Η ΕΥΔΑΠ Α.Ε. «απορροφά» και το δίκτυο ύδρευσης των Βριλησσίων

Το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας που ιδιωτικοποιεί το Νερό, υπό τον τίτλο «Επέκταση αρμοδιοτήτων της Εταιρείας Υδρεύσεως και Αποχετεύσεως Πρωτευούσης και της Εταιρείας Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης, ενίσχυση της Ρυθμιστικής Αρχής Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων, ρυθμίσεις για τον Οργανισμό Διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας Α.Ε. και λοιπές διατάξεις», τέθηκε σε 10ήμερη (!) δημόσια διαβούλευση στις 10 Ιουλίου 2026, προωθήθηκε την περασμένη Παρασκευή 24 Ιουλίου στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής και προγραμματίζεται να εισαχθεί στη Βουλή προς συζήτηση και ψήφιση την προσεχή Πέμπτη 30 Ιουλίου. Μέσα στο καλοκαίρι φυσικά! Σήμερα Δευτέρα 27 Ιουλίου, πραγματοποιείται στη Βουλή η ακρόαση των σχετιζόμενων με τον νομοσχέδιο κοινωνικών και επιστημονικών φορέων. Για την ακρίβεια, των επιλεγμένων από την κυβέρνηση κοινωνικών φορέων, καθώς αποκλείστηκε η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας και η Ένωση Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης Αποχέτευσης. Με την τελευταία να επισημαίνει ότι «για τέταρτη φορά από το 2023, το Υπουργείο επιχειρεί να αναδιαμορφώσει τον χάρτη των Δ.Ε.Υ.Α. και των Δήμων με οριζόντιες και υποχρεωτικές αλλαγές στη δομή τους, χωρίς ουσιαστικό διάλογο με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, χωρίς μελέτες και χωρίς επιστημονική τεκμηρίωση. Η επίκληση των οικονομιών κλίμακας και της λειψυδρίας δεν αρκεί για να δικαιολογήσει ισοπεδωτικές και αντισυνταγματικές παρεμβάσεις». Επίσης, όπως μας πληροφορεί η εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, από την ακρόαση των επιτροπών αποκλείστηκαν και «όλοι οι δήμαρχοι Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής, πέντε τον αριθμό (Θέρμης, Βόλβης, Λαγκαδά, Πολυγύρου, Νέας Προποντίδας) τους οποίους πρότεινε η αντιπολίτευση. Κοινός παρονομαστής όλων όσων απέκλεισε η πλειοψηφία είναι η αντίδρασή τους στο προωθούμενο νομοσχέδιο». Οπότε μάλλον οι εκλογές θα διεξαχθούν αφού η κυβέρνηση ολοκληρώσει το «έργο» της, στο οποίο συμπεριλαμβάνεται το ξεπούλημα της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και η ιδιωτικοποίηση του νερού. Ιδιωτικοποίηση, που αποτελεί προϋπόθεση για την «κινητοποίηση» των τεράστιων κονδυλίων που θα απορροφηθούν στη συνέχεια από τους εθνικούς ολιγάρχες στο όνομα της κλιματικής αλλαγής και της λειψυδρίας, την οποία οι ίδιοι θα πιστοποιούν! Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή... Οι συμπτώσεις Τον προηγούμενο Μάρτιο ο Όμιλος ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ ανακοινώνει ότι η 100% θυγατρική του URBAN SERVICES ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Α.Ε. απέκτησε μέσω χρηματιστηριακής συναλλαγής από ιδιώτη μέτοχο, ποσοστό 9,71% στην ΕΥΔΑΠ έναντι 103,4 εκατ. ευρώ. Αιτιολογώντας η εταιρεία την αγορά των μετοχών προς τους μετόχους της, εξηγεί ότι «Η ΕΥΔΑΠ Α.Ε. είναι η μεγαλύτερη Εταιρεία στην Ελλάδα που δραστηριοποιείται στη διανομή και διαχείριση ύδατος, καθώς και στην παροχή υπηρεσιών αποχέτευσης και επεξεργασίας λυμάτων... Η συναλλαγή εντάσσεται στον στρατηγικό σχεδιασμό του Ομίλου για επενδύσεις σε κλάδους κρίσιμών υποδομών που προσφέρουν μακροπρόθεσμα και επαναλαμβανόμενα έσοδα. Επιπλέον, ο τομέας της διαχείρισης των υδάτινων πόρων και των σχετικών υποδομών αναμένεται να παρουσιάσει σημαντικό επενδυτικό ενδιαφέρον τις επόμενες περιόδους, δεδομένων των προκλήσεων της κλιματικής αλλαγής και της ανάγκης προσαρμογής σε αυτό το περιβάλλον». Η ίδια η Εταιρεία «εξηγεί», αλλά ποιος ακούει; Λίγο μετά, μέσω χρηματιστηριακών κινήσεων, η ΤΕΡΝΑ ανεβάζει περαιτέρω το ποσοστό της στην ΕΥΔΑΠ φθάνοντας στο 12,76% από 9,9468% που κατείχε πριν τις 19 Μαρτίου 2026. Και έτσι γίνεται ο μεγαλύτερος ιδιώτης μέτοχος της ΕΥΔΑΠ , με το ελληνικό δημόσιο να διατηρεί την πλειοψηφία των μετοχών. Τρεις μήνες μετά από αυτές τις κινήσεις, η κυβέρνηση εισηγείται ένα νομοσχέδιο που προβλέπει τη συνένωση 70 δημόσιων ή δημοτικών παρόχων υπηρεσιών ύδατος, σε δύο. Με αυτό επεκτείνεται η αρμοδιότητα της ΕΥΔΑΠ σε όλη την ηπειρωτική Αττική, την Αίγινα και το Αγκίστρι, την Βοιωτία, την Φωκίδα και την Εύβοια (με την εξαίρεση της Σκύρου και της ΕΥΑΘ στις Περιφερειακές Ενότητες Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής, «με σκοπό την αντιμετώπιση των οξύτατων προβλημάτων της τελευταίας σε νερό ύδρευσης και άρδευσης, την μείωση των απωλειών, καθώς και τη διασφάλιση της καλής λειτουργίας των εγκαταστάσεων επεξεργασίας λυμάτων». Επιπλέον, για πρώτη φορά, ανατίθεται στις δύο Α.Ε. και η ευθύνη της άρδευσης, «προκειμένου να υπάρχει ολοκληρωμένη διαχείριση του νερού και να επιτευχθούν οικονομίες κλίμακος που θα είναι επωφελείς για όλους τους χρήστες»… Έτσι η ΕΥΔΑΠ απορροφά 26 τμήματα Δήμων, 7 ΔΕΥΑ (Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης Αποχέτευσης) και 8 ΤΟΕΒ (Τοπικούς Οργανισμούς Εγγείων Βελτιώσεων) και την αρμοδιότητά άρδευσης που ασκεί η Περιφέρεια (πρώην Οργανισμός Κωπαϊδας), ενώ η ΕΥΑΘ απορροφά 5 τμήματα Δήμων, 8 ΔΕΥΑ, 11 ΤΟΕΒ και 1 ΓΟΕΒ (Γενικός Οργανισμός Εγγείων Βελτιώσεων). Η πρώτη αναλαμβάνει την ευθύνη για όλη την ηπειρωτική Αττική και η δεύτερη Θεσσαλονίκη και Χαλκιδική. Ενώ και οι δύο πάροχοι αναλαμβάνουν και τη διαχείριση των δικτύων άρδευσης με σκοπό τον ενιαίο έλεγχο των υδατικών αποθεμάτων της χώρας. Η κλοπή της Υπαίθρου. Η εξουσία στους διευθυντές της ΕΥΔΑΠ στην Αθήνα. Τι είναι τα αρκτικόλεξα ΤΟΕΒ και ΓΟΕΒ, που αυτονόητα κανείς προσπερνά; Ένας (Γενικός) Οργανισμός Εγγείων Βελτιώσεων είναι ένας δημόσιος, μη κερδοσκοπικός οργανισμός που έχει την ευθύνη για τη διοίκηση, λειτουργία και συντήρηση των μεγάλων εγγειοβελτιωτικών έργων σε επίπεδο πεδιάδας ή νομού. Αποτελεί τον συντονιστή για τη διαχείριση του νερού που χρησιμοποιείται στην αγροτική παραγωγή και προμηθεύει με τους Τοπικούς Οργανισμούς Εγγείων Βελτιώσεων (ΤΟΕΒ), οι οποίοι με τη σειρά τους μεταφέρουν το νερό απευθείας στα χωράφια των αγροτών. Επιπλέον, μεριμνά για την είσπραξη των στρεμματικών εισφορών και των τελών άρδευσης από τους παραγωγούς, προκειμένου να καλύπτονται τα έξοδα συντήρησης των δικτύων και το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος για τη λειτουργία των αντλιών. Μέχρι σήμερα, αυτά τα έκαναν οι ίδιοι οι αγρότες. οι αγρότες διοικούσαν τους ΤΟΕΒ και ΓΟΕΒ μέσω εκλεγμένων μελών από την τοπική τους κοινότητα. Αυτοί αποφάσιζαν πότε θα ανοίξουν οι βάσεις για το πότισμα, πώς θα γίνει η κατανομή του νερού σε περιόδους ξηρασίας και ποια έργα συντήρησης προηγούνται. Μέχρι σήμερα επίσης, οι ίδιοι οι παραγωγοί αποφάσιζαν το ύψος των εισφορών τους με βάση τις πραγματικές τους ανάγκες, λειτουργώντας μη κερδοσκοπικά. Πολλοί τοπικοί οργανισμοί χρέωναν ένα σταθερό ποσό ανά στρέμμα, ανεξάρτητα από το πόσο νερό κατανάλωνε πραγματικά ο αγρότης. Τώρα οι μεγάλοι πάροχοι θα επιβάλουν κλιμακωτή χρέωση ανά κυβικό μέτρο βάσει ψηφιακών υδρομετρητών και τα νέα τιμολόγια δεν θα καθορίζονται από τα διοικητικά συμβούλια των αγροτών, αλλά από τη Ρυθμιστική Αρχή, πράγμα που προφανέστατα θα οδηγήσει σε αυξήσεις. Ήδη, δύο χρόνια νωρίτερα, η Κοινή Υπουργική Απόφαση του 2024 (ΦΕΚ Β΄ 5438/2024) είχε προετοιμάσει το έδαφος, προβλέποντας χρονοδιάγραμμα για την υποχρεωτική εγκατάσταση ψηφιακών υδρομετρητών άρδευσης μέχρι το τέλος του 2026, τόσο στα οργανωμένα συλλογικά δίκτυα (που περνούν πλέον στην ΕΥΔΑΠ/ΕΥΑΘ από τους ΓΟΕΒ/ΤΟΕΒ) όσο και στις ιδιωτικές αγροτικές γεωτρήσεις. Και τέλος, ας θυμόμαστε ότι τα αντλιοστάσια, τα αρδευτικά κανάλια και οι τοπικές γεωτρήσεις, που συχνά είχαν δημιουργηθεί με προσωπική εργασία ή εισφορές των ίδιων των αγροτών, περνούν τώρα και αυτά στην ιδιοκτησία και την αποκλειστική διαχείριση της ΕΥΔΑΠ. Οι τοπικές κοινωνίες δεν θα μπορούν πλέον να παρεμβαίνουν ούτε για την αποκατάσταση μιας βλάβης ή τη ρύθμιση της ροής. Μ’ αυτά και μ’ αυτά, η ΕΥΔΑΠ θα γνωρίσει κατακόρυφη αύξηση του αντικειμένου της λόγω επέκτασης της αρμοδιότητάς της, αποκτώντας «ουρανοκατέβατο» ένα νέο πελατολόγιο και τον έλεγχο δεκάδων νέων δικτύων. Με τη σειρά της, η ΤΕΡΝΑ Α.Ε., μέτοχος της ΕΥΔΑΠ Α.Ε., θα μπορεί να διεκδικήσει έργα εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ «λόγω λειψυδρίας», (που η ΕΥΔΑΠ θα προσδιορίζει), τα οποία θα υλοποιούνται με ειδικές, ταχείες διαδικασίες, (μονάδες αφαλάτωσης, φράγματα, δίκτυα μεταφοράς, τη σχεδιαζόμενη εκτροπή παραποτάμων του Αχελώου). Η παράκαμψη του Συμβουλίου της Επικρατείας Για να φθάσουμε ως εδώ έπρεπε βέβαια να παρακαμφθούν κάποια εμπόδια. Το 2022 η Ολομέλεια του Σ.τ.Ε. (190-191/2022 και 2519-2522/2022) έκρινε ότι η διαχείριση του νερού και της αποχέτευσης δεν μπορεί να αποκοπεί από τον έλεγχο του κράτους. Και ότι η παροχή υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης στην Αττική (μέσω της ΕΥΔΑΠ) συνιστά μια υπηρεσία ζωτικής σημασίας για το κοινωνικό σύνολο, η οποία λειτουργεί υπό συνθήκες φυσικού μονοπωλίου. Και ότι το Σύνταγμα επιβάλλει ο έλεγχος της ΕΥΔΑΠ να ασκείται ουσιαστικά από το ίδιο το Ελληνικό Δημόσιο και όχι από μια ιδιωτική ή ανεξάρτητη εταιρεία που επιδιώκει το κέρδος. Αυτή η απόφαση «απαντούσε» στη μεταφορά του 50,003% των μετοχών της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ στο Υπερταμείο (ΕΕΣΥΠ). Το δικαστήριο έκρινε ότι το Υπερταμείο είναι μια ανώνυμη εταιρεία που σκοπό έχει το κέρδος, κάτι που έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με όλα τα προηγούμενα. Και κατέληξε ότι οι υπηρεσίες αυτές πρέπει να τελούν υπό τον στενό και άμεσο έλεγχο του Δημοσίου, ο οποίος διασφαλίζεται μόνο αν το κράτος κατέχει τις μετοχές και διορίζει τη διοίκηση, ξεκαθαρίζοντας ότι η μετατροπή της δημόσιας επιχείρησης ύδρευσης σε μια καθαρά ιδιωτική εμπορική εταιρεία θέτει σε κίνδυνο την ποιότητα, την προσιτή τιμή και την καθολικότητα της πρόσβασης των πολιτών στο νερό. Το Κράτος των μεθοδεύσεων Η απόφαση αυτή έβαλε προσωρινά «φρένο» στα σχέδια της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η οποία πάντως δεν πτοήθηκε και προχώρησε σε νέες μεθοδεύσεις: Αρχικά, το καλοκαίρι του 2022, ψήφισε διάταξη που διατηρούσε μεν τις μετοχές στο Υπερταμείο, αλλά μετέφερε τα δικαιώματα ψήφου στο Δημόσιο. Το Σ.τ.Ε. μπλόκαρε πάλι αυτή τη ρύθμιση το 2023, κρίνοντας ότι δεν αποτελεί πλήρη συμμόρφωση και η κυβέρνηση υποχρεώθηκε να ψηφίσει νόμο με τον οποίο το 50,003% των μετοχών της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ επιστρέφουν απευθείας στην κυριότητα του Ελληνικού Δημοσίου (μέσω του Υπουργείου Οικονομικών). Με την επιστροφή όμως των μετοχών στο κράτος, το νέο νομικό επιχείρημα που αναδύθηκε ήταν πως τώρα η ΕΥΔΑΠ μπορεί να αναλάβει τη ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ του νερού αφού δεν θεωρείται «ιδιωτική» εταιρεία, παρόλο που είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο, επειδή η πλειοψηφία των μετοχών της και ο απόλυτος διοικητικός έλεγχος ανήκουν στο Ελληνικό Δημόσιο. Το επόμενο βήμα ήταν η κυβέρνηση να αρχίσει να διαχωρίζει το προϊόν (νερό) και τις υποδομές (δίκτυα) από την εμπορική λειτουργία. Έτσι, το μεν νερό ως φυσικός πόρος και τα μεγάλα υδροδοτικά συστήματα (όπως ο Μόρνος και ο Υλίκη) ανήκουν στην Εταιρεία Παγίων ΕΥΔΑΠ η οποία είναι 100% δημόσιος, μη κερδοσκοπικός φορέας, ενώ η ΕΥΔΑΠ Α.Ε. ενεργεί απλώς ως ο «διαχειριστής λειτουργίας και συντήρησης» του δικτύου, λαμβάνοντας αμοιβή για τις υπηρεσίες της. Σύμφωνα με αυτή τη νομική διάκριση, το σχέδιο ιδιωτικοποίησης του Νερού προχώρησε ακόμη περισσότερο, με την ίδρυση της ΡΑΑΕΥ. Τρίτο βήμα... ...Η Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων (ΡΑΑΕΥ) Η ίδρυση της ΡΑΑΕΥ τον Μάρτιο του 2023 (ν. 5037/2023) λίγους μήνες μετά τις αποφάσεις του ΣτΕ του 2022, ήταν το πρώτο θεσμικό βήμα για την εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση του νερού. Η προϋπάρχουσα Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) μετονομάστηκε σε ΡΑΑΕΥ και το αντικείμενό της διευρύνθηκε, συμπεριλαμβάνοντας την εποπτεία και τον έλεγχο των υπηρεσιών ύδατος και των αστικών αποβλήτων σε όλη την επικράτεια. Η ΡΑΕ μέχρι σήμερα ρύθμιζε απελευθερωμένες αγορές που λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και ανταγωνισμό, όπως η ενέργεια και το φυσικό αέριο. Η υπαγωγή και του νερού σε μια τέτοια αρχή, μπορούσε να ερμηνευτεί ως πρόθεση να αντιμετωπιστεί και το νερό ως εμπορεύσιμο προϊόν και όχι ως δημόσιο κοινωνικό αγαθό. Με αυτή τη μεθόδευση η κυβέρνηση επιχείρησε να παρακάμψει το Ανώτατο Δικαστήριο, δημιουργώντας έναν ενδιάμεσο «ρυθμιστή» που θα άνοιγε τον δρόμο για την είσοδο ιδιωτών στα δίκτυα διαχείρισης. Στη νέα ρυθμιστική αρχή εξάλλου, ανατέθηκε η έγκριση όλων των τιμολογίων ύδρευσης, ακόμη και αυτών που μέχρι τότε καθοριζόταν από τα Δημοτικά Συμβούλια (όπως του Δήμου Βριλησσίων). Έτσι, η αυτονομία των δημοτικών συμβουλίων καταργήθηκε, αυτά δεν θα μπορούν στο μέλλον να αποφασίζουν ούτε για μειώσεις ή απαλλαγές τελών για τις ευπαθείς ομάδες της πόλης τους. Δεν χρειάστηκε να περιμένουν πολύ οι Δήμοι για να αντιληφθούν τι σημαίνουν αυτά: Μια ημέρα πριν το τέλος του 2025, η ΡΑΑΕΥ ενέκρινε αύξηση 32,65% στη χονδρική τιμή της ΕΥΔΑΠ προς όσους Δήμους έχουν δικό τους δίκτυο, οδηγώντας ενδεικτικά τον Δήμο Βριλησσίων σε ετήσια επιβάρυνση άνω των 400 χιλιάδων ευρώ, πράγμα που αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε αύξηση των δημοτικών τελών. Ο εκβιασμός είναι απόλυτος! «Ή μου δίνεις το δίκτυο ή καθιστώ ασύμφορη για σένα τη διαχείρισή του». Μάλιστα, με το «κόλπο» της 30ης Δεκεμβρίου του 2025, η απόφαση αυτή αφορούσε και τον δημοτικό προϋπολογισμό του 2025, που είχε συνταχθεί με άλλα δεδομένα! Ενάντια σ’ αυτή την απόφαση προσέφυγαν 12 Δήμοι, (Ωρωπού, Διονύσου, Μαραθώνα, Ραφήνας – Πικερμίου, Σπάτων – Αρτέμιδος, Παλλήνης, Παιανίας, Μαρκοπούλου, Σαρωνικού, Κρωπίας, Βριλησσίων, Φυλής). Αλλά λίγους μήνες μετά, η κυβέρνηση επανήλθε με το νέο νομοσχέδιο… Κάπου εδώ λοιπόν, με τον τρόπο του, εμφανίζεται ο Δήμος Βριλησσίων! Ο οποίος διαθέτει δικό του δίκτυο ύδρευσης, πρόσφατα εκσυγχρονισμένο με δαπάνες εκατομμυρίων, χώρους και εγκαταστάσεις και υπαλλήλους που τώρα καλείται να παραδώσει στην ΕΥΔΑΠ Α.Ε.! Το δίκτυο ύδρευσης των Βριλησσίων αποτελείται από ένα εκτεταμένο δίκτυο αγωγών ύδρευσης, μήκους 80 χιλιόμετρων και από τέσσερα αντλιοστάσια, για την αποθήκευση και την διαχείριση του ποσίμου νερού που ο Δήμος από το 1999 προμηθεύεται από την ΕΥΔΑΠ. Στο θέμα είχε αναλυτικά αναφερθεί σε εκδήλωση με θέμα «Vrilissia: A Smart Water City», ο τότε Αντιδήμαρχος Υποδομών & Διαχείρισης Οικονομικών Πόρων και νυν επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης, κ. Κ. Βαφειάδης. Ήταν η εποχή (Ιανουάριος του 2023), που ο Δήμαρχος Ξένος Μανιατογιάννης, παρουσίαζε στην αίθουσα του πάρκου Μίκης Θεοδωράκης το νέο Ολοκληρωμένο Σύστημα Ελέγχου και Διαχείρισης Δικτύου Ύδρευσης και Αντλιοστασίων των Βριλησσίων , το κόστος του οποίου ξεπέρασε τα 5 εκ. ευρώ, (στο συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος τους χρηματοδοτούμενο), για την αντικατάσταση 16 χιλιάδων παλαιών υδρομετρητών με νέους, ψηφιακούς, σε δύο φάσεις, με τη δεύτερη να ολοκληρώνεται μόλις πρόσφατα, στο πλαίσιο του μεγάλου έργου αναβάθμισης του δικτύου ύδρευσης και της αντικατάστασης και των παλιών σιδηροσωλήνων και αμιάντου με τοποθέτηση νέων αγωγών συνολικού μήκους 14 χιλιομέτρων. (έργο πλήρως χρηματοδοτούμενο στα 2,8 εκατομμύρια ευρώ). Σε πρώτη φάση η δημοτική αρχή των Βριλησσίων αντιδρά. Για πόσο ακόμα, θα το μάθουμε σύντομα, καθώς η ψήφιση του νομοσχεδίου επισπεύδεται. Είναι πάντως πιθανό το ζήτημα να εξελιχτεί σε μια διαπραγμάτευση όχι για το αν, αλλά για το έναντι ποιου αντίτιμου θα παραχωρηθεί το δημοτικό δίκτυο των Βριλησσίων. Έκαστος εξάλλου, θα βρεθεί αντιμέτωπος με τα όρια των πολιτικών του επιλογών... Τι θα γίνει με την αξία των δικτύων που έχουν δαπανήσει οι Δήμοι; «Τα δίκτυα αποτιμώνται και απορροφώνται (οι λέξεις έχουν τη σημασία τους) από την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ. Η μεθοδολογία αποτίμησης και το τίμημα που θα προκύψει, θα εγκρίνεται από την ΡΑΑΕΥ και θα καταβάλλεται στον Δήμο. Σε περίπτωση που ένας Δήμος δεν θέλει να παραχωρήσει τα πάγιά του, διατηρεί το δικαίωμα του και θα οριστεί ένα τέλος χρήσης που θα του καταβάλλεται από την ΕΥΔΑΠ. Η δραστηριότητα όμως της ύδρευσης, της αποχέτευσης, της άρδευσης και όλα τα υπόλοιπα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού που σχετίζονται με τα ύδατα θα περάσουν στην ΕΥΔΑΠ / ΕΥΑΘ.». Το νομοσχέδιο εξάλλου δεν μιλά για «αποζημίωση» προς τους Δήμους, αλλά για καθολική ανάληψη του ενεργητικού και παθητικού των φορέων. . Έτσι, η «απορρόφηση παγίων» για Δήμους που έχουν κάνει μεγάλες επενδύσεις στο δίκτυό τους, καταλήγει «υφαρπαγή». Και τώρα τι κάνουμε; Η χώρα μετατρέπεται σε αποικία τύπου Τρίτου Κόσμου, σε χώρο προς καταλήστευση και ιδιοποίηση, εν προκειμένω η ελληνική περιφέρεια θα ερημώσει ακόμη περισσότερο. Την ίδια στιγμή κόμματα, παράγοντες, σωματεία, ακόμη και εργαζόμενοι σε Δήμους, μοιάζουν χαμένοι στο μικρόκοσμο τους. Θέτουν άλλες προτεραιότητες, δείχνουν να μην να αντιλαμβάνονται την βαρύτητα των ζητημάτων που θα αλλάξουν δραματικά την καθημερινότητα του λαού. Στα Βριλήσσια ομοίως. Τα πράγματα εδώ θα κριθούν σύντομα. Και τότε ίσως, η συζήτηση φύγει από τα κηπάρια και τα σιντριβάνια. Και οι δημότες; Ευτυχώς υπάρχουν πάντα οι αγωνιζόμενες καταστάσεις που μπορούν να ανάψουν τη σπίθα. Όπως η Πρωτοβουλία για τη Διασφάλιση της Δημόσιας Διαχείρισης του Νερού. Έτσι κι αλλιώς, οι επικλήσεις προς τρίτους και οι γκρίνιες δεν παράγουν νόημα. Νόημα παράγουν οι (ζητούμενες) πολιτικές που ωθούν τα πράγματα προς την αναγκαία κατεύθυνση και οι αγώνες που τις υποστηρίζουν. Εν προκειμένω, η κατοχύρωση του δημόσιου χαρακτήρα του νερού. Ας έχουμε λοιπόν τουλάχιστον αίσθηση των πραγμάτων. Και ας παραμένουμε διαθέσιμοι. Γιατί δεν υπάρχει κανείς άλλος να διεξάγει για λογαριασμό μας όσα περνάνε και από τα χέρια μας. «Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων ΔΡΑΣΗ για μια Άλλη Πόλη»