Σχόλια
Ausencia
29/6/2020

Όπου και ο μεγάλος πόνος είναι, φαίνεται και λέγεται βουβός!

Μπάμπης Δαμουλιάνος ΕυαγγελάτοςΌ
Για τα Καλλι-τεχνικά στα Σχολεία
24/6/2020

Μακάρι λέω κι' εγώ αλλά μην απελπίζεστε! Και αν σας εμποδίσουν, τα παιδάκια θα συνεχίζουν να ζωγραφίζουν και να πλάθουν όνειρα έστω και δύσκολα όπου σταθούν κι' όπου βρεθούν, όπως έκαναν εδώ και χιλιάδες χρόνια σ' αυτό το σταυροδρόμι των πολιτισμών που έφτιαξαν μια γλώσσα λειτουργική που αύξησε τον πλούτο τον υλικό και τον ξεπέρασε μαζί με τον εαυτό της, αναβαθμίστηκε σε εννοιολογική με τον ελεύθερο χρόνο, απλώθηκε παντού και ανέβηκε στους ουρανούς για να την αγκαλιάσουν όλοι! Τότε σμιλεύτηκαν και οι πτυχές στους χιτώνες των Καρυάτιδων υπογράφοντας την αθανασία της χώρας που έχουμε την τύχη να ζούμε! Οι εμποδιστές θα ξεχαστούν, θα σβήσουν σαν όνειρο κακό και θλιβερή παρένθεση...

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Μια θέση στον Ήλιο
22/6/2020

Διάλειμμα.

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Όλοι θα βολτάρουμε ανέμελοι!
22/6/2020

Κάθε μεγαλόπνευστης σκέψης, προηγείται αυτή που μας γεννά το πρώτο σκόνταμμα των αισθήσεων έξω από την πόρτα μας!

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Τα πλούτια
29/5/2020

Συμβαίνει συχνά αλλά αυτό είναι ο άνθρωπος: Ελεύθερος και απρόβλεπτος!

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος

Ο Άγγλος νοσοκόμος!

του Μπάμπη Δαμουλιάνου - Ευαγγελάτου

Το πρωί της 4ης του Μάρτη 1974 με βρήκε επιμελητή αναισθησιολόγο να πηγαίνω για την εργασία μου σε ένα Νοσ/μείο της περιοχής του Λάνκαστερ στην Αγγλία. Την ημέρα εκείνη στο Ηνωμένο ή όπως το γνώρισα Διηρημένο εθνικά και κοινωνικοπολιτικά Βασίλειο, είχαν βουλευτικές εκλογές όπου θα ανέδειχναν νικητή το Εργατικό κόμμα με αρχηγό τον Χάρολντ Ουίλσον. Όταν έφθασα στον προαύλιο χώρο βρέθηκα σε μια κωμική σκηνή. Κάποιοι νοσοκόμοι και τραυματιοφορείς είχαν βάλει στη μέση έναν συνάδελφο τους και του έκαναν καζούρα. Αιτία το ημίψηλο καπέλο που φορούσε με τα χρώματα των Τόρις (συντηρητικών), αν θυμάμαι καλά με κάθετες μπλε, άσπρες και κόκκινες ρίγες. Με είδε σαν σανίδα σωτηρίας και με ρωτάει: Εσείς σερ αν ψηφίζατε εδώ τι θα ψηφίζατε; Προσποιούμαι αμηχανία και του απαντώ ότι σαν ένας καταραμένος ξένος, νοιώθω στη χώρα του εργάτης. Κάηκε και συνεχίζει. Συγνώμη, τι μισθό παίρνετε; Με την ελπίδα προφανώς να μου υπενθυμίσει την κοινωνική μου θέση και να με ανεβάσει από το εκούσιο πέσιμο. Του απαντώ αμέσως και κοφτά «διακόσιες τριάντα πέντε λίρες (έτος 1974)». Τότε μου αντιλέγει με θράσος ότι λέω ψέματα, με το επιχείρημα πως ένας ομόβαθμος μου Ινδός εκεί, αναφέρει το όνομα του, του είπε ότι πληρωνόταν διακόσιες ογδόντα λίρες και κάτι ψιλά... Τσαντίζομαι, του δείχνω το υποκατάστημα δίπλα της τράπεζας από το οποίο μισθοδοτούμαστε και του λέω, προχθές πήγα εκεί, μου έδωσαν διακόσιες τριάντα πέντε λίρες και τις έβαλα στην τσέπη μου. Στο άκουσμα «τσέπη μου» εξανίσταται, αναθάρρησε και μου παρατηρεί. Στην τσέπη σας. Και ο φόρος; Οι άλλοι γύρω παρακολουθούν σιωπηλά. Τώρα νοιώθω εγώ στριμωγμένος με την διαφορετική μου λογική, δίνω τόπο στην οργή και τέλος στη συζήτηση με ένα συγνώμη ότι ξέχασα να προσθέσω και τον φόρο! Ήταν ώρα να πάω ν' αρχίσω δουλειά. Πέρασαν σαράντα πέντε χρόνια από τότε και οι διαφορετικοί τρόποι σκέψης του Άγγλου νοσοκόμου και ο δικός μου, που παραμένει ο ίδιος και απαράλλακτος, απαιτούν εξήγηση, ανάλυση, σοβαρά επιχειρήματα και πειθώ για μια διαλεκτική σύνθεση, αιτούμενο σε κάθε αντιπαράθεση. Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος, Βριλήσσια

ΣΧΕΤΙΚΑ: Άρθρα
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.