (ενδεικτικά στη φωτογραφία το οικόπεδο Λ. Πεντέλης και Πάρνηθος όπου κόπηκε η δενδροστοιχία για να καταστεί πλυντήριο αυτοκινήτων), αυτοί που αξιοποιούν τις χειρότερες πρακτικές που έχει να επιδείξει η κεντρική πολιτική σκηνή, ψεύτικες αναφορές, οικειοποίηση της δουλειάς τρίτων (αφίσα ΔΡΑΣΗΣ παραχαράχτηκε σε δική τους), έλλειψη δημοκρατικής κουλτούρας («να μην παίρνει το λόγο το 3ο αναπληρωματικό μέλος της Δημοτικής Επιτροπής»), ανώνυμες καταγγελίες και κακόβουλα σχόλια από τρολ του διαδικτύου, ξεπέρασαν κάθε όριο. Έφθασαν στο σημείο να κατηγορούν τους δημοτικούς συμβούλους τριών παρατάξεων, (συμπεριλαμβανομένων και πρώην «συντρόφων» τους), ότι «τα παίρνουν» επειδή συναίνεσαν να κοπεί ένα δέντρο που δεν θα μπορούσε παρά να κοπεί! Παριστάνοντας τους αδέκαστους, τους ήρωες που εμμένουν μέχρι τέλους, διαρκώς αδικημένοι! Δεν θέλουμε με δική μας υπαιτιότητα η πολιτική ζωή του δήμου να καταλήξει στα δικαστήρια και δεν θα καταφύγουμε σε αυτά, αν και τέτοιας κατηγορίας σχόλια έτσι αντιμετωπίζονται. Πώς να αντιδράσει κάποιος, μπροστά στην αναφορά κάποιου γνωστού – αγνώστου, ότι «...στη φωτο φαινεται να εμποδιζει κ η κολονα. η κολονα θα μετακινηθει η θα κοπει. οσο για αυτους που αλλαξαν γνωμη, μάλλον η επίκληση του κατασκευαστή στην τσεπη τους, έπιασε τόπο!!!!...» (η σύνταξη και η ορθογραφία δική του). Και ακόμη περισσότερο, πώς να αντιδράσει κανείς μπροστά στη συμπεριφορά δημοτικής συμβούλου η οποία επιδοκιμάζει (like) αυτό ακριβώς το συκοφαντικό σχόλιο, συνέχεια του Δελτίου Τύπου της παράταξής της; Μπροστά δηλαδή, σε μια «συνάδελφο», που ελαφρά τη καρδία, επικροτεί δημόσια τη θέση, ότι χρηματιστήκαμε από τον εργολάβο για να κοπεί το δέντρο! Πώς να συνεργαστείς και πώς να συζητήσεις μετά με τέτοιους «συναδέλφους»; Και τι να πεις; Πού αρχίζει και πού τελειώνει η ντροπή; Αν υπάρχει; Καμία συμμετοχή στην κατρακύλα Είναι σαφές ότι η κατάσταση στο Δημοτικό Συμβούλιο ξεφεύγει. Με ευθύνη κάποιων παρατάξεων της αντιπολίτευσης αλλά και του Δημάρχου, που ακριβώς τους αξιοποιεί, απαντά στους υψηλούς τόνους τους και στις γενικού τύπου ερωτήσεις, ώστε να δικαιολογεί ατέρμονες γενικόλογες απαντήσεις και μονόλογους και να συντηρεί την χρήσιμη κόντρα των πρώην με τους νυν, επανερχόμενος σε συγκρίσεις και συμψηφισμούς. Παγιδευόμαστε έτσι διαρκώς σε άκαρπες και ανούσιες συζητήσεις. Κανένας διάλογος, κανείς δεν ακούει κανέναν. Ούτε ακόμη και κάποιοι που καταθέτουν ερωτήσεις και αδιαφορούν για τις απαντήσεις, σχολιάζοντας. Γιατί οι ερωτήσεις είναι για το θεαθήναι, για να αναρτώνται στο διαδίκτυο, για να δείχνουν ότι κάνουν αντιπολίτευση. Η Πολιτική όμως είναι κάτι άλλο, πέρα από αυτά. Και σε ό,τι μας αφορά, καμία ανοχή στην απαξίωσή της. Έκαστος τις ευθύνες του. Συμμετέχουμε για να ακούσουμε, να υπερασπιστούμε την άποψη μας, να την επεξεργαστούμε και εάν κρίνουμε αναγκαίο, να την αλλάξουμε. Όχι για να παίζουμε ρόλους. Όχι για να παριστάνουμε δίπολα. Ως εδώ με τις πρακτικές πεζοδρομίου. Γι’ αυτό και σε κάθε επόμενη συνεδρίαση Δημοτικού Συμβουλίου που θα επικρατούν τέτοιες συνθήκες, θα αποχωρούμε. Τόσο απλά. Χάρισμά σας τέτοιες κουβέντες. Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων ΔΡΑΣΗ για μια Άλλη Πόλη